
کلیشه ای به نظر میرسد، اما وقتی صحبت از غم و اندوه به میان میآید، زنان تمایل بیشتری به بروز دادن خود دارند. آنها بدشان نمی آید که آسیب پذیری خود را نشان دهند. زنان زمانی گریه میکنند که احساساتشان تسخیر میشود و غم و اندوه فراگیر میشود. از سوی دیگر، بسیاری از مردان احساس میکنند که نیاز دارند که قدرتمند باقی بمانند و شجاع به نظر برسند. مهم است که تشخیص دهیم غم و اندوه مردانه در تمام اشکال آن چگونه است. همانطور که هر فرد متفاوت است، نحوه غم و اندوه مردان نیز متفاوت است. برخی از مردان عصبانی خواهند شد. دیگران گریه خواهند کرد و گروه دیگری وجود خواهند داشت که قوی ظاهر میشوند و فعال میمانند. تا زمانی که احساسات از کنترل خارج نشوند، همه این واکنشها خوب هستند.
در سنین پایین، به نظر میرسد که پسرها سیگنال را از بزرگان خود می گیرند و درد را پشت دیوار سکوت مسدود میکنند. پدر با از دست دادن ناگهانی پدرش شکسته می شود، اما احساسات خود را قفل میکند و بروز نمیدهد. در روز تشییع جنازه پدربزرگ، نوه جوان مطمئن نیست که گریه کردن درست است یا نه، زیرا پدرش مثل همیشه رفتار میکند - لبخندی بر لبانش مینشیند که گویی هیچ مشکلی وجود ندارد. با این وجود، پدر در اعماق وجودش، غم عمیق از دست دادن پدرش را تجربه میکند، اما به او آموختهاند که مردان واقعی گریه نمیکنند. در عوض در سکوت غمگین می شود.
به گفته محققان، شواهدی وجود دارد که نشان میدهد مردان به تنهایی غصه میخورند و سپس از کار و فعالیتهای دیگر استفاده میکنند تا حواسشان را از درد دور کنند.
تعجب آور نیست که بدانیم برخی از مردان پس از سوگ با مصرف الکل و اتخاذ رفتارهای مخاطره آمیز، از احساسات خود دوری میکنند. آنها تمایل دارند شبکه کوچکتری از دوستان داشته باشند تا در مواقع نیاز به آنها تکیه کنند در مقایسه با زنانی که برای حمایت به دوستان زن خود متکی هستند. سپس حقیقت غم انگیزی وجود دارد که کانتو و کلیری کشف کردند: مردان پس از مرگ همسر بیشتر احتمال دارد خودکشی کنند.
تجربه مرگ یکی از عزیزان میتواند یکی از سخت ترین و دردناک ترین فصلهای زندگی هر فردی باشد. رنج کشیدن در سکوت و تنهایی هرگز تصمیم هوشمندانهای نیست. کمک گرفتن نشانه قدرت است.
با این حال، تا زمانی که مرد مورد علاقه شما به این تصمیم نرسد، نکات زیر می تواند کمک کند:
تحت تأثیر کلیشهها، زنان و مردان در ابراز غم و اندوه بسیار متفاوتند. اکثر جوامع عموماً انتظار دارند که مردان نقش محافظ/تامین کننده و زنان نقش پرورش دهنده/مراقبت کننده را ایفا کنند. تئوریها و بحث های زیادی در مورد خوب یا بد بودن این نقشها، از کجا آمدهاند و اینکه آیا میتوان یا باید تغییر کرد، وجود دارد. چیزی که ما مطمئناً میدانیم این است که آنها همچنان بر رفتار ما و نحوه تجربه و واکنش ما به احساساتمان تأثیری قوی دارند.
نحوه غم و اندوه مردان و زنان به طور قابل توجهی با این نقش ها و انتظارات متفاوت جامعه از ما مرتبط است. نحوه برخورد بسیاری از مردان با فقدان و اندوه را می توان با تفکر در مورد نقش مورد انتظار آنها در جامعه به بهترین وجه درک کرد. علیرغم تغییرات زیاد در جامعه ما، انجام تقریباً تمام کارهای خطرناک، ناسالم و تهدید کننده زندگی، هنوز بخشی از نقش مرد است. به عنوان مثال، 95 درصد از مرگ و میرها و ناتوانی های دائمی ناشی از آسیب های محل کار، مربوط به مردان هستند. عموماً از مردان انتظار میرود که از زنان، فرزندان و جامعه محافظت کنند.
مردان:
استراتژی های مختلفی وجود دارد که شناسایی شده اند، از جمله:
علاوه بر پیشنهادات حمایتی در «حمایت از داغدیدگان»، ممکن است موارد زیر را در نظر بگیرید:
منبع: Chapters Health