
«...ضَربْنا لِلنّاسِ في هٰذَا الْقُرآنِ مِنْ کُلِّ مَثَلٍ» اَلرّوم: ۵۸
ما در این قرآن برای مردم از هر گونه مثال زدیم.
اَلجَدَّة: أَلو. اَلسَّلامُ عَلَيكَ یا عَزيزي.
مادربزرگ: الو. سلام بر تو ای عزیزم.
مُحسِن: عَلَيْكِ السَّلامُ. مَنْ أَنتِ؟
محسن: سلام بر تو. شما چه کسی هستید؟
اَلجَدَّة: کَيْفَ ما عَرَفْتَ جَدَّتَكَ؟!
مادربزرگ: چطور نشناختی مادربزرگت را؟!
مُحسِن: عَفْواً؛ ما عَرَفْتُ صَوتَكِ. کَيفَ حالُكِ؟
محسن: ببخشید؛ صدایت را نشناختم. حالت چطور است؟
اَلجَدَّة: أَنَا بِخَيرٍ وَ کَيْفَ حالُکُم؟
مادربزرگ: من خوب هستم و حال شما چطور است؟
مُحسِن: کُلُّنا بِخَيْرٍ.
محسن: همه ما خوب هستیم.
اَلجَدَّة: أَیْنَ أَنتُمُ الْأنَ؟
مادربزرگ: شما کجا هستید الان؟
مُحسِن: وَصَلْنا إلیٰ مَدینةِ مِهْران فِي الْحُدودِ.
محسن: به شهر مهران در مرز رسیدیم.
اَلجَدَّة: أَیْنَ الْوالِدُ وَ الْوالِدَةُ؟
مادربزرگ: پدر و مادرت کجا هستند؟
مُحسِن: هُما جالِسانِ عَلَی الْکُرْسيِّ.
محسن: آنها روی صندلی نشستهاند.
اَلجَدَّة: هَلْ هُما بِخَيْرٍ؟
مادربزرگ: آیا حال آنها خوب است؟
مُحسِن: نَعَمْ؛ اَلْحَمْدُ لِلّهِ.
محسن: بله؛ خدا را شکر.
اَلجَدَّة : کَیفَ الْجَوُّ هُناكَ؟
مادربزرگ: هوا چطور است؟
مُحسِن: اَلْجَوُّ باردٌ قلیلاً.
محسن: هوا کمی سرد است.
اَلجَدَّة: ماذا لَبِسْتَ یا عَزیزي؟
مادربزرگ: چه پوشیدی عزیزم؟
ماذا لَبِسَ أَبوكَ؟
پدرت چه پوشیده است؟
و ماذا لَبِسَتْ أُمُّكَ؟
و مادرت چه پوشیده است؟
مُحسِن: لَبِسْنا مَلابِسَ مُناسِبَةً.
محسن: لباسهای مناسب پوشیدهایم.
اَلجَدَّة: حَفِظَکُمُ اللّهُ! مَعَ السَّلامَةِ.
مادربزرگ: خدا شما را حفظ کند. به سلامت.
مُحسِن: شُکْراً جَزيلاً. إلَی اللِّقاءِ.
محسن: خیلی متشکرم. به امید دیدار.
نَحنُ کَتَبْنا واجِباتِنا.
ما تکالیفمان را نوشتیم.
نَحنُ جَلَسْنا فِي الْمَکتَبَةِ.
ما در کتابخانه نشستیم.