به امید دو باره روز خواهد شد ترا بینم
که خورشید نمایان میشود از پشت کلکینم
میان ما و تو گویی حسودی میکند مردم
که تو از شهر بالایی و من از شهر پاینم
اگر خالق ترا شاد آفریده، اعتراض نیست
من اقیانوس را مانم به ظاهر اینکه سنگینم
دو باره آسمان که به تاریکی فرو رفته
به تاریکی نمیآیی چرا در خواب شیرینم؟
و بعد از جنگ و ناامنی شنیدم صلح میآید
تحمل کن، به پایان میرسد اشعار غمگینم
«شهرام خاور»
۲۶ فروردین (حمل) ۱۴۰۵
منبع اصلی این غزل و سایر غزلیاتم، صفحه رسمی وبلاگ « مأمون لطیفی» میباشد.
https://mamoon-latifi.blogspot.com/2026/09/ansooyepanjereh.html?m=1