
گاهی اوقات احساس میکنیم که دنیا برای افراد بسیار حساس طراحی نشدهاست. در این مقاله روشهایی برای مراقبت از خود آورده شده تا حال بهتری داشته باشید.
آیا تا به حال به شما گفتهاند که "بیش از حد حساس هستید؟" اگر اینطور است، بدانید که تنها نیستید.
حساسیت به معنای واکنش شدید به محرکهای خارجی است: تجارب، سر و صدا، پچ پچ، احساسات دیگران، صدا، نور یا سایر تغییرات محیطی. حساسیت و همدلی بالا برای بسیاری از افراد تجربه متداولی است اما برخی از افراد این خصوصیات را در درجات شدیدتری تجربه میکنند و نمیدانند که این ویژگیها میتوانند نشانههای از اختلالاتی چون آسپرگر، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، حساسیت پردازش حسی و ... باشد.
این امر به ویژه در مورد زنانی که حساسیت آنها در گذشته با عنوان "هیستری" یا اختلال تبدیلی آسیب شناسی شده و اضطراب یا افسردگی تشخیص داده نشده است، صادق است. (توجه: تجربه حساسیت و تجربه یک زن به طور کلی به وضوح بدون جنسیت و نان باینری (نه مرد، نه زن) است و به همان اندازه در مورد زنان ترنس و سیس قابل استفاده است.)
استفاده الین آرون از اصطلاح "حساسیت بالا" در ۱۹۹۷ در کتاب آدم بسیار حساس به عمق پردازش اطلاعات خارجی اشاره دارد؛ شخصی با حساسیت پردازش حسی (SPS)، که HSP نیز نامیده میشود. برای فرد مبتلا به آسپرگر، حساسیت هنگام تحریک بیش از حد ممکن است به صورت حس غرق شدن در احساسات بروز کند و برای فرد مبتلا به بیش فعالی، حس غرق شدن در احساسات و مشکل در تنظیم آنها معمول باشد. برای فرد مبتلا به اختلال پردازش حسی (SPD)، برخی بوها یا بافتها واکنش آنها را شدت میدهد و برای فرد مبتلا به حس آمیزی یا سینستزیا (که به آنها سینستز گفته میشود)، وجود رنج یا احساسات شدید در دیگران میتواند او را تحت فشار قرار دهد، این جنبهای از این اختلال است که "احساس متقارن لمس آینهای" نامیده میشود.
جالب است بدانید که هر یک از این پنج تفاوت عصبی (HSP ،ADHD، اوتیسم، SPD و سینستزیا) غالباً حاکی از نسخهای از "فروپاشی" از نظر عاطفی است. همانطور که بسیاری از مطالعات نشان میدهد، احساس خشم در بزرگسالان، میگرن سریع ظاهر شونده یا فوران عصبانیت اغلب ناشی از اضافه بار حسی است.

درمان متمرکز بر تحریکهای درونی (Interoception-focused therapy) که به افراد کمک میکند تا به درون خود نگاهی بیاندازند، از خلسه بهره میبرد و توسط محققان انگلیسی سارا گارفینکل و لیزا کوادت در دانشگاه ساسکس مشهور شده است. بسیاری از افراد حساس حسهای جسمانی مانند ضربان قلب را یا به شدت احساس میكنند یا اصلاً احساس نمیكنند و بنابراین دقت بهتر از طریق تحریک درونی باعث كاهش اضطراب میشود. یک روش این است که برای یک دقیقه حرکت ورزشی پروانه را انجام دهید و سپس سعی کنید ضربان قلب خود را بدون قرار دادن انگشت روی نبض خود بشمارید. صرفاً توانایی تشخیص آن با دقت میتواند زمینه ساز و آرامشبخش باشد.
لورنس چوی روانپزشک از استنفورد، که خودش مبتلا به ADHD است و کلینیکی را در سیلیکون ولی اداره میکند، میگوید که استفاده از دارو راه دیگری است اما یافتن پزشکی که از نقاط قوت مغزی با سیمکشیای متفاوت مطلع باشد، بسیار مهم است. به عنوان مثال، محرکهای ADHD میتوانند به عنوان یک سکوی پرتاب برای تمرین مهارتهای اجرایی استفاده شوند. زمانی که احساس تسلط در مقیاس کوچکتر حاصل شد، میتوان مراجعه کنندگان را تشویق کرد که به اهداف بزرگتری که آرزو داشتهاند اما به دلیل چالشهای عملکرد اجرایی نتوانستهاند در جهت آن تلاش کنند، فکر کنند.
همچنین روشهایی برای طراحی فضای زندگی وجود دارد که محرکها را کاهش میدهد. به عنوان مثال، در"اتاق چند حسی" نوعی روشنایی زیبا، کم نور با رنگهایی تاثیرگذار و طرحهای فضا که بر دیوار نمایش داده شده، "لولههای شیشهای" که درشان آب و چراغهای آبی هست به صورت عمودی قرار دارند و سایههایی از سرخابی که گوشهها و کوسنها را روشن میکند، استفاده میشود.


در اینجا چند نکته دیگر از کتاب ذهن واگرا: رشد در جهانی که برای شما طراحی نشدهاست، آورده شدهاست. اگر برای اولین بار متوجه شدید که ممکن است ADHD، سینستزی یا SPD داشته باشید یا اینکه در طیف اوتیسم قرار دارید، وقت خود را به امتحان کردن چیزهایی که برای شما مناسب است، اختصاص دهید.
اگر دوست دارید بیشتر در مورد آدمهای بسیار حساس بدونید، در انتشارات پناهگاه اطلاعات ارزشمندی درباره آدمهای بسیار حساس پیدا خواهید کرد.
همینطور اگر دوست دارید در مورد موضوع خاصی بدونید، خوشحال میشم تو قسمت نظرات برام بنویسید تا مقالات مناسب با نظرات شما رو بیشتر ترجمه کنم.ممنون

منبع: Greater Good Magazine