پدر بزرگِ من در ناپل متولد شد. چیز زیادی ازش یادم نمیاد، جز اینکه شطرنج بازی کردن رو بهم یاد داد . هر بار که بازیمون تموم میشد و مهرهها رو توی جعبهاش میذاشتيم، یه چیز بهم میگفت، هنوز صدای آرومش توی گوشمه : "میبینى کـَرول ! زندگی مثل شطرنجه ! وقتی بازی تموم میشه، همه مهرهها ـ پیادهها، شاهها و وزیرها ـ همه به یک جعبه بر میگردن ! " این می تونه درس خوبی برای تو هم باشه، بهش فکر کن؛ بعد از تموم شدن بازی، پیادهها ، شاهها و وزیرها همه به یک جعبه برمیگردن ...
? اروين ديالوم
? دروغگويی روى مبل
همیشه یادمون باشه که همه ما انسانیم و هیچ کدوم از ما از دیگری برتر نیست!