پاره تن،اولین و آخرینه کلمه ای که از دهانم خارج شد راستی از میدان انقلاب تا آزادی چند نفر جا می شود چند ساعتی می شود راه افتاده ام راه تمام نمی شود آدم ها هم تمام نمیشوند چند کیلومتر تا آزادی راه است چقدر باید آدم ببینم چرا همیشه شلوغ است فقط آدم هایش عوض میشوند می گفت پاره تن نمی شود که اینطور،آدم ها صبح تا شب در یک خیابان بلند علااف بمانند صورت هایی که دیده ام از هزار نفر گذشته است شاید هم ده هزار نفر شاید هم بیشتر،چه میدانم از انقلاب تا آزادی زیاد باشد چهار کیلومتر است چند نفر جا می شوند سی هزار نفر می شود فکر نمیکنم مگر این که آدم ها روی هم تلنبار شوند اما نمی شود که، این آدم ها پاره تن هستند.