در جنگ میان درونگراییِ ذاتی خودم، با دنیای برونگرا و آدمهایش، هر وقت جانب خودم را رها میکنم و تسلیم میشوم، فرصت در خود نگریستن، با خود بودن و با خود نفس کشیدن را از دست میدهم؛ اما برای تعامل با این دنیای وارونه، گاهی و شاید خیلی وقتها، چارهای جز این نیست!