https://virgool.ir/maahisaad/feedدر این انتشارات درباره تجربه های شخصی من از خودشناسی و خودکاوی و مهارت های زندگی می نویسم. من یک پژوهنده ی رازهای زندگی هستم.fa2026-11-11 10:52:19https://files.virgool.ir/upload/publication/v4ilxdzix7t1/2k3crv.pnghttps://virgool.ir/maahisaadhttps://virgool.ir/maahisaad/چرا-برای-رسیدن-به-هدف-به-داشتن-انگیزه-نقد-دارم-oftgy4l8cxdnمن هیچ وقت در زندگیم لاغر نبودم. انگیزه من رقص معاصر بود اما مقصودم احساس قدرت، توانمندی و رضایت درونی و تعهدی که درباره این موضوع داشتم من رو موفق کرد.اخیرا در اینستاگرامم از #چله_قدرت_مسئول_بودن که در حال انجامش هستم، صحبت می‌کنم. قرار بر اینه که هر هفته یک راز از چیزهایی که از مسیر رشد شخصی م درک کردم و در این چله داره کمک می کنه، در طول هفته ازش حرف بزنم و عموما با سوالی از مخاطب ها شروع میشه تا از زبان و گفته های خودشون استفاده کنم برای گفتن حرفهای خودم.در هفته سوم موضوع اهمیت تعهد درمقابل انگیزه بود. سوال این بود : فرض‌کنیم من یه هدف مشخصی مثل پایین آوردن وزنم دارم. برای رسیدن به هدفم با چه الویتی به هر کدوم ازینها نیاز دارم؟ مخصوصا اول از همه کدوم ؟اراده ، انگیزه، متعهد بودن، اشتیاق ، صبوری ، کنشگر/آغازکنندگی(به نظرم اول یک جا با نظر شخصیتون این کلمات رو مرتب کنید)راستش این سوال‌و این پست رو برای انتقاد از میزان اهمیتی که اغلب به انگیزه داده میشه، آماده کردم. خیلی ها که با من درباره پیگیری از هدفشون حرف می زنند، لابلای حرفهاشون‌میگن : اینطور و آنطور شد و من انگیزه م رو از دست دادم! و تلاشمو رها کردم. نمیخوام بگم انگیزه مهم نیست! اما آخرین چیزیه که میتونه اهمیت داشته باشه. طرح مسئله : «هدف» ؟ وزن حاضر ۶۰ کیلو‌میخوام بشه ۵۰ کیلو«قصد»م ؟ مراقبت از خودم‌. چرا از خودم‌مراقبت کنم ؟ خب من اول باید بدونم چرا میخوام‌وزنم رو پایین بیارم ؟ فرض کنیم با «ارزش» سلامتی میخوام به «مقصد» داشتن تناسب اندام برسم. خب چرا این دو‌تا رو‌میخوام ؟ تناسب اندام که گذراست. میاد و‌میره . چی برای من درونی و عمیقه؟ احساس رضایت از خودم. احساس رضایت از خودم میشه «مقصود» . مقصود یه چیزیه که از تناسب اندام داشتن عمیق تره. حالا که اینها رو فهمیدم از اون‌کلمات بالا چی نیاز دارم ؟ خواستن یا اراده رو نیاز دارم . طبیعتا وقتی اراده م رو‌ بکار میگیرم که چیزی رو بخوام. برای اینکه اراده م رو به مرحله اجرا برسونم‌ چی لازم دارم ؟ اینکه شروع کنم! (که همین نقطه برای خیلی کارها برامون سخت ترینه در حالیکه ذاتا آسونترینه و نصف بیشتر راهو رفتی اگر شروع کردی)بعد ازینکه شروع کردم ازون‌کلمات بالا به چی نیاز دارم ؟ ماندن در ادامه مسیر که این نیاز به مهم ترین و شاید سخت ترین مورد داره : «متعهد بودن» . و برای متعهد بودن نیاز به صبوری هست. پس شد : اراده(خواستن) کنشگر بودنمتعهد ماندنصبور بودنپس انگیزه ؟ انگیزه -به نظر من- یه تصویر خیالی و اغفال کننده ست . همینقدر که داریم‌می بینیم چقدر بخاطرش از خواسته و‌مسیر جا میمونیم، به قدر کفایت داره ثابت میکنه چقدر پوشالیه و همه چیز نیست!! نه؟(یک‌سوال : اگر به خودم متعهد نمونم چطور میتونم‌انتظار داشته باشم ، افراد دیگر، به من متعهد باشند؟ اگر من نسبت به حرفی که زدم به عمل نرسم، چطور از دیگری توقع داشته باشم درباره من دست به عمل باشند و سر قول قرارشون ...)انگیزه ، اسمش روشه (کاش بود)!! یک تصویریه که من بتونم نگاه کنم ببینم بعد از این همه سختی به چی قراره برسم. صرفا همین. کمک‌میکنه ذهنم نسبت به پایان مسیر باز باشه ولی اگر اهمیت انگیزه آگاهانه نباشه، سختی مسیر من رو خسته و گمراه میکنه و به نظرم توجه زیادی به اون‌تصویر خیالیه که باعث میشه من لذت در مسیر بودن و حل کردن مسائل ریز و درشتش رو از دست بدم . آگاهی و‌آگاهانه بودن چیه؟؟ همه سوال و‌جوابهایی که در این پست پرسیده شد. واقف بودن. درک و فهم و اشراف به مسئله داشتن و بعد تصمیم گرفتن. نه با کله توی دل مسائل رفتن نه با دل غمگین و افسرده شدن. کله واسه اینه که بشناسیم، بدانیم، دودوتاچهارتا کنیم. دل واسه اینه‌که اشتیاق رسیدن رو زندگی کنیم...چیزی که ما رو از خیلی مسائل بطور اساسی پرت میکنه و نمیذاره مسئولانه مراقبت کنیم از ساحت وجودی مون، غفلت از قوه ی تشخیص و بالغانه ست. چیزی بین دل و عقل که مسئولانه پای انتخابش میمونه...قرار شد به این‌موضوع در هفته چهارم هم برسیم و اگر پستی در پیج م اضافه کردم در ویرگول هم خواهم گذاشت. در سری پست های این چله از این پانوشت و هشتگ استفاده میکنم : پ.ن. ما از ناآگاهی رنج میبریم نه از ظلم و ستم. همه ابزاری که بشر احتیاج داره آگاهیه و همه ی چیزی که نیاز داره درک عشق و حفظ طبیعت #درحال_اکتشاف_جنگجویمماهیبلاگماهی صفویهSat, 11 Jul 2020 20:43:14 +0430https://virgool.ir/maahisaad/تجربه-من-و-کودک-درونم-درباره-ایجاد-عادت-صُبحخیزی-ny0m6dxh8hznوقتی بچه بودم شیفت صبح مدرسه آزاردهنده ترین چیز بود. اینکه مادرم به سختی بیدارم می کرد و باخستگی و عموما دل درد پا می شدم و بی حوصله ترین صبحانه رو میخوردم و تا ظهر با ذهن خسته سر کلاس دووم می آوردم و ... انگار شیفت صبح بدترین خاطره مدرسه بود. چون مدرسه رو دوست داشتم و مدلم طوری بود که باید حتما درس و مشقم تموم می شد تا بخوابم و اینجوری شد که به شب بیدار هم تبدیل شدم.وقتی سه سال پیش خواستم این عادت رو در خودم ایجاد کنم به ریشه ش فکر کردم. اینکه چرا اصلا از بیدار شدن صبح بدم میاد . فهمیدم کودک درونم بخاطر اون خاطرات مدرسه، اصلا خوش نداره این کارو انجام بده و به یاد آوردم که همون صبح ها با خودم قرار گذاشته بودم وقتی بزرگ شدم طوری زندگی کنم که مجبور نباشم صبح ها زود بیدار شم و هرچقدر دلم خواست بخوابم. و میگن "سرنوشت" چیزیه که تو در گذشته در سرت نوشتی... این شد که شغلم هم ناخودآگاه طوریه که مجبور نیستم صبح زود بیدار بشم."پس فهمیدم که این قضیه یکجورایی به کودک درون مربوط میشه" (سه سال و نیمه هر سمتی میرم می رسه به خود خودش...)من همون روزایی که تصمیم به صبحخیزی گرفته بودم خیلی اتفاقی کتاب اثر مرکب رو داشتم میخوندمهمین طور کتاب صبح جادویی روزانه کمی ازش بخونید تا انرژیِ همراهی با ایده ش رو دریافت کنید... و یا درباره قانون 5 ثانیه مل رابینز سرچ کنید و داستان زندگیش رو بخونید.اما پیشنهادای من ؛ به نظرم هر قسمت رو میخونید برای خودتون در دفتر و با دستنویس خودتون بنویسید که این قضیه برای شما چطوریه و قراره چطوری باشه. و اینکه توقع کاذب نداشته باشید و اما ناامید هم نشید.* من همیشه یک بازه زمانی یا "دوره" مشخص کردم که مثلا به مدت یک هفته، یک ماه، یک چله میخوام هر روز صبح فلان ساعت بیدار بشم. اینطوری کودک درونم بهتر همکاری میکنه چون انتهای باز درباره هر چیزی، ترس از ناشناختگی رو در آدم فعال میکنه و بیشتر آزارانده ست.*ساعت بیداری رو کم کم آوردم پایین . کاهش هفته به هفته خیلی مورد جالبی درباره من بود.* من چون آلارم بیداری رو با گوشی تنظیم میکنم اوایل موقع خواب گوشی رو چند متر دورتر میذاشتم.* چند تا آلارم با فاصله های چند دقیقه ای بذارید "اما به هیچ وجه snoozنکنید." و مخصوصا موزیک های مختلف روش بذارید که ذهنتون به یک آهنگ عادت نکنه. Snooz نکردن رو جدی بگیرید. با اسنوز کردن مدام به مغزمون دستور میدیم الان نه . و اینجوری داریم به الگوی پشت گوش انداختن تربیتش میکنیم. بقیه عمرمونم همه چیو به عادت اسنوز میکنیم. ( قانون 5 ثانیه رو که پست اول گفتم بخونید کمکتون میکنه درک کنید.)دلایل علمی درباره اسنوز نکردن رو اینجا بخونید.* اوایل با کودک درون در ابتدای هر "دوره" نامه نگاری می کردم و ازش درخواست همکاری داشتم. دستور نه ها! درخواست و با نهایت احترام و مهربانی. حتی نامه تون رو تزیین کنید. و برای انتهای هر هفته یک پاداش. مثلا خوردن خوراکی خاصی یا بازی ، پوشیدن یک لباس خاص ، درست کردن یک غذای خاص که خیلی پختنش رو دوست دارید، نقاشی و گل بازی عالیه این دوتا، همیشه برای کودک درون جواب میده ... حتما انجامش بدید چون بهش قول دادین!* بجای اینکه این رو یک "اجبار" ببینم یک "انتخاب" کردم. بخصوص اینبار، که حتی تعیین تکلیفی نکردم. دوره هم تعیین نکردم چون اتفاقی ابتدای چله ی آرامشم، به مراقبه بین المللی دو میلیون مراقبه گر 17 فروردین دعوت شده بودم که ساعت هفت و ربع صبح به وقت تهران بود و اونقدر حال خوبی داشتم و اونقدر شنیدن صدای پرنده ها و دیدن اولین بارقه های خورشید دیوانه کننده بود که نتونستم بیخیال این لذت بشم و هر روز تکرارش کردم.و اینکه بجای اجباری و سخت بودن به چشم یک بازی بهش نگاه می کنم. مرحله به مرحله میرم جلو و از برنده بودنم لذت میبرم. این توی هر کاری بخصوص ترک عادت یا ایجاد عادت جدید موثره. کلا دید من به زندگی و فراز و نشیب هاش همینه. غولهای هر مرحله رو نابود میکنم و از مسیر بیشترین کیف رو می برم.یکی از غولهای مراحل بازی رسیدن به این راز بود که چند آلارم نزدیک هم با موزیک های متفاوت بذارم بجای اینکه اسنوز کنم (جلوتر میگم چرا اسنوز نه)یه بازی دیگه اینکه اگر قصدم بیدارباش ساعت هفت بود، از ساعت شش و پنجاه آلارم می ذاشتم و با خودِ خوابالودم مسابقه داشتم که مثلا شش و پنجاه و هشت دقیقه بیدار بشم. (هرموقع دست از سر کچل روند بودن که برمی دارم احساس قدرت میکنم) .* الان دیگه سر ساعت پنج و نیم زنگ اولم بیدار میشم. با خودم/کودک درونم چک میکنم که میخوای بیشتر بخوابی؟ و پاسخ اغلب وقتها نه هست. اگر احساس کنم بیشتر نیاز دارم کمی دراز می کشم و سعی میکنم آروم با آگاه شدن به محیط، گوش دادن به صدای پرنده ها، نگاه کردن به نور آبی بیرون پنجره و ... آگاهیمو تقویت کنم و آلارم بعدی که 5 دقیقه بعد هست ، دیگه کاملا هشیارم.* یک روز مشخص در هفته روز آف هست که تا دوساعت بیشتر بخوابم. البته این دوره اخیر واقعا دلم نمیاد چون عاشق این کار شدم. دیگه ازش متنفر نیستم... و اگه زود بیدار نشم احساس می کنم چیزهای با ارزشی رو از دست دادم...(بهش فکر کنید و برای خودتون بنویسید مثلا چه چیزهایی ...)* داشتن یک روتین کاملا مشخص که هر روز انجام بشه واقعا موثرترین اقدام برای تثبیت عادت صبحخیزیه. اینبار این مورد رو بیشتر از قبل درک کردم. چیزی شبیه دستورالعمل دارن هاردی در کتاب اثر مرکب شده: 5و نیم بیدار میشم. کتری رو روشن می کنم. تا کتری جوش بیاد میرم دستشویی. میام قهوه و صبحانه م رو برمیدارم و ادامه روز . نوشتن صفحات صبحگاهی ، لیست شکرانه نویسی ، مدیتیشن و ... اینکه هر روز همین آداب اجرا بشه برای انگیزه بیدار شدن برای من بسیار موثر بود.* و اما مهمترین کار برای صبحخیزی اینه که شب باید متعهدانه زود بخوابید. نذارید هیچکسی و هیچ چیزی خللی در برنامه شما وارد کنه. خانواده، وضعیت شغلی، بچه داری اینها رو من تجربه نکردم و درک میکنم که همیشه مسائلی هست. ولی اینو هم می دونم از صبح تا شب خیلی کارها هستن که واقعا ضرورت ندارن یا مهم نیستن. من از ساعت 9 شب آلارم دارم که آماده بشم برای خواب. شام سبکمو میخورم. کتابمو برمیدارم میرم که بخوابم. (اگه خسته باشم واقعا خودمو مجبور نمیکنم که حتما کتاب بخونم...)چند تا نکته :* چرت بعد از ناهار که آدم هم از ذهنش حسابی کار کشیده هم معده ش سنگین شده هم عالیه اما نباید بیشتر از 20 الی 30 دقیقه باشه. *من ورزش کردن رو هم از صبح به آخرین کار روزانه بردم. چون صبح ها برای یادگیری و انجام کارِ مفید با ارزش تر بود. و بجاش بعد از ورزش و دوش گرفتن راحت می خوابم.* وقتی سبک زندگی تون این باشه انگار هر روز دو تا روزه! دقیقا همینقدر مضحک! اینقدر وقت اضافه میارید که نمیدونید باهاش چیکار کنید.*درباره ترک عادت گوشی هم باید بگم که بی تاثیر در این روتین نبود.* خواب کافی مورد نیاز برای بدن بزرگسال بین 6 تا 8 ساعته ..تجربه شما از این موضوع چطور بوده؟ اگه برای شمام سختی داره، ریشه ش رو میدونین؟اگه سختی نداره چطور این آسونی ایجاد شده؟ماهیبلاگماهی صفویهMon, 04 May 2020 01:09:15 +0430https://virgool.ir/maahisaad/راهکارهای-شخصی-من-برای-کمتر-سر-زدن-به-گوشی-pcfxzaig3xcjنتیجه یک ماهه تمرکز و توجه من با گوگل کردن میتونید راهکارهایی برای ترک اعتیاد موبایل رو پیدا کنید اما من تجربه های شخصی م رو نوشتم که بعضی از اونها در اون مقاله ها نبود.. تغییر عادت یعنی چیزی رو از حالت عادی و معمول خارج کردن.برای این کار میشه از سیستم نشونه گزاری استفاده کرد. نشونه یا آلارم بیادمون میآره چه قول و قراری با خودمون داشتیم. نکته : کلا هر نشونه ای بذارید بعد از مدتی به همون هم عادت می کنید و لازمه مرتب نشونه ها و شیوه ها رو تغییر بدیم .نکته بسیار مهم : " این کارها رو مثل یک بازی ببینید، نه از سر اجبار" . این جمله کلیدی ترین جمله توصیه های این مقاله ست...* اول: تغییر رفتارمون در "شروعِ استفاده از گوشیه". یعنی :.- "اصلا در دسترس نذاریمش"جاهای غیرمعمولی در اطرافتون بذاریدش. تا هر بار که به عادت خواستید سمتش برید مجبور باشید به یاد بیارید کجا گذاشتید و حتی مجبور باشید دنبالش بگرد..• "روی تصویر بک گراند مانور بدیم"عوض کردن تصویر بک گراند مثلا از پینترست یه سریعوض کردن تصویر بک گراند مثلا از پینترست یه سری رنگ جیغ دانلود کنید. یا یه کاری که معمولا با بک گراند نمیکنید و البته برای مدت کوتاهی کارسازه. اما مثلا چیزی روی صفحه بنویسید. که یادآور قول و قرارتون باشه . بهتره مستقیم و فارسی باشه که تبدیل به نقش و نگار صرفاتزیینی و عادت نشه.بک گراند نمیکنید و البته برای مدت کوتاهی کارسازه. اما مثلا چیزی روی صفحه بنویسید. که یادآور قول و قرارتون باشه . بهتره مستقیم و فارسی باشه که تبدیل به نقش و نگار صرفاتزیینی و عادت نشه..• "نحوه ورود به گوشی رو تغییر بدیم"عوض کردن رمز، تغییر حالت پترن به اثرانگشتی و یا برعکس… وهروقت که باز عادت شد این تغییر دادنا رو تکرار کنیم..• "نوتیفکیشن ها رو ببندیم و یا در حد ممکن محدود کنیم"یا اتصال به دیتا یا وایفای رو عموما قطع نگه داریم.* دوم اقدامهای مدیریتی برای بعد از ورود :.• "جای اپلیکیشن های پرکاربرد رو عوض کنیم"مثلا اینستاگرام اگه بیشترین دلیلیه که وارد گوشیتون می شید، هرچقدر میتونید از دسترس دورش کنید تا هربار دنبالش بگیردید ....• "نصب اپلیکیشن مناسب برای تحت کنترل گرفتن میزان استفاده"خب این درواقع بفایده ترین راه کار برای من بود. و تجربه شخصیم باYourHour بود اما چند اپ دیگه رو هم معرفی کردم. به تجربه میگم : بعد از نصب هفته اول به عادت همیشه باشید و اصلا فراموش کنید که همچین اپی دارید . من نشانگر تایم رو هم پنهان گذاشته بودم. بعد از یک هفته چک کنید و ببینید میانگین استفاده تون چقدر بوده. احتمالا مثل من شگفت زده می شید و انتظارشو ندارید. برای من 8 ساعت بود!در حالیکه فکر نمی کردم بیشتر از 3 ساعت باشه. البته من مدت زیادیه که در شبکه ها چت نمی کنم. بیشترین استفاده من درست کردن اسلایدهای استوری، نوشتن و ادیت عکس هام بود که همه این کارها رو به ساعت مشخصی در روز و در سیستم لب تابم منتقل کردم. میزان استفاده اولیه رو از 8 به 5 و بعد از دو هفته 3 ساعت تعیین کردم. این هفتگی بودن قول و قرار به من خیلی کمک کرده. و اخیرا روی کمتر از دو ساعت تمرکز دارم. ‌بعد دیدم به دفعاتِ بسیار نیاز به نه گفتن دارم! و چقدر به دفعاتِ بسیار، کاملا غیرضروری وارد گوشی می شم. همچنین کم کم یاد گرفتم : اگه به تعداد دفعاتی که گوشی رو آنلاک میکنم ، دقت کنم ، این هم در نتیجه ی مراقبت م موثره. Flipd . AppDetox. Checky . Onward. که قطعا با گوگل کردن درباره هر کدوم میتونید بیشتر بدونید..گوشی های هوشمند برای بهتر کردن میزان بهره وری ما از جامعه اطلاعات و ارتباطاته.رویکرد سرگرمی باید درصد خیلی کمتری از میزان استفاده ما باشه. کم کم یاد میگیرید هربار که میخواید گوشی رو آنلاک کنید از خودتون بپرسید : قصدم چیه؟ و ببینید : دریافت اطلاعات؟ پیگیری ارتباط با شخص مشخصی؟ یا سرگرمی؟ و هربار هم چک کنم آیا ضرورت داره ؟ آیا میشه دلایلم رو در طول روز یکجا یادداشت کنم تا یک بار در انتهای روز انجامش بدم؟من با مرور نیازم به برطرف کردن این دغدغه: درسهایی درباره خودم، رفتارم و نحوه مدیریتِ مهم ترین مسئله ی زندگیم یعنی"زمان" گرفتم.مسئله مهم دیگه سلامتی؛ می دونستید کار با گوشی به مرور زمان فرم ستون فقرات و مهره های گردن رو تغییر میده؟ من در این یک ماه دیگه درد گردن ندارم. چقدر به این احترام و مراقبت از خودم احتیاج داشتم... بخاطر همین احترام به خود هم که شده قبل و بعد از خواب به هیچ وجه با سر زدن به گوشی روزمو شروع یا تموم نمی کنم. حتی شده از خیر صبح بخیر گفتن در استوری هام گذشتم که گوشی رو آنلاک نکنم و وارد اینستاگرام نشم. و با خودم قرار گذاشتم حین هر کاری فقط روی همون کار تمرکز کنم و گوشی رو دور نگه دارم. بخصوص درباره غذا خوردن.مسئله بعدی ؛ حذف کامل و پاک کردن صورت مسئله بدون اینکه قبلش اون رو حل کرده باشیم، برای من یکجور ضعیف بودنه. اینکه بعضا خود اپلیکیشن یا اکانت رو حذف کنم ، دارم این دستور رو به مغزم میدم که من از پس مدیریت خودم بر نمیام. . . . . ماهیبلاگماهی صفویهThu, 30 Apr 2020 15:01:15 +0430