آشنایی با آرای یک فیلسوف و فهم دستگاه مختصات فکری و جهانبینی او، برای من به منزله یادگیری روشهای مشتقگیری از معادلات و نامعادلات در ریاضیات است؛ نگاه فیلسوفانه داشتن به جهان، یعنی تلاش برای رفتن و رسیدن به معنا و عمق و ریشه پدیدهها، مناسبات بین آنها و هر چیزی که در ذهن ما سؤال بر میانگیزد. حال در چنین تشابه و تمثیلی، درک و به کار بستن نگاه و فسلفه هر فیلسوفی، یک درجه به درجات مشتقگیری تو اضافه میکند.
از آن سو، مواجهه، درک و احتمالاً حل مسائل و مصائب زندگی (چه تلخ و چه شیرین) بهمانند انتگرالگیری در ریاضیات است؛ باید همه داشتهها و نداشتههایت را کنار هم بگذاری، از گذشته و حتی آینده، و از مسأله پیش رو انتگرال بگیری.
آنچه از مشتقگیری آموختهایم، اینجا در انتگرالگیری به کار میآید.