برنامه ریزی می تونه در مقاطع زمانی مختلفی انجام بشه. از ساعتی و روزانه گرفته تا ده ساله و بیست ساله. ولی به نظر من موثرترین روش، برنامه ریزی هفتگی هست. چون نه اینقدر کوتاهه که چشم اندازی نداشته باشه و نه اینقدر بلنده که در اواسطش رشته کار از دستمون در بره یا شرایط جدیدی پیش بیاد و همه چیز تغییر کنه.
برنامه ریزی هفتگی اگر درست انجام بشه، موجب میشه که هفته رو منظم تر و هدفمند تر شروع کنیم چون می دونیم که دقیقا باید چه کاری انجام بدیم. از طرف دیگه با مرور کارهای انجام داده شده در پایان هفته و تطبیق اون با برنامه ریزی ای که اول هفته داشتیم، می تونیم آسیب شناسی برنامه ریزی انجام بدیم.مثلا اگر وقتمون رو صرف کارهای کم اهمیت یا بی ربط به اهداف و ارزش ها کرده باشیم، یا اینکه خیلی بیشتر از توان و ظرفیتمون برنامه چیده باشیم یا ... خیلی زود متوجه می شیم و برنامه هفته بعدی رو بهتر و موثرتر می نویسیم.

و اما چه جوری برنامه ریزی هفتگی انجام بدیم؟
شاید همه ما مواردی که در بالا گفتیم رو بدونیم اما عمل کردن به اونها، مخصوصا مرحله 2 که همون بازخور نحوه عمل به برنامه ریزی هست، می تونه تاثیر خیلی زیادی در بهینه کردن برنامه ریزی هفتگی داشته باشه.