دبیره میخی به آن دسته از دبیره ها گفته می شود که نمادهایی همانند میخ (گُوه) دارند. دبیره های میخی گونههای گوناگونی دارند که برای نوشتن زبان های گوناگون به کار می رفته اند. از نمونه های می توان به میخی سومری، اَکدی، ایلامی و اوگاریتی و همچنین میخی هخامنشی یا پارسی باستان اشاره کرد. میخی پارسی باستان (همانند دیگر میخی ها) از چپ به راست نوشته می شود. پژوهشگران سومریان را پدید آوردنده دبیره میخی می دانند.
میخی پارسی باستان
از چپ به راست نوشته می شود.
ساده ترین دبیره میخی شناخته شده است.
ویژگی برجسته آن شمار کم و سادگی نشانه ها است که امروزه نیز، یادگیری آن ساده تر است.
دارای ۴۵ نشانه
دارای ۳۶ نویسه (حرف) است.
۳ نشانه، هر کدام به ترتیب (اَ - آ) - (اِ - ای) و (اُ - او) را نشان می دهند.
۳۳ تا هجائی است زیرا هر کدام دارای فتحه (_َ) کسره (_ِ) و ضمه (_ُ) هستند.
درباره Ērānšahr، خوانش ها و یاداشت هایی از یک ایران دوستِ دانش آموخته نرم افزار و نه یک ایران شناس یا باستان شناس یا زبان شناس ... امید است به یاری یزدان درست و سودمند باشد.
نوشته هایی درباره اِران شهر، ایران زمین، ایران باستان - متن های پهلوی و یادگیری دبیره پهلوی - ایران پیش از و پس از اسلام - شاهنامه - آیین ها و جشن ها و فرهنگ کهن ایران شهر