<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>پست‌های انتشارات تمام انشاء هایی که نمره ای نداشتند</title><link>https://virgool.ir/my-texts/feed</link><description>بدوید تا گرم بمانید .&#xA;گرم بمانید تا زنده بمانید .&#xA;زنده بمانید تا زندگی کنید . &#xA;و زندگی کنید تا بنویسید :) .</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 12:47:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/publication/105k1zmxn0jh/y8zwvk.jpeg</url><title>تمام انشاء هایی که نمره ای نداشتند</title><link>https://virgool.ir/my-texts</link></image><item><title>ساعت شکسته</title><link>https://virgool.ir/my-texts/همه-انشاء-هایی-که-بخاطرشون-نمره-ای-نگرفتم-jvaaco2atfyy</link><description>سلام بچه ها ^^این اولین پست من تو ویرگوله و خیلی با نحوه انجام کار آشنا نیستم . ولی به هر حال ، امیدوارم از خوندن نوشته هام لذت ببرین و اگه مشکلی دیدین حتما بهم بگین تا بتونم نوشته هام رو بهتر کنم :) . ظهر یکی از روزهای پایانی بهار بود .در اتاق نشیمن صدای رسای مجری از رادیوی قدیمی می آمد .پسر کوچکی توپ پلاستیکی جدیدش را برای بار پنجاه و سوم به بالا برتاب کرد  . با بی تابی پرسید :&#34;پس کی میاد ؟&#34; مادر در حال بافتن شالی سیاه و سفید بود . کمی نگران ولی با لبخند جواب داد :《۳ ساعت دیگه》پسر که معلوم بود از حرفهای مادرش چیزی نفهمیده با تعجب به او نگاه کرد . مادر لبخند زد:《وقتی کوچکترین عقربه روی ۵ آمد》 پسر سری تکان داد و به بازی کردن ادامه داد . بعد از چند دقیقه برای چندمین بار از مادرش پرسید &#34; این شال برای کیه ؟&#34;مادر جواب داد :&#34; 《برای باباست.》* بابا * ، یک سرباز بود ، چندماه پیش رفته بود و امروز روزی بود که برای استراحت کوتاهی بر میگشت .مادر همیشه درزمان نبودش به بافتن چیزی مشغول می شد ، کلاه ، دستکش ، یا هر چیز دیگری .برای پدر میبافت ، پدر و تعدادی رزمنده دیگر . اگر جنگ ادامه پیدا می کرد رزمندگان در پاییز بهشان نیاز پیدا می کردند . پس از همین الان میبافت ، او میگفت پدر یکی از محافظان کشور است و باید برود تا کشور در امنیت بماند .مادر همچنان می بافت ، یکی زیر ، یکی رو . یکی زیر ، دوتا رو شال سیاه و سفید توی دستش مانند افکار پریشانش درهم گره خورد ،  آه کوتاهی کشید و بافته را کنار گذاشت ، چشمش به ساعت خاک خورده روی طاقچه افتاد ، به سمت طاقچه رفت و ساعت را از روی دیوار پایین آورد و با کهنه ای قدیمی مشغول تمیز کردن آن شد . انگار میخواست برای زودتر گذشتن زمان به ساعت باج بدهد . با وسواس چندباری ساعت را پاک کرد و آرام به صفحه آن خیره شد . ناگهان تلفن زنگ خورد و رشته افکار پریشانش را پاره کرد . با دستپاچگی به سمت تلفن رفت و  آن را برداشت ، پسر خیره به او شاهد زمزمه های پشت تلفن اش شد . چند کلمه ، چند لرزش صدا وکمی بعد ، سکوتی بزرگ اتاق را فرا گرفتساعت قدیمی از دست مادر افتاد قطره اشک روی صورتش و تکه های ساعت شکسته روی زمین همه و همه یک چیز را می گفتند .آن روز ساعت شکسته هیچوقت روی ۵ نیامد ، صاحب شال سیاه و سفید برای همیشه رفته بود .صدای رادیو قدیمی بلند تر از همیشه در اتاق پخش شد‌ :《بالاخره پس از حدود ۳ سال تلاش رزمندگان ایرانی ، خرمشهر آزاد شد .》تقدیم به تمام کسانی که رفتند . تا ما بمانیم :)&#xA;ستایش رحیمی زاده - 9 . 5 . 1401 &#xA;</description><category>تمام انشاء هایی که نمره ای نداشتند</category><author>setayesh rahimi zade</author><pubDate>Sun, 31 Jul 2022 20:58:29 +0430</pubDate></item></channel></rss>