
در دل هجوم پارچههای تیره، گلی سفید و امیدوار با نقشی از زندگی قد علم کرده است؛ روایتی از تقابل سرسختی و لطافت، استواری و جوانگی. در این تصویر، بافتی لطیف درون هیاهوی سنگینی، داستان شکفتن در طلوع دوباره را نجوا میکند. جایی که امید همچنان به نرمی میرقصد و به یاد میآورد که درون سیاهی میتوان زنده بود و روشن.