
چه کسی میتواند لطف و بخشش خدا را بشمارد یا چه کسی است که یکی از هزاران نعمت خداوند را شکر کرده باشد. (هیچکس قادر به شمارش لطف و نعمت خدا نیست.)
خداوند دریا، خشکی، درختان، انسان، خورشید، ماه و ستارهها و شب و روز را آفرید.
خداوند اجزای مرده خاک را با تاثیر نور آفتاب به بوستان و میوه و چمن و لالهزار تبدیل کرد.
به خواست خداوند، ابر به ریشه درختان مرده آب داد و بهار را به شاخههای خشکیده بخشید. (بهار آمد)
فقط انسانها ستایش کننده خداوند نیستند بلکه هر پرندهای که روی شاخههای بزرگ آواز میخواند در حال مدح و ستایش خداوند است.
فضل: بخشش
بحر: دریا
برّ: خشکی
اَنجُم: ستارگان
لیل: شب
نهار: روز
بیخ: ریشه
پادشاه سخن، سعدی، شعر فضل خدا را در مدح و ستایش پروردگار یگانه سروده است. در این شعر به زیبایی مثالهایی از فضل بیکران خدا آورده شده است که ما باید برای داشتن این نعمتها شاکر باشیم.