صفت معاصر صفتی است که حتی نمی توانیم آن را به همه متونی که امروزه نوشته می شود نسبت دهیم؛ با این حال رمان های آستین و بخصوص رمان غرور و تعصب این صفت را دارد، آن هم در زمانه ای که شخصیتهای ادبیات همه سیاه و سفید بودند، آستین شخصیتی چندبعدی خلق کرد و با تعهد و تسلط بر واقعیتهای جامعه ای که در آن می زیست، تاریخ را به شیوایی به تصویر کشید و موقعیت نازل فرهنگی آدمهای جامعه آن دوره را نشان داد که زنانش در پی شکار شوهر و مردانش در جست وجوی زنانی فرمانبردار و متعهد به سنن اشرافی بودند.
بعضی فصلهای رمان (مثل فصل ۱۱ از بخش اول) معاصر بودن و توانایی نویسنده را در ایجاد موقعیتهای ناب و کند و کاو در احوال شخصیتهایش بدون هیچ اظهار فضلی نشان می دهد.
یکی از نقاط قوت غرور و تعصب این است که هرچند سرشار از احساساتِ لطیف است اما رمانی عاشقانه و سانتی مانتال نیست. در این رمان، عشق به معنای کاملاً زمینی و منطقی خود رسیده است. آستین عشق را مفهومی می داند که در روندی اجتماعی به وجود می آید و با پیوندی مثل ازدواج به انجام می رسد و البته گاهی هم که بخت یار نباشد سرنوشت شومی در انتظار این عشق است….
تمام شخصیت های کتاب غرور و تعصب درون مایه های منحصر به فرد خود را دارند، هیچ یک از شخصیتهای این رمان را نمی توان کاملاً پاک و منزه دانست، همه شخصیتها نقاط ضعف و قوتی دارند که در طول حوادث رمان و موقعیتهایی که به وجود می آید، بیشتر با آن ها آشنا می شویم.
الیزابت،یکی از پنج دختر خانواده بنت، آرام و صبور است و در مقایسه با دیگر خواهرانش کمتر دغدغه ازدواج دارد یا کمتر آن را عیان می کند. این دختر درعین حال، مغرور است و اندکی هم لجباز؛ خیلی زود و راحت به قضاوت دیگران می نشیند و براساس همین برآیند ذهنی، رفتارش را با دیگران ـ بخصوص با مردان ـ تغییر می دهد.
در مقابل الیزابت، جین خواهر او دختری زیبا، آرام و تقریبا تسلیم سرنوشت است که با تلاش های الیزابت در نهایت به خواسته خود می رسد. مخاطب در سراسر داستان هیچ حرف یا حرکت موثری در این دختر نمی بیند، اما با این حال او را دوست دارد و آرزو می کند به خواسته اش برسد.
مادر این خانواده یعنی “خانم بنت” زنی است که شاید در ماجراهایی که در طول داستان پیش می آید نقشی نداشته باشد ولی جرقه اول و مهم ترین اتفاق این داستان یعنی ازدواج را از همان اول برنامه ریزی می کند و امیدوار است که این امر برای تمام دخترانش اتفاق بیوفتد. مخصوصأ اینکه چون خانواده اش ثروتمند نیستند و نمی توانند جهیزیه ای درخوری به خواستگاران بدهند ، تلاش های این زن بیشتر است چون می داند که حالا که دخترانش جهیزیه ای ندارند باید سعی و تلاشش شان را برای پیدا کردن مورد مناسب بیشتر کنند!