اسم فیلمی رو میگوید و میپرسد: ببینیم؟ میگویم: نه! از این آشغالهای هالیوودییه.

این روزها دیالوگ غالب بین من و همسرم همین است. دیگر جفتمان میدانیم فیلمهای هالیودی چه ژانر جنگ باشند و چه دنبال فلسفه بافی، ارزش دیدن ندارند. کلاً سینمای قهرمانپرور و فرمولهشده هالیوود، از نظر ما دیگر حرفی برای گفتن ندارند. ظاهرشان پر از زرقوبرق سینمایی است، اما با بالیود فقط یک قدم فاصله دارند. فیلمهایی با نگاه کلیشهای، که با روکش جلوههای ویژه به خورد مخاطب میدهند و جایی که همهچیز رو طوری چیدهاند که تصویر ابر انسانهای غیر زمینی را در غالب رئال به خوردت دهند.
اما قهر با هالیوود به معنی خداحافظی با سینما نیست. ما در جهانی هستیم که جادوی سینما و قصهپردازی نمرده؛ فقط جایش عوض شده. وقتی پای انیمههای عمیق ژاپنی وسط میآید، وقتی آثار شاعرانه و زنده ژاپنی را میبینیم، وقتی با داستانهای تکاندهنده و بیادعای اروپایی آشنا میشویم، تازه میفهمیم فیلم دیدن یعنی چه و چه فیلمهایی به جای موعظه و قهرمانسازیهای دروغین، آدم را با انسان آشنا میکنند.
انتشارات «فیلمهایی برای دیدن» با این هدف کار خود را آغاز کرده تا با کمک هم بتوانیم فیلمهای بهتری ببینیم.
پس اگر شما هم مثل من دنبال یافتن فیلمهای خوب هستید بیایید با هم آن را در جای درست دنبال کنیم. برای اضافه شدن و کمک به این مسیر کافی است فقط لینک پست خودتان را زیر این مطلب کامنت کنید.