https://virgool.ir/nooriato/feedنوریاتو در تیر 1396 با هدف آگاهی‌بخشی و فرهنگ‌سازی توسط مجموعه‌ای از کارشناسان هنری، با هدف ارتقاء دانش جامعه در مورد هنرهای تجسمی و افزایش اطلاع‌رسانی درمورد نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های هنری داخلی و بین‌المللی تاسیس شد.fa2026-11-11 20:43:52https://virgool.ir/nooriatohttps://virgool.ir/nooriato/ادوارد-مایبریج-xdt2lvymwd7dادوارد مایبریج که اسم اصلی او ادوارد جیمز ماگریج بود، یکی از عکاسان انگلیسی بود که به دلیل مطالعات عکاسی حرکت و نمایش تصاویر متحرک معروف است. تصاویری که ادوارد مایبریج از حیوانات در حال حرکت گرفته بود، حرکت را به گونه‌ای نشان می‌داد که تا قبل از آن دیده نشده بود. این تصاویر علاوه بر هنرمندان، کمک زیادی هم به دانشمندان کرد.چکیده حتی هالیوود هم نمی‌توانید داستانی بسازد که تا این اندازه احساسات بیننده را تحریک کند. ادوارد مایبریج به عنوان یک مخترع عجیب و غریب، در حال یک کشف واقعا انقلابی بود که متوجه شد همسر جوانش یک رابطه مخفی دارد. مایبریج رقیب عشقی خودش را با خونسردی کامل به قتل رساند و بعدا نیز با حکم “قتل قابل توجیه” تبرعه شد. او کار خودش را ادامه داد و یک پروسه جادویی برای ثبت حرکت روی فیلم نگاتیو کشف کرد. با این حرکت، او یک عرصه جدید را برای صنعت تصاویر متحرک گستراند.اوایل زندگیادوارد جیمز ماگریج ۹ آپریل ۱۸۳۰ در کینگستون آپن تِیمز انگلستان به دنیا آمد. در سن ۲۰ سالگی او به آمریکا مهاجرت کرد. او در ابتدا در نیویورک زندگی می‌کرد ولی در سال ۱۸۵۵ به سان‌فرانسیسکو نقل مکان کرد و در آن‌جا به یک کتاب فروش موفق تبدیل شد. همین زمان بود که او اسم فامیلی خودش را به مایبریج تغییر داد. او عقیده داشت که شکل اصلی فامیلی او به این شکل بوده است.در سال ۱۸۶۰ هنگامی که ادوارد مایبیرج در حال سفر از ساحل شرقی به سمت انگلستان بود در یک تصادف دلیجان، سرش آسیب زیادی دید. در نتیجه این آسیب‌ها، او دچار دوبینی و گیجی شد و دوستان او هم متوجه تغییر در رفتار وی شدند. تحقیقات عصب‌شناس‌های مدرن روی نتایج پزشکی او نشان می‌دهد که آسیب‌های وارده به لایه جلوئی مغز او، ممکن است منجر به برخی رفتارهای عجیب و احساسی در زندگی ادوارد مایبریج شده باشد.مطالعه بیشتر: از شانته لوپ تا شرق هند با هنری کارتیه برسونپس از بهبود کامل، مایبریج به سان‌فرانسیسکو برگشت و به صورت تمام وقت به عکاسی مشغول شد. با استفاده از اسم مستعار “هلیوس” او مناظر غرب را با اتاق تاریک قابل حمل خودش ثبت می‌کرد. او تعداد بی‌شماری عکس از مناظر پانوراما تهیه کرد که معروفترین آن‌ها دره یوسمیت است. او سپس در سال ۱۸۶۸ برای عکاسی از قبیله تلینگیت به آلاسکا سفر کرد. اکتشافات عکاسانهبا افزایش شهرت مایبریج در اواخر قرن ۱۸ میلادی، فرماندار سابق کالیفرنیا، لِلاند استنفورد با او قرارداد بست تا نتیجه یک شرطبندی را مشخص کند. حدس و گمان‌های زیادی راجع به اینکه آیا هر چهار پای اسب هنگام دویدن با هم حرکت می‌کنند یا خیر وجود داشت. استنفورد باور داشت که هر چهار پا به صورت همزمان به زمین برخورد می‌کنند ولی حرکت آن برای چشم انسان خیلی سخت بود و نمی‌توانستند آن را ثبت کنند. در سال ۱۸۷۲ ادوارد مایبریج به عکاسی از یک اسب در حال دویدن در یک سری عکس پرداخت. کشفیات اولیه او مبنی بر این بود که حق با استنفورد است ولی به خاطر نقص متدهای مایبریج امکان تائید این موضوع با قطعیت کامل وجود نداشت.با افزایش منابع مالی از سوی استنفورد، مایبریج در نهایت توانست یک متد پیچیده‌تر برای عکاسی از اسب‌های در حال حرکت طراحی کند و در سال ۱۸۷۹ ثابت کرد که اسب‌ها هنگامی که خیلی سریع حرکت می‌کنند، هر چهار پای خودشان را از روی زمین بلند می‌کنند.در سال ۱۸۳۳، از مایبریج دعوت شد تا تحقیقات خودش را در دانشگاه پنسیلوانیا ادامه دهند. به این ترتیب او تا سال بعد، هزاران عکس از انسان‌ها و حیوانات در حال حرکت تهیه کرد. در اواخر عمر خودش نیز او چندین کتاب از تصاویر حرکتی خودش تهیه کرد و با استفاده از یک دستگاه نمایش به نام زوپراکسیسکوپ که خودش اختراع کرده بود، این تصاویر را در اروپا و آمریکای شمالی به نمایش درآورد.زندگی شخصیهنگامی که در دهه ۱۸۷۰ میلادی مایبریج از عکاسی فاصله گرفته بود او چندین سفر عکاسی در کالیفرنیا و اطراف کالیفرنیا برگزار کرد که در یکی از این سفرها همسر او فلورا با منتقد ادبی سرگرد هری لارکینس ارتباط برقرار کرد. مایبریج که نمی‌توانست این موضوع را بپذیرد لارکینس را تعقیب کرد و به ضرب گلوله او را به قتل رساند. در دادگاهی که برای این اتفاق در سال ۱۸۷۵ برگزار شد، چند شاهد شهادت دادند که شخصیت ادوارد مایبریج پس از تصادف کالسکه تغییر کرده است. هیئت منصفه دادگاه فرضیه جنون وی را نپذیرفتند ولی او را با حکم “قتل قابل توجیه” تبرعه کردند.مطالعه بیشتر: ماری کاسات – دختر کوچک روی صندلی راحتی آبیمایبریج در ۸ می ۱۹۰۴ به دلیل سرطان در محل تولد خودش از دنیا رفت. تلاش‌های او در عرصه هنر و عکاسی روی کارهای مخترعین دیگری مانند توماس ادیسون و اتین جولز مری تاثیر گذاشت. تکنیک‌های دوربین ابداعی ادوارد مایبریج به مردم عادی این امکان را داد که چیزهایی را ببینند که به خاطر سرعت بالا برای آن‌ها قابل درک نبود. همچنین تصاویر سری او نیز تا امروز الهام‌بخش تمامی هنرمندان بوده است.مجله جامع نوریاتومحمد خزائیSat, 20 Apr 2019 14:37:02 +0430https://virgool.ir/nooriato/مسترکلاس-مارک-کوهن-قسمت-اولدر-حیاط-خلوت-خودت-عکاسی-کن-oy7ecoqim7ne اریک کیم در یک مجموعه مقاله درس‌هایی که از عکاس‌های مختلف آموخته است را شرح داده که شما می‌توانید ترجمه آن‌ها را در مسترکلاس‌های نوریاتو مشاهده فرمائید. در آخرین مقاله‌ای که تیم تحریریه نوریاتو ترجمه کرده است، درس‌هایی که اریک کیم از مارک کوهن آموخته است را برای شما آماده کرده‌ایم.به نظر من مارک کوهن یکی از بزرگترین عکاس‌های خیابانی دنیا است که به اندازه عکاس‌های هم عصر خودش مشهور نشده است. احتمالا ویدئوهای او را در یوتیوب دیده‌اید که با کمک یک فلش و بدون استفاده از منظره‌یاب در حال عکاسی است. باید اقرار کنم که حتی برای من نیز این روش عکاسی کمی عجیب است ولی او به این دلیل این کار را می‌کند که هنر خلق کند. به نظر او هدف وسیله را توجیه می‌کند.تصاویر او نحوه عکاسی من هم تاثیر گذاشته‌اند و اینکه او برای ۳۰ سال متوالی فقط در یک شهر کوچک عکاسی کرده است خیلی الهام بخش است. در این مجموعه مقالات قصد دارم چند درسی که به شخصه از او گرفته‌ام را برای شما هم بیان کنم.۱-در حیاط خلوت خودت عکاسی کنما دوست داریم در مورد عکاسی از مکان‌های خارجی و عجیب و غریب خیالپردازی کنیم ولی مارک کوهن بخش زیادی از عمر خودش را به عکاسی خیابانی در ویلکس بری (یک شهر معدنی کوچک در پنسیلوانیا) و یک منطقه دیگر به نام اسکرانتون مشغول بوده است. مارک کوهن در مورد اینکه چطور تمام تصاویری که در کتاب “خیابان گریم” چاپ کرده است در حیاط خلوت خودش گرفته شده و برتری‌های آشنایی با محله خودت اینطور توضیح می‌دهد:“من در حیاط خلوت خودم این عکس‌ها را گرفته‌ام. تمام سطح شهر استودیوی من است. من قبلا هنگام باران زیر یک پل خاص می‌رفتم و از مردمی که برای فرار از باران آنجا جمع شده بودند عکاسی می‌کردم. اگر یک روز هوا ابری بود، من جای دیگری می‌رفتم. من از این محله مانند یک مجموعه استفاده می‌کردم و هنوز هم اینطور است. مکان‌های خاصی وجود دارند که مثلا اگر غروب‌ها به آنجا بروم، عطر و بوی خاصی دارند” کوهن در مورد اینکه چطور بدون سفر کردن به کشورهای دیگر، چنین تصاویر فوق‌العاده‌ای گرفته است هم اینطور توضیح می‌دهد:“من عکس‌های خودم را در ویلکس بری و چند لوکیشن دیگر می‌گرفتم زیرا عکاسی نبودم که دوست داشته باشد یا نیاز داشته باشد که تمام دنیا را بگردد. قبلا درمورد تاثیرات محدوده هنری روی پیشرفت یک هنرمند در طول زمان صحبت‌های زیادی شده است. من روی یک محدوده کوچک کار می‌کنم و آن هم متدها و مشکلات فنی است. در طول زمان، چیزی که در ذهن من بوده است گسترش یافته. به همین دلیل، من به عکاسی در همین دو بخش ادامه دادم (ویلکس بری و اسکرانتون).”مطالعه بیشتر: پیدایش عکاسینکته کلیدی:عکاسی حیاط خلوت و محله خودتان، برتری‌های زیادی دارد. اول از همه اینکه آن‌ها کامل در دسترس هستند. این بدین معنی است که شما می‌توانید تعداد دفعات بیشتری برای عکاسی به این مکان‌ها مراجعه کنید. دوم اینکه احتمالا این مکان‌ها را بهتر می‌شناسید و می‌دانید کدام مکان‌ها برای عکاسی هیجان‌انگیزتر هستند و چه زمانی نور در بهترین حالت خودش است. سوم اینکه می‌توانید بدنه کاری منحصر به فردتری تهیه کنید که با عکس‌هایی که می‌توانید در نیویورک، توکیو یا پاریس ببینید متفاوت است. به همین خاطر همین الان به حیاط خلوت خودتان بروید و شروع به عکاسی کنید. اگر کوهن توانسته است برای ۳۰ سال از محله خودش عکاسی کند و یک مجموعه فوق‌العاده تهیه کند، شما هم می‌توانید.مجله جامع نوریاتومحمد خزائیMon, 25 Mar 2019 11:40:50 +0430