
بعد از ناگیرایی جنبه دیگر عادتهای اشتباه درتاثیرات این عادت ها در زندگی خودم و دیگران است .
وقتی به مرحله «ناگیرایی» (تحمل / تلورانس) میرسی، بازی عوض میشود. دیگر مصرف یا تکرارِ عادت، لذتِ قبلی را تولید نمیکند؛ فقط داری تاوان میدهی تا از درد و خماری فرار کنی. از همین نقطه به بعد، اعتیاد مثل یک بدافزار به تمام لایههای وجود شبیخون میزند و پنج ساحت را همزمان از کار میاندازد. و این در زندگی اطرافیان خانواده ، اجتماع تاثیر مستقیم دارد
. جسمی (فرسودگی و اسارت ، تخریب ، ویار ، نداشتن کنترل در .. ، .....
جسم بدون محرک اعتیادی کرخت و فلج و بیحال است و با آن، دچار تخریب و استهلاک مطلق. ریتم طبیعی خواب، انرژی زیستی و سیستم عصبی بههم میریزد و بدن صرفاً تبدیل به ابزاری گروگانگرفتهشده برای تأمین سوختِ اعتیاد میشود.
۲. فکری (نحوه تفکر و پردازش ذهن ، حق به جانب ، دید تونلی و خود خواهانه و خودمحور و پردازش بر مبنای خودیت نه پردازش صحیح):
موتور تفکر خاموش نمیشود، بلکه تحریف میشود. ذهن تبدیل به کارخانه توجیهسازی، انکار و مغالطه میشود. واقعیت را میبیند اما آن را کج پردازش میکند تا به مصرف یا رفتار معتادگونه حقانیت بدهد.
۳. احساسی (بیثباتی و یخزدگی ):
احساسات اصیل سرکوب میشوند. احساسات کاذب جایگزین ، فرد ثبات حسی ندارد؛ یا در بیحسی و کرختی مطلق فرو میرود یا در محاصره ناگهانیِ ترس، شرم و خشم مهارنشده دستوپا میزند. هیچ احساسی در جای درست خودش تجربه نمیشود.
۴. عواطف و توجهات (هدررفت و نشتی انرژی):تمرکز و توجه تکهتکه است. ذهن دائم از حال فرار میکند و توجه مثل آبکش دچار نشتی است؛ انرژی روانی بهجای جریان در زندگی واقعی، صرف وسوسه، تعقیب خیالپردازیها و جبران پیامدهای رفتاری میشود.یک شبه عاشق ، یک روزه فارغ ، به یک کشمش گرمی ، به یک غوره سردی ، نداشتن ثبات عاطفی ،
۵. روحی (نیتها، خواستهها و قطبنما):
نیتها و خواستهها آلوده و ویروسی میشوند. خلوص نیت از بین میرود و رفتارهای فرد—حتی کمک کردن یا ژستهای خوب—بوی تاییدطلبی، نفع شخصی پنهان و زرنگبازی به خود میگیرد. پشت تمام نیت ها خود خواهی و منیت و ارضائ خواسته هاست نه راه و روش صحیح ، اتصال روحانی قطع و جهتنمای اخلاقی وارونه میشود.
جمعبندی نهایی:
فاجعه اصلی بعد از ناگیرایی این است: این پنج بخش با هم همخوانی ندارند.و هیچ بخش در جای خودش و در زمان خودش صحیح کار نمیکند . فقط از دیدگاه شخص درسترین حالت را دارد و بس نه از دیدگاه دیگران
وقتی میخواهی جسم را جمعوجور کنی، عواطف و افکار ساز مخالف میزنند؛ وقتی میخواهی فکرت را درست کنی، احساس و جسم پس میزنند. این ۵ طفلِ سرکش هرکدام به یک سمت میدوند و فرد چون تمام کاراییاش درگیر صدمه زدن به خود و دیگران و مصرف است، توانِ جمعوجور کردنِ خانه را ندارد. تا ریشهٔ این ناهماهنگیِ و شکست سیستمی شناسایی نشود، هر وصلهپینهای شکست میخورد.
ادامه در پست بعدی در مورد "خماری "