خسته ام
ازین هوای سرد
از زمستان
ازین خورشید پشت ابر
خسته ام
از خودم
از ترس
ازین نگرانی های گاه و بی گاه
ازین فکرهای بی دلیلِ
بی انصاف
خسته ام از خواب
ازین کوری به وقت بیداری
چشام خسته س
سرم درد داره این روزا
حواسم هست
به تو که سر میزنی اینجا
توی غارم من
مثل خرسی تنها
گوشه ای دنج
ولی خوابم نمی‌برد
زمستانی سخت
همه خوابند و من بیدار
سید مهدار بنی هاشمی
۷ بهمن ۱۴۰۳
