
کانديداي 1400
بيوگرافي
نام کانديداي احتمالي: محمدرضا عارف
تولد: 27 آذر 1330 از يزد
تابعيت: غير از تابعيت ايران اطلاعي حاصل نشد
نسبت فاميلي با ساير مسئولين نظام: ندارد
همسر: حميده مروج فرشي
فرزندان: 3 فرزند
محل تحصيل فرزندان: حميدرضا (فوق ليسانس از دانشگاه صنعتي شريف)
شغل فرزندان: حميدرضا (فعال اقتصادي- کانديد انتخابات اتاق بازرگاني) وحيد (استاد دانشگاه در آلمان) سعيد (پزشک)
مدارک تحصيلي و جايگاه دانشگاهي:
مهندس برق از دانشگاه تهران و دانشگاه استنفورد
مشاغل و پستهاي مديريتي:
استاد دانشگاه صنعتي اصفهان، استاد دانشکده مهندسي برق
معاونت دانشجويي و آموزشي و هماهنگي
معاونت طرح و توسعه شرکت مخابرات (60-59)
سرپرست شرکت مخابرات ايران (62-61)
قائم مقام وزارت فرهنگي و آموزش عالي (63-62)
رئيس دانشگاه تهران (76-73)
وزير پست و تلگراف و تلفن در دوران اول دولت اصلاحات (79-76)
اولين رئيس سازمان مديريت و برنامه ريزي (80-79)
معاون اولت دولت اصلاحات (84-80)
رئيس هيئت مديره بنياد باران
عضو شوراي عالي انقلاب فرهنگي
عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام
عضو گروه علوم مهندسي فرهنگستان علوم ج.ا.ا
عضو شوراي عالي جمعيت هلال احمر ج.ا.ا
مشاور عالي رئيس جمعيت هلال احمر در امور بشر دوستانه
نماينده مردم تهران در مجلس دهم (99-95)
رئيس فراکسيون اُميد در مجلس دهم
رئيس بنياد اُميد ايرانيان
فعاليت هاي تشکيلاتي
رئيس اسبق شوراي سياستگذاري اصلاح طلبان
مهمترين مواضع سياسي
جريان سياسي:
اصلاح طلب
تحليل مبتني بر شاخص ها (منظومه فکري مقام معظم رهبري)
او را نه ميتوان پدر معنوي حزب يا جرياني دانست و نه حتي استراتژيست براي حزبي؛ اما بلاشک او را ميتوان مريد پرچمداران اصلاحات و کارگزاران ناميد. ميزان ارادت او را ميتوان نه از کنارهگيريهاي سريالي از نامزديهاي مختلف که از کسب تکليف از ليدر اصلاحات و يا حتي بزرگ داشتن آنها در فکر و عمل دانست. اين در حالي است که به اذعان او در صورت پيروزي در انتخابات از تجربيات آقايان هاشمي و خاتمي حتماً استفاده مي کرد و حتي ضرورت بهره مندي از اين ظرفيتها را به مسئولين توصيه و تاکيد ميکرد. او عضو و معتقد به جرياني بود که بقاي نظام را در گرو حضور اعضاي آن ميديد. براساس يکي از شاخصها اصلح بايد توانايي مديريت اجرائي کشور را داشته باشد. توجه به اين شاخص در حالي است که عارف در پست قبلي خود که نمايندگي مجلس دهم بود و نيز رياست فراکسيون اُميد باتوجه به به مسائل مهم جاري اقتصاد کشور مانند: انحرافات دلار 4200 توماني، افزايش چند برابري قيمت کالاهاي اساسي، افزايش 200 درصدي قيمت بنزين، حذف کارت سوخت و... نه تنها واکنشي از خود نشان ندادند که مهمترين مصوبات سياسي را که پيگيري کردند از قبيل: تشکيل کميته جهت رفع حصر، تلاش براي ورود زنان به ورزشگاه، درخواست بازديد از زندان اوين، پيگيري وضعيت دستگيرشدگان محيط زيستي و ... بود. با وجود بيتوجهي به مهمترين مسائل و مشکلات روز کشور و جايگزيني موضوعات حزبي و جرياني با کمترين اُولويت، آيا ميتوان انتظار توانايي مديريت اجرايي کشور را داشت؟ و باز براساس يکي ديگر از شاخصها، اصلح بايد کاري، مردمي، باتدبير باشد و درد مردم را حس کند. او در دوره نمايندگي خود در روزه لساني و عملي کامل بود. به بياني انفعال او تا جايي بود که صداي هم حزبيهاي خود را درآورد، با اين همه چطور ميتوان از کاري بودن صحبت کرد؟ نقش پسرش و استفاده از رانت عظيم در کسب ثروت نيز به وي مسئوليت وي در مخابرات مربوط بود و با بيان ژن خوب از سوي پسرش و جاگيري اين مفهوم که به تنهايي ميتواند ميان مردم و مسئولين فاصله ايجاد کند يا با رجحان رقابت و بازيهاي حزبي در کسب قدرت در ارکان مختلف نظام بر درد و مطالبات مردم، آيا ميتوان از مردمي بودن و حس کردن درد مردم سخن گفت؟ انقلابي بودن يکي ديگر از شاخصها است. اين در حالي است که آيا ميشود انقلابي بود اما مسخ يکي از اصليترين سران فتنه 88 که به تعبيري نظام را به لبهي پرتگاه بُرد هم بود؟ آيا ميشود انقلابي بود و براي رفع حصر تلاش و يا درخواست و توصيه نمود؟ تا جائي که با درخواست از رئيس جمهور و توجه و تاکيد به استفاده از جايگاه قانوني خود و نيز با استفاده از تجربهها و با رايزني با ارکان نظام، در صورت رفع حصر اخلالي در امنيت و آرامش کشور ايجاد نخواهد شد.