بیشتر صاحبان کسبوکارهای محلی میدانند که مشتریهایشان از چند محلهی اطراف میآیند، اما وقتی سراغ تبلیغات پیامکی میروند؛ همچنان به مخاطبانی پیام میدهند که هرگز به فروشگاه یا مطبشان سر نخواهند زد. تبلیغات پیامکی منطقه ای دقیقا برای حل همین مشکل ساخته شده است؛ اما فقط وقتی جواب میدهد که روش هدفگیری را درست انتخاب کنید.

در این مطلب به جای تکرار تعریفها، یک پرسش عملی را جواب میدهیم: با توجه به نوع کسبوکار، شعاع فعالیت و رفتار مشتری، کدام روش ارسال منطقه ای برای شما مناسبتر است؟
اصل اول در انتخاب روش ساده است؛ هرچه محدودهی خدمترسانی شما کوچکتر باشد؛ به روش دقیقتری نیاز دارید. نانوایی یا آرایشگاه محلهای که مشتریاش از چند خیابان اطراف میآید، با ارسال در سطح کل شهر بیشتر بودجه را هدر میدهد. در مقابل، فروشگاه زنجیرهای که در چند منطقهی شهر شعبه دارد، با محدودهای چند خیابانی به اندازهی کافی مخاطب پیدا نمیکند.
اصل دوم به رفتار مشتری برمیگردد. بعضی کسبوکارها مشتری ساکن دارند؛ مثل کلینیک دندانپزشکی، آموزشگاه زبان یا خشکشویی. بعضی دیگر به رهگذر و مسافر وابستهاند؛ مثل رستوران کنار جاده، هتل یا مرکز خرید. روشی که برای گروه اول عالی است، برای گروه دوم الزاما بهترین نیست.
اگر این دو اصل را کنار هم بگذارید، انتخاب میان روشها تا حد زیادی روشن میشود. در ادامه هر روش را از همین زاویه بررسی میکنیم.
مقالههای معرفی، روشها را معمولا از دید فنی دستهبندی میکنند. اما برای صاحب کسبوکار، دستهبندی مفیدتر بر اساس نوع مشتری و هدف کمپین است؛ در ادامه همین کار را انجام میدهیم.
برای این گروه، ارسال از روی نقشه معمولا بهترین شروع است. شما مرز محدوده را دور همان چند محلهای میکشید که مشتری واقعی از آنجا میآید و پیام فقط به شمارههای فعال در همان محدوده میرسد. مزیت اصلی این روش، انعطاف آن است؛ لازم نیست محدودهی شما با تقسیمبندی رسمی پستی یا شهری همخوانی داشته باشد.
کد پستی گزینهی دوم برای همین گروه است. اگر محدودهی فعالیت شما تقریبا با یک یا چند ناحیهی پستی منطبق است، وارد کردن چند رقم ابتدایی کد پستی راهی سریع و منظم برای هدفگیری است. اما وقتی مرز طبیعی کسبوکار شما، مثلا یک بزرگراه یا رودخانه، از وسط یک ناحیهی پستی میگذرد، نقشه انتخاب دقیقتری خواهد بود.
برای رستوران، هتل، مرکز خرید یا هر کسبوکاری که مشتریاش لزوما ساکن منطقه نیست، ارسال بر پایهی دکل مخابراتی (BTS) معنا پیدا میکند. در این روش پیام به کسانی میرسد که در بازهای اخیر از دکلهای آن منطقه استفاده کردهاند؛ یعنی هم ساکنان و هم کسانی که فقط از آنجا گذشتهاند.
نکتهی مهم این است که هدفگیری بر اساس حضور، با هدفگیری بر اساس سکونت فرق دارد. اگر خدمت شما فقط به درد ساکنان میخورد، مثلا سرویس منظم نظافت منزل، مخاطب رهگذر بخشی از بودجه را بینتیجه مصرف میکند.
اگر هدفتان معرفی برند در سطح یک شهر یا استان است، ارسال بر اساس شهر و استان منطقیترین انتخاب است. این روش برای افتتاح شعبهی جدید در یک شهر، معرفی خدمتی که در کل استان ارائه میشود یا کمپینهای فصلی گسترده مناسب است. در این حالت، دقت محلهای اولویت ندارد و پوشش گستردهتر ارزش بیشتری دارد.
ارسال بر اساس پیششمارهی تلفن همراه هم در همین دسته قرار میگیرد، اما باید با احتیاط از آن استفاده کرد. پیششماره نشانهی دقیقی از محل زندگی امروز صاحب سیمکارت نیست و احتمال رسیدن پیام به مخاطب نامرتبط در آن بیشتر از روشهای مکانی است.
برای انتخاب سریع، این سه پرسش را به ترتیب از خودتان بپرسید:
شعاع واقعی مشتریها چقدر است؛ چند خیابان، یک منطقهی شهری یا کل شهر.
مشتری شما ساکن است یا رهگذر؛ این پاسخ میان نقشه و کد پستی از یک سو و دکل BTS از سوی دیگر تصمیم میگیرد.
هدف کمپین فروش فوری است یا شناخته شدن؛ فروش فوری دقت بیشتر و آگاهی از برند پوشش بیشتر میخواهد.
هدفگیری مکانی، هرچقدر هم دقیق باشد، اگر حس «تحت نظر بودن» به مخاطب بدهد، نتیجهی معکوس میگیرد. به همین دلیل، در منابع بینالمللی بازاریابی پیامکی مبتنی بر موقعیت، بر دو اصل تأکید میشود؛ ارسال فقط برای کسانی که اجازهی دریافت پیام دادهاند و پرهیز از ارسال بیش از حد. Mailchimp در راهنمای خود دربارهی پیامک مبتنی بر موقعیت مکانی (SMS Geofencing) توصیه میکند که محدوده کوچک و دقیق تعریف شود، پیام کوتاه و همراه با یک دعوت به اقدام روشن باشد و تعداد پیامها آنقدر زیاد نشود که مشتری احساس کند ردیابی میشود.
در ایران هم ارسال پیامک تبلیغاتی تابع مقررات اپراتورها و نهادهای ناظر است؛ پس پیش از اجرای کمپین، از چارچوبهای فعلی ارسال، مانند ساعتهای مجاز و قواعد خط ارسال، از طریق پنل یا مجموعهی مجری مطمئن شوید.
انتخاب روش درست فقط نیمی از کار است. پیامی که به ساکنان یک محله میرسد، باید نشان بدهد که برای همان محله نوشته شده است. اشاره به نام محله، فاصلهی کوتاه تا محل کسبوکار یا پیشنهادی که فقط برای ساکنان همان منطقه معتبر است، پیام را از یک پیامک تبلیغاتی عمومی جدا میکند.
برای مثال، به جای «تخفیف ویژهی خشکشویی ما»، بنویسید «ساکنان [نام محله]؛ تحویل و برگشت لباس از درب منزل، این هفته با تخفیف». این جمله هم مرتبط بودن را نشان میدهد و هم دلیلی برای پاسخ فوری میسازد.
یکی از بهترین مزیتهای کمپین منطقه ای این است که میتوانید نتیجه را به تفکیک محله بسنجید؛ به شرط آنکه از ابتدا برایش برنامه داشته باشید. سادهترین راه، تعریف کد تخفیف یا لینک جداگانه برای هر محدوده است. پس از یکی دو دور ارسال، معلوم میشود کدام محله پاسخ بهتری داده و بودجهی دور بعد کجا خرج شود.
این رویکرد، کمپین پیامکی را از یک ارسال یکباره به یک فرایند یادگیری تبدیل میکند؛ هر دور، دقیقتر از دور قبل.
هیچکدام از روشهای تبلیغات پیامکی منطقه ای بهتنهایی «بهترین» نیست. نقشه و کد پستی برای مشتری ساکن و محدودهی کوچک، دکل BTS برای مشتری رهگذر و ارسال شهری یا استانی برای آگاهی از برند مناسبتر است.
منبع: رایا رسانه