اینترفیس به طور کلی یعنی روشی که بشه باهاش رفتار یه ابجکت رو تعریف کرد و ابجکت هم باید تمام اون رفتار ها رو انجام بده. و آبجکت خودش تصمیم میگیره چگونه این رفتار هارو انجام بده. برای مثال, ماشین لباسشویی ۲ تا رفتار شستن و خشک کردن داره. هر مدل ماشین لباسشوئی باید این ۲ رفتار رو انجام بده ولی به روش خودشون.
- برای ساده سازی تمام کد ها داخل یک فایل نوشته شدن
- go version go1.14.4 darwin/amd64
حالا اولین قسمت کد را با هم بررسی می کنیم:
package main import ( "fmt" ) //interface definition type WashingMachine interface { Clean() string Dry() string } type SamsungModel struct { model string } //SamsungModel implements Clean func (s SamsungModel) Clean() string { return fmt.Sprintf("Samsung model %s is cleaning", s.model) } //SamsungModel implements Dry func (s SamsungModel) Dry() string { return fmt.Sprintf("Samsung model %s is drying", s.model) } func main() { wm := SamsungModel{"SM001"} var v WashingMachine v = wm fmt.Println(v.Clean()) fmt.Println(v.Dry()) }
اولین قسمت کد تعریف اینترفیس `WashingMachine` است. که مشخص میکنه هر مدل ماشین لباسشویی باید ۲ تا کار `Clean` و `Dry` را حتمن انجام بده. حالا صرف نظر از تعریف اینترفیس, میایم مدل `SamsungModel` را تعریف میکنیم. قسمت مهم کد `v = wm` هست که تایید میکنه `SamsungModel`باید از اینترفیس `WashingMachine` تبعیت کنه. خود `SamsungModel` تصمیم میگیرد که متد های `Clean`و `Dry` را چگونه پیاده سازی کنن ولی نوع خروجی هر کدام باید به اینترفیس یکسان باشن. خروجی کد بالا باید همچین چیزی باشه:
Samsung model SM001 is cleaning
Samsung model SM001 is drying
حالا بیایم یه مدل جدید اضافه کنیم:
package main import ( "fmt" ) //interface definition type WashingMachine interface { Clean() string Dry() string } type SamsungModel struct { model string } //SamsungModel implements Clean func (s SamsungModel) Clean() string { return fmt.Sprintf("Samsung model %s is cleaning", s.model) } //SamsungModel implements Dry func (s SamsungModel) Dry() string { return fmt.Sprintf("Samsung model %s is drying", s.model) } type LGModel struct { model string year int } //LGModel implements Clean func (l LGModel) Clean() string { return fmt.Sprintf("LG model %s, year %d is cleaning", l.model, l.year) } //LGModel implements Dry func (l LGModel) Dry() string { return fmt.Sprintf("LG model %s, year %d is drying", l.model, l.year) } func main() { wm := SamsungModel{"SM001"} var v WashingMachine v = wm wm2 := LGModel{"LG001", 2020} var v2 WashingMachine v2 = wm2 fmt.Println(v.Clean()) fmt.Println(v.Dry()) fmt.Println(v2.Clean()) fmt.Println(v2.Dry()) }
کاری که کردیم دقیقن مثل حالت اول هست با این تغییر که مدل جدید روشه خودش رو برای `Clean` و `Dry` انجام میده. ولی ساختن مدل به این روش تمیز نیست. بیاین یکم ساختن مدل هارو ساده تر کنیم. فانکشن `main` نهایتا میشه :
func main() { wm := SamsungModel{"SM001"} wm2 := LGModel{"LG001", 2020} models := []WashingMachine{wm, wm2} fmt.Println(models[0].Clean()) fmt.Println(models[0].Dry()) }
حالا میشه یه فانکشن نوشت که هر ۲ مدل بتونن ازش استفاده کنن والی جز اینترفیس نباشه:
... func list(wm WashingMachine) { fmt.Println(wm.Clean()) fmt.Println(wm.Dry()) } func main() { wm := SamsungModel{"SM001"} var v WashingMachine = wm list(v) }