سلام به همهی سینما دوستان عزیز!
احتمالا بعد از دیدن قسمت دوم عنوان پست، تعجب کردین و با خودتون گفتین: «حیف کردن فیلم دیگه چه صیغهایه؟؟! مگه فیلم رو هم میشه حیف و نابود کرد؟». در جواب باید بگم بله!
عشاق واقعی سینما، برخلاف خیلیهای دیگه، فیلمها رو حیف نمیکنن! تا جایی که بین دوستان و اطرافیانم دیدم، اکثرشون با رعایت نکردن موارد مهمی، به کیفیت و لذتی که قرار بوده از دیدن یک فیلم ببرن، ضربه میزنن...

در این مقاله همراهم باشید تا با هم این موضوع رو بررسی کنیم و به این سوالات جواب بدیم: حیف کردن فیلم اصلا یعنی چی؟ چطور به تجربهمون از تماشای آثار سینمایی ضربه میزنیم؟ و برای رسیدن به نهایت لذت از دیدن آثار سینمایی چه کارهایی انجام بدیم؟
برای شفافسازی منظورم از حیف کردن فیلم، این موقعیت رو درنظر بگیرید:
فرض کنید دیشب فیلمی رو دیدین؛ اما امروز صبح که بهش فکر میکنین، با خودتون میگین: «این دیگه چی بود؟ خب حالا که چی؟؟» و بعدش بدون اینکه بیشتر دربارهی فیلم فکر کنین، به کارهاتون میرسین و به اینشکل، اون فیلم -که شاید محتوا و فرم بسیار قویای داشته- به مرکز فراموشی ذهنتون تبعید میشه!!
تبریک میگم... در چنین موقعیتی، شما اون فیلم رو «حیف کردین»!
به عبارت دیگه، از زمانی که صرف تماشای فیلم شده، بهره خاصی نبردین و بدون اینکه کوچکترین تاثیری از فیلم بگیرین، فیلم و وقتتون رو سوزوندین! بهترین اسمی که برای این عمل ظالمانه پیدا کردم، «حیف کردن فیلم» بود :) اگه شما اسم بهتری سراغ دارید، حتما بهم بگید.

حالا که با منظورم از «حیف شدن فیلم» آشنا شدین، بریم ببینیم در چه شرایطی فیلمها حیف میشن و برای جلوگیری ازش، چه کارهایی میتونیم انجام بدیم؟ بهنظرم بهتره برای خوندن ادامه پست وقت بذارین، شاید کمک کنه که در آینده، لذت بیشتری از فیلم دیدن، ببرین...
فقط قبل از اینکه بریم سراغ شرایط و راهکارها، باید موضوع مهمی رو بگم:
اگر هدفتون از صرف وقت برای تماشای فیلم و سریال، صرفا گذر زمان و استراحت کردنه و نمیخواین با زیبایی و قدرت هنر سینما، به شکلی عمیق مواجه شین، صحبتهای من زیاد به کار شما نمیاد و تکلیف مشخصه! پس لازمه بگم صحبتهام، مطلق نیستن و صرفا برای افرادی که میخوان به شکل جدی و حرفهایتری دنیای سینما رو دنبال کنن، کاربرد داره!
با توجه به تجربیات خودم از تماشای آثار سینمایی و پرس و جو از چند دوست فیلمبین، متوجه شدم که معمولا تحت یکی یا چندتا از این سه حالتِ اصلی، فیلمها حیف میشن:
بله! فیلم دیدن هم مثل بقیه فعالیتها، اصول مخصوص خودش رو داره که رعایت این آداب، باعث میشه فیلم رو بهتر درک کنیم و به خاطر بسپریم.
خب حالا رعایت چه مورادی در هنگام فیلم دیدن، واجبه؟؟

قبلا مقاله کاملی درباره «دیدن فیلم با دوبله یا زیرنویس» نوشتم که از این لینک میتونین اون رو بخونین:


ویدئوی بالا توی یوتیوب قراره گرفته و برای دیدنش، اول اسباب ورود به یوتیوب رو فراهم کنین!

درباره زیبایی سینمای غیرهالیودی، قبلا پستی نوشتم که خوندنش خالی از لطف نیست:



12- لطفا این مورد رو شما در کامنتها از تجربیات فیلم دیدن خودتون به من و بقیه دوستان، بگید!
بین اطرافیانم زیاد دیدم که وقتی به دوره تعطیلات میرسن، به شکل رگباری و پشت سر هم، تمام فیلم و سریالهایی که جمع کرده بودن رو ناکار میکنن و همه رو میبینن! ولی واقعا با پشت سر هم فیلم دیدن، فیلمها حیف میشن! مخصوصا که فیلمهایی ارزشمند و سنگین باشن...
بعضی فیلمها و سریالها، برای اینکه به درستی هضم شن، نیاز به چند روز زمان دارن. باید بعد از دیدنشون باز بهشون فکر کرد و قسمتهای مهمش رو توی ذهن، مرور کرد.
پس خیلی بهتره که بعد از دیدن یک فیلم خوب، مدتی صبر کنیم و مهلت بدیم تا مرحله «پس از تماشا» -که در ادامه دربارهش صحبت میکنم- طی بشه و مفهوم فیلم، به خوبی در خاطرمون بمونه و اثرگذار باشه!

پیشنهاد خودم اینه که نهایتا یک روز در میون، فیلمِ جدید ببینین و به فیلمها اجازه بدین تا در ذهنتون به خوبی هضم شن!
قبلا جایی خوندم که بزرگی گفته بود:
تئاتر خوب، تئاتری هست که پس از تمام شدن، در ذهن مخاطب شروع شود!
بهنظرم همین موضوع رو میشه به دنیای سینما هم تعمیم داد... معنی این حرف -که خیلی باهاش موافقم- اینه که: وقتی فیلم خوبی میبینیم، تازه کارمون باهاش شروع میشه!
یک فیلمباز حرفهای با تمام شدن فیلم، به چیزی که دیده فکر میکنه و باری دیگه، جزئیات فیلم رو به خاطر میاره. حتی ممکنه بعضی قسمتهای فیلم رو دوباره تماشا کنه! نهایت تلاشش رو میکنه تا داستان رو به بهترین شکل، درک کنه و بعدش به درونمایه و پیامش، پی ببره. خلاصه به هر دری میزنه تا عصاره فیلم رو بیرون بکشه!
اما متاسفانه خیلیها، کلا اهمیتی به این مرحله مهم نمیدن و عملا یک فیلم خوب رو حیف میکنن!
خب حالا برای مرحلهی پس از تماشا، چه کارهایی میتونیم انجام بدیم؟
یکی از مهمترین کارها بعد از تمام شدن یک فیلم خوب، مطالعه نقد و تحلیلهای استاندارد برای اون فیلمه.
مطالعه یک تحلیل مفهومی خوب، بهتون کمک میکنه داستان رو بهتر درک کنین و نقاط ابهامتون رو برطرف کنین تا در نهایت، بتونین از دیدگاه خودتون، به مفهوم و حرف فیلم پی ببرین.
همچنین خوندن یک نقد و بررسی استاندارد، کمک میکنه چیزی رو که دیدین، بهتر و حرفهای مرور کنید و درنهایت، علاوه بر درک بهتر و لذت بیشتر از فیلم، اون رو به خوبی در ذهنتون ارزشگذاری کنین.
*فقط حواستان باشد هر مقالهی من در آوردیای رو به عنوان «نقد و بررسی» بهتون غالب نکنن!
شاید تا به حال این کار رو امتحان نکرده باشین، ولی باید بگم که -حداقل برای خودم- یکی از لذتبخشترین کارها، صحبت و تبادل نظر با بقیه، درباره فیلمهاست. وقتی نظرتون درباره فیلم رو با فرد دیگهای که همون فیلم رو دیده در میون میذارین، به بهترین شکل ممکن مرحلهی پس از تماشا رو طی میکنین تا فیلم به خوبی در ذهنتون پخته و هضم شه.
از همین صحبتهای سینمایی، کلی مطلب جدید یاد میگیرین و پیشنهادات خوبی برای تماشای فیلمهای نادیده دریافت میکنین که خیلی ارزشمنده! خیلی وقتها هم درباره داستان یا مفهوم فیلم سوالاتی براتون پیش میاد که بدون پرسیدن از فرد دیگهای که اون فیلم رو دیده باشه، بعیده جوابشون رو پیدا کنین!

پس سعی کنید به دنبال دوستان سینمایی و اهل دلی باشید که حاضر هستن باهاتون درباره آثار سینمایی گپ بزنن. خودم چندتا از همین دوستای اهل دل دارم که از آشنایی و همنشینی باهاشون خیلی خوشحالم =)
بهجز صحبت کردن درباره فیلمها، نوشتن از اونها هم میتونه فعالیت خیلی خوبی باشه. درسته که شاید اطلاعات تئوری و سواد سینمایی بالایی نداشته باشین؛ ولی قطعا حق دارین به عنوان مخاطب، درباره فیلمی که دیدین، بنویسین. حالا منتشر کردن یا نکردن نوشتهها، به تصمیم خودتون بستگی داره (فقط اگر منتشر کردین، حواستون باشه به سادگی از عنوان «نقد» و «تحلیل» استفاده نکنین!). اما حتما و باز هم حتما، نوشتن درباره فیلمها رو امتحان کنید. جدای از لذتش، باعث میشه به مرور، با دقتتر و جدیتر فیلم ببینین و به مرور اطلاعات سینمایی و تجربهتون رو هم بالا میبره.
خودم یک فایل وُرد طولانی دارم که هر وقت فیلمی رو میبینم، بعدش چند خط دربارهش اونجا مینویسم. بعدا که بخوام فیلم رو مرور کنم یا نظرم رو درباره اون فیلم به کسی بگم، به نوشتههام مراجعه میکنم. اولش از همین فایل ورد شروع کردم و بعدش به مرور که مطالعات بیشتری انجام دادم، نوشتههام رو منتشر کردم و بازخورد خیلی خوبی هم گرفتم. پیشنهاد میکنم شما هم این کار رو امتحان کنین ;)

این هم راهکار آخری که در این مقاله بهتون پیشنهاد میدم! حتما پس از تماشای فیلم و فکر کردن بهش، نمرهای که برای فیلم درنظر گرفتین رو در سایتهای نمرهدهی ثبت کنین. این کار باعث میشه باری دیگه تمام نکات فیلم رو در ذهنتون مرور کنین (چون قبل از نمره دادن، فیلم رو از جنبههای مختلف، بررسی میکنین) و در آینده، با همین روش، لیستی از برترین آثاری که تماشا کردین رو به شکلی مرتب و منظم در اختیار دارین!

خودم برای نمره دادن، سایت IMDb رو پیشنهاد میدم.
این هم از راهکارهایی که برای جلوگیری از حیف شدن فیلم میخواستم بهتون بگم. خیلی ممنون که تا اینجا برای خوندن پست وقت گذاشتین. امیدوارم اطلاعاتی که ارائه کردم، براتون مفید واقع شه و از این به بعد لذت بیشتری از دنیای بینظیر آثار سینمایی ببرین.
شاید انجام دادن بعضی از مواردی که گفتم، بهنظر سخت بیان؛ اما حتما امتحانشون کنین و ببینین که برای شما چقدر موثرن و بعدش اگر خواستین، همینجا خبرش رو بهم بدین ;)
شما برای حیف شدن فیلمها چه دلایل دیگهای سراغ دارین؟ راهکارهای دیگهای به ذهنتون میرسه؟
راستی یک سوال دیگه... به نظرتون شما کدوم فیلمها رو حیف کردین؟؟ :)))
این مقاله، ماهیتی سوال محور داره و محتواش، بدون نظرات شما عزیزان، کامل نمیشه. هدف اصلی من از نوشتن این پست، خوندن نظرات شما درباره موضوع پسته. پس لطفا نظرتون درباره سوالاتی که مطرح کردم رو در کامنتها بگین تا با هم صحبت کنیم...
-شاد و سربلند باشید-
اگر به سینما علاقه دارین، پیشنهاد میکنم این پستهای من رو هم بخونین:
اگر پستهام مورد پسندتون هست، میتونین علاوه بر ویرگول، در کانال تلگرامم هم کارم رو دنبال کنین. اونجا محتواهای سینمایی و موسیقایی بیشتر و متنوعتری قرار میدم و با هم ارتباط نزدیکتری خواهیم داشت. خوشحال میشم اونجا هم همراهم باشین.
آدرس کانال: t.me/closeup_melody
این مقاله رو برای شماره سوم مجله مرکب نوشتم. دیگه احتمالا باهاش آشنا هستین، اگر نه میتونین نگاهی به این پست بندازین:
برای عضویت در انتشارات مجله و دنبال کردن پستهای جمعی از نویسندگان خوش قلم ویرگولی، میتونین در انتشارات ویرگولمون عضو شین و همراه ما باشین ;):

پستهایی از بخش سینمایی مجله مرکب: