
بوتهی کدویی در کنار چنار کهنسال و بلند قامتی رویید؛ در مدّت بیست روز، قد کشید، از تنهی درخت پیچ خورد و به بالاترین شاخهی چنار رسید. همینکه خود را در آن بالا دید، باورش شد که خیلی بزرگ شدهاست. نگاهی به چنار کرد و …
بوته کدو از درخت چنار پرسید که تو چند ساله هستی؟ چنار پاسخ داد بیشتر از دویست سال عمر دارم.
بوته کدو به او خندید و گفت من با گذشت بیست روز از تو بلندتر و برتر شدهام. بگو علت سستی و تنبلی تو چیست؟
چنار به او گفت امروز زمان داوری بین من و تو نیست.
به زودی وقتی که باد پاییزی بر من و تو بوزد، مشخص میشود چه کسی قویتر است.
کدوبن: بوته کدو
کاهلی: تنبلی و سستی
باد مهرگان: باد خزان - باد پاییزی
شاعر چنار و کدوبن، ناصر خسرو است که یکی از شاعران بزرگ فارسیزبان به شمارمیرود. این شعر به ما یاد میدهد که بزرگی و برتری به قد و ویژگیهای ظاهری نیست و همچنین آداب درست صحبت کردن با بزرگترها را به ما میآموزد.