
حسن صفری
اهداف زندگیم رو به مسائل مالی گره زده بودم و برای توجیه آن، کمک کردن به دیگران رو مطرح میکردم
که میشه گفت خودم رو گول میزدم.
برنامه مشخصی برای فعالیتهام نداشتم و زمان خیلی زیادی رو در طول روز هدر می دادم.
وقتی به سراغ یک آموزش می رفتم یادگیریش خیلی برام سخت بود؛ جوری که زمان زیادی طول میکشید
تا اونو تموم کنم.
به شدت درگیر قضاوت های روزانه بودم؛ در حالی که خیلی با این قضیه مخالف بودم ؛ اما ناخواسته
مرتکب این قضاوتها میشدم.
گلایه و شکایت زیادی از شرایط و امکانات موجود داشتم و اینکه افراد به خوبی من رو درک نمیکنند
خیلی اذیتم میکرد.
ذهنیت جدیدی نسبت به زندگی و آینده دارم و انگیزهی خیلی بیشتری برای محقق کردن کارهای لازم
برای رشدم که حالا به هدفم تبدیل شده دارم.
برنامه ای روزانه برای خود تهیه کردم و هر روز سعی میکنم به همهی موارد برنامه ام عمل کنم.
همچنین لیستی از مهارت هایی که باید کسب کنم و برای رشدم به آنها نیاز دارم تهیه و اولویتبندی
کردم.
بعضی اوقات میتونم حس کنم که دارم از یادگیری لذت میبرم و امیدوارم این حس لذت رو بیشتر کنم.
خیلی بهتر از قبل میتونم قضاوتهام رو ببینم و از اون ها دوری کنم.
شرایط خودم رو به عهده گرفتم و هیچ انتظاری از دیگران و شرایط زندگی ندارم.