
برای دیدن نمونه سوال فارسی هشتم با جواب، اینجا کلیک کنید.
شخص پیری لباس پشمی خشنی پوشیده بود و کوله باری از خار را با خود حمل میکرد.
پیرمرد هنگام قدم برداشتن میلنگید و با هر قدمی که برمیداشت، شکر خدا را بر زبان میآورد.
میگفت: ای کسی که آسمان را برافراشتی و ای کسی که موسیقی دلهای افسردهای (به دلهای افسرده تسکین میدهی)
من به سر تا پایم نگاه میکنم و میبینم تو چقدر من را عزیز کردهای.
در خوشبختی را به رویم باز کردی و مرا عزتمند کردی.
من در حدی نیستم که تو را ستایش کنم و نمیتوانم آنگونه که شایسته است شکرگزار تو باشم.
در آن هنگام نوجوانی که بسیار مغرور بود از دور آمد
شکرگزاری پیرمرد را شنید و گفت: ای پیر کم عقل، ساکت شو
تو خار بر پشت داری و اینگونه، لنگ لنگان، راه میروی، دولت و خوشبختیات چیست؟ بزرگی و عزتت کجاست؟
تو عمرت را در خارکشی تلف کردهای و به همین دلیل است که فرق عزت و ذلت را نمیفهمی.
پیرمرد گفت: چه عزتی بهتر از این که محتاج آدمی مثل تو نیستم؟
که ای فلانی به من صبحانه و شام بده. یا نانی بده که بخورم و آبی بده که بنوشم.
خدا را شکر میکنم که مرا ذلیل نکرد و گرفتار آدم پستی مثل تو نشدم.
با وجود فقر و نداری، خداوند به من عزت و آزادگی داده است.
دلق: لباس درویشی
فرازنده: بلند کننده
نژند: افسرده
جیب: گریبان و یقه
عزت: احترام
ثنا: ستایش
سفتن: ساییدن
خرف گشتن: پیر و بیعقل شدن
دولت: خوشبختی
خواری: پستی
بالین: بستر
چاشت: غذایی که بین صبحانه و ناهار خورده میشود
خس: پست و فرومایه
جامی، ملقب به خاتم الشعرا، شاعر و ادیب بزرگ قرن 9 است. شعر آزادگی از آثار جامی برگزیده شده است. این شعر داستان پیرمردی است که خار کشی میکند و زندگی فقیرانهای دارد و در حال شکرگزاری از خداوند است که جوانی مغرور که به او میرسد. جامی در این داستان به ما گوشزد میکند بهترین نعمت عزت و آزادگی و بینیاز بودن از دیگران است.