ماه من !
با خویش پیمان بسته بود افکارم حوالی کوچه هایت پرسه نزنند،
به آسمان سپرده بودم مواظبت باشد
تا من دیگر بی تاب و قرار اینکه چه اتفاقی برایت رخ می دهد ،نباشم
با خورشید زمزمه هایی کردم تا پرتو های پر فروغش را دریغ نکند
به ستاره ات قول سفر بی بازگشت داده بودم
به مکانی نامعلوم
از ابر ها برای رنگین شدن دنیایت بدون من درخواست کمک کرده بودم
از زمین برایت خواستار ابدیت و هفت دقیقه شدم
لیکن
حال
چشمانت
بر من
چیره شده اند؛
و اکنون
در حال
نبرد
با
خویشم...
_ادامه دارد....
_خـــــــاکــــــــــســـــتـــــــــریــــــــــــــــ؛
