یَشت واژه ای کهن به چم نیایشکردن است. یشت ها سرودهایی بودن که برای نیایشِ ایزدانِ آریایی خوانده می شدند. یشت ها به لحاظ مضمون، کهن ترین بخش از اوستا بوده و کهن ترین منبع برای بازشناسی اساطیر ایرانی هستند.
در بندهاب زیر (۳۷ و ۳۸ از فروردین یَشت) به برخی از کهنترین نبردهای ایرانیان و تورانیان اشاره شده است که در هیچ کجای دیگر اوستا در باره آن سخنی رانده نشده است.

فروردین یَشت - کرده ۹ - بند ۳۷
می ستاییم فَروَهَرهای نیکِ توانای پاکِ اَشَوَنان را؛ که سپاهی انبوه بیارایند با رزمافزارهای به کمر بسته، با درفشهای درخشانِ برافراشته به پیکار شتابند. آنانند که پیش از این و به هنگام نبردهای خْشْتاوی های دلاور با دانوها فرا میرسیدند.
فرودین یشت کرده ۹ - بند ۳۸
شمایید که از این پیش، تاخت و تازِ دانوهای تورانی را در هم شکستید. پرتوِ یاریِ شما بود که کَرْشْنَزْها و خْشْتاوی های دلاور و سوشیانت های دلیرِ نام َورِ پیروزمند، بسیار نیرومند شدند و خانه های هراس انگیزِ بیش از ده هزار تن از فرمانرواهای دانوها را ویران کردند.
خْشْتاوی و دانو نامِ دو خاندان ایرانی است و آگاهی بیشتری در باره آنان در دست نیست.
کَرْشْنِزْ نیز نام یکی دیگر از خاندانهای ناشناخته ایرانی است.
این نوشته برگرفته از:
اساطیر ایرانی - نوشته بهمن انصاری
فروردین یشت - رضا مراد غیاث آبادی