به نام خدا.

سلام.
با توجه به اینکه هزاران میلیون نفر (بزرگنمایی) در ویرگول و جاهای دیگه دنیا دارن حسابی بهش میپردازن، منم این وسط گفتم یه کار متفاوتی بکنم و از یه دید دیگه بهش نگاه کنم و یکمی هم طنز توش وارد کنم و آخرش هم یه نتیجه گیری.
تو این اوضاع که جناب کرونا روی کار آمده و با قد و قواره ریزش ۸ میلیارد نفر رو گذاشته سر کار:
حالا گذشته از این دسته بندیِ خیالی، ما هم یه کوچولو ادای Data Scientist ها رو دربیاریم و یه آماری ارائه بدیم، شاید ما هم معروف شدیم.
البته شاید بین این همه طنز و حرف های نه چندان جدی، یه حقیقتِ جالبی هم یه جایی برای خودش مظلومانه نشسته باشه.
نکته اینجاس که Mortality rate برای Coronavirus از همه اون ۳ تای قبلی کمتره. ولی ۲ تا سوال:
چرا با وجود این حقیقت که Mortality rate خیلی پایین تره، Coronavirus خیلی خیلی چیزِ وحشتناک تری از اون ۳ مورد قبلی به نظر میاد برای مردم؟
و اینکه چرا اینقدر این قضیه مهم شده که «اقتصاد جهانی» رو تحت تاثیر بزاره؟
شاید بگی چون بیشتر از اون یکی ها و سریع تر منتقل میشه. ولی نکته مهم از دیدِ اینه که:
جوری که ما «اخبار» رو «مصرف» میکنیم، خیلی خیلی تغییر کرده در دوره هایی که این ۴ تا موجود ریزه میزه روی کار آمدن.
امروزه که بیشتر از ۳ میلیارد نفر داخل این رسانه های اجتماعی وِل میگردن، تمام اینها قدرت رسانه های اجتماعی (Social Media) در زمینه بزرگنماییِ خبرهای منفی، رو نشان میده.
خودِ من و تو، دوستانِ ما، آشنایان، فامیل، هم محلی ها، هم شهری ها، هم استانی ها، هم وطن ها، و همه اون ۳ میلیارد نفر داریم همزمان اون «اخبار منفی» رو از این دست به اون دست گسترش میدیم و بیشتر از اون چیزی که در واقعیت هست، اون رو نشان میدیم.
حالا تفاوتی نداره که Coronavirus واقعاً اینقدر ها هم خطرناک هست یا نه، مهم اینه که با وجود این شبکه ها و رسانه های اجتماعی، آدم احساس میکنه الان مرکزِ انتشارِ Coronavirus توی اتاق خواب خودشه و اگه روزی هزار بار دستات رو نشوری یکی از اون میلیاردها Coronavirus که توی اتاقت کمین کردن، یهویی گیرِت میارن و به ۷۲ روش سامورایی نازِت میکنن.
هیچ شکی نیست که Coronavirus هم مثل اون ۳ تا ویروس دیگه که گفتم و همینطور مثل هزاران ویروس شناخته شده و ناشناخته دیگه، این توانایی رو داره که به قول ما کرمانشاهی ها «خُدات رو دربیاره» و زودتر بفرستت اون دنیا. من هم اصلاً نمیخوام بگم خطرناک نیست.
این آمار و ارقامی هم که اینجا دادم به سادگی با یه سرچ پیدا میشن. البته من خودم هم به اینجور آمار و ارقام بصورت ۱۰۰ درصد اطمینان ندارم. ولی خوب قصدِ این مقاله هم یه چیز دیگه بود اصلاً:
نکته اصلی این مقاله، عوض شدنِ نحوه خبردار شدنِ ما آدما از اوضاع و نحوه چرخش و انتشار اخبارِ درست و همچنین چرت و پرت، بود. و همچنین اینکه چطور ما آدما با استفاده از این شبکه های اجتماعی، هر خبر منفی رو چندین برابر از اون چیزی که واقعاً هست، تقویتش میکنیم.
تمام حرفم هم اینه که این Coronavirus هرچقدر هم که جدی باشه، مطمئن باش رسانه های اجتماعی باعث میشن تو اون رو چند برابر بدتر و خطرناک تر و غیر واقعی تر ببینی. نکته مهم اینه.

گذشته از همه اینها، من بازم به این اعتقاد دارم که تا خدا نخواد، یه برگ هم زمین نمیفته. تنها کاری که میشه کرد اینه که تا اونجایی که میشه رعایت کرد و مراقب بود. ولی ترسیدنِ بیش از حد و جدی گرفتنِ بیش از حد، نتیجه ای جز استرس و تضعیف سیستم ایمنی و نهایتاً بالا بردنِ احتمالِ کرونا گرفتن، نداره. دیگه خود دانید.
توی این روزا که همه از کرونا میترسن، هیچکس از قاتلِ خاموشِ انسان ها نمیترسه و هر روز هم داریم خودمان با دستای خودمان به این قاتل خاموش کمک هم میکنیم. این قاتل خاموش چیزی نیست جز استرس، یعنی رفیق و یار و یاورِ همه انسان های قرن بیست و یکُمی.
با یه سرچ ساده میتانید ببینید که استرس (که بهش میگن بیماریِ قرن ۲۱) مستقیم و یا غیر مستقیم توی خیلی از بیماری ها نقش داره. میزان خطر و کشندگی استرس چندین برابر کرونا و هر ویروس و عامل بیماری زای دیگه ایه، ولی چون «تدریجی میکُشه»، کسی جدیش نمیگیره.
یه جمله بی نظیر و قابل تامل هم از Richard Dawkins در مورد استرس و قدرت «فکر»:
It's known that stress gives rise to disease. It's also known that many diseases, especially stress-related diseases, can be cured by placebos - pills that have no medicinal effect, but people think they do, and so they do.
این ثابت شده که استرس باعث یوجود آمدنِ بیماری میشه. این هم ثابت شده که خیلی از بیماری ها، مخصوصاً بیماری هایی که ربط به استرس دارن، به وسیله placebo ها درمان میشن. یعنی به وسیله قرص هایی که هیچ اثر پزشکی ندارن (!) ولی چون مردم «فکر» میکنن که اثر دارن، پس واقعاً هم در عمل اثر میزارن!!!
این یعنی چه؟ یعنی اینکه یکی از بهترین راه ها برای از بین بردنِ استرس، کار کردن روی فکرها و عوض کردنِ اونها با فکرهای دیگس.
خلاصه اینکه حواستان به بیماری قرن ۲۱ باشه، خیلی بیشتر از کرونا. البته حیف که شستنِ دست ها کمکی به استرس نمیکنه.
این فقط تلاشی بود برای دیدنِ این اوضاع Coronavirus از یه زاویه دیگه و فقط هم نظر خودِ من بود. آمار و ارقامِ هیچ کشوری در دنیا رو هم جدی نگیرید. من و تو هیچوقت به این زودیا نمیتانیم بفهمیم که «حقیقت پشت پرده» چیه. سیاست چیزِ کثیفیه.
یه نکته جالب دیگه هم اینه که این اولین باره که من ساعت ۵ صبح اینجا مطلب میزارم و نکته حتی جالب تر هم اینه که از سرِ شب تا حالا تقریباً ۲ لیتر دوغ خوردم ولی یک دقیقه هم نخوابیدم.
مخلص، یا علی.
برای ارتباط با من میتانید هم از آدرس ایمیل [email protected] و هم از ID تلگرام solyinho@ استفاده کنید.