شروع میکنم به خوندن کتاب؛ حواسم جمع است و اولین جملات رو خیلی خوب میفهمم. اما این خوب فهمیدن، ذهنم را به کار میندازه؛ شروع میکنم به فکر کردن در مورد مطالب و حرفهای کتاب؛ حواسم پرت میشه و دیگه نمیفهمم چی دارم میخونم!
از فهم کتاب دور میشم، و به همین خاطر، رشته افکاری که در ذهنم برانگیخته بود، پاره میشه؛ و دوباره، برمیگردم به فهم کتاب!
و این چرخه ادامه داره....
انگار خوندن کتابی که خوب میفهمیاش، هیچ وقت به سرانجام نمیرسه!