بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین
اللهم صل علی محمد و آل محمد
شروع سفر نورانی زیارت العتبه المقدسه
حرکت مبنای هر عملی ست. عمل با حرکت ساخته می شود.
نور همان حقیقت است. حرکت به سمت نور، همان عمل حقیقی ست. حرکت به سمت نور است که قلب انسان را پاک می کند و آن گاه که قلب انسان از هر زشتی جدا شد، قلب انسان می بیند. رویت قلبی نیاز به انس با معبود حقیقی دارد. آنگاه که رویت قلبی اتفاق بیافتد، اتفاقات و وقایع شیرین می شوند.

بعد از اصفهان، اولین موکب را بعد از نجف آباد برای نماز ظهر ایستادیم. آب آشامیدن را داخل دبه هایی که با گِل پوشانده بودند، ریخته بودند و واقعاً خنک بود!
برای ناهار هم تعارف کردند ولی زود راه افتادیم که زودتر برسیم. مقصد حرکت مان مرز خسروی ست.
اولین بار است که قصد مراسم اربعین می کنم! نمیدانم جور شدن این سفر دست چه کسی بوده...
شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۳۰
برای استراحت چند دقیقه ای داخل موکبی در الیگودرز توقف کردیم. سالن ورزشی حوزه بسیج برای زائرین باز کرده بودند.

شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۰۰
برای ناهار مسجد المهدی دورود ایستادیم. داخل زیرزمین مسجد فضایی را برای استراحت مهیا کرده بودند.

غذای روضه را همان جا پخش می کردند. گوشه همین سالن یک جایی برای آشپزخانه در نظر گرفته بودند که چند تا خانم در آن آشپزی می کردند.

شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۳۰
در راه باز هم برای چند دقیقه نزدیک رازان ایستادیم. خیلی با صفا بود.

شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۳۰
بعد از ده دقیقه بنزین ماشین تمام شد. با بچه ها کنار جاده ایستادیم و دست بالا کردیم. وانتی آبی رنگ جلوتر ایستاد. بنده خدا مسیرش را عوض کرد و ما را تا پمپ بنزین رساند. بعد از پر کردن دبه ها هم یک ماشین دیگر گرفتیم و برگشتم سر جاده.

شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۴۰
برای استراحت مجدداً داخل موکب سقاخانه حضرت ابوالفضل فیروزآباد توقف داشتیم.

ای نور آسمان ها و زمین مرا از نور و حیات خود محروم مکن! و مراتب حیات متعالی و قدسی را به من نیز عنایت فرما! که اگر چنین شود من نیز رسانای رحمت تو خواهم بود!