به نام خدا.

سلام.
امروز پنج شنبه هست و قرار ما هم جمعه ها بود، ولی خب فردا هم که عید قربانه و چون ممکن بود نتانم صبحش مقاله رو منتشر کنم، گفتم الان منتشر کنم. پیشاپیش عید همگی مبارک.

خب بریم سراغ مقاله.
تو یکی از مقاله های قبلی گفتم که «تئوری نشیمنگاه» چیه. اگه دوس داشتی برو بخوانش. اگر هم حوصلش رو نداری، خلاصش میشه اینکه آدمایی که نشیمنگاه رو زمین نمیزنن و فقط روی یه کار تمرکز نمیکنن، ثبات ندارن و دائم از این شاخه به اون شاخه میپرن و نتیجش هم میشه اینکه تو زندگی به هیچ چیزِ باارزشی نمیرسن، چون تحمل سختی کشیدن ندارن و متمرکز هم نمیتانن باشن روی یه کار.
حالا خیلی ها توی این دنیا اعتقاد دارن که «همه چی باشه و تو قوی باش». ولی من اعتقاد دارم که اتفاقاً «یه سری چیزا نباید باشه، تا تو بتانی قوی باشی».
برای اینکه خوب فرق بین این ۲ تا رو متوجه بشی، فرض کن یه خواسته یا هدفی داری، حالا هر خواسته ای. مهم اینه که تو میخوای یه چیزی رو بدست بیاری و برای بدست آوردنش هم باید تلاش کنی دیگه. حالا من برای اینکه اینجا یه مثالِ قابل لمس بزنم، فرض کن داری برای یه امتحان درس میخوانی.
حالا ۲ حالتِ زیر رو در نظر بگیر:
چون همینه که هست.
توی این مقاله میخوام یه اپلیکیشنِ بی نظیر به اسم AppBlock رو معرفی کنم و بگم که چرا اینقدر خوبه و میتانه به همه کمک کنه.

این اَپ میاد و بهت این امکان رو میده که برای یه مدت زمانِ خاصی (که زمانش رو خودت بهش میگی)، نتانی یه سری اپلیکیشن ها و وبسایت ها رو اصلاً باز کنی و حتی جلوی notification های اون اَپ ها رو هم میگیره اگه خودت بخوای.
یه قابلیت خیلی خوبی هم که داره، اینه که میتانی جوری تنظیمش کنی (حالت قفل) که حتی خودتم دیگه نتانی توی اون مدت زمان، غیرفعالش کنی!
علاوه بر این، حتی یه قابلیت بسیار عالیِ دیگه هم داره که وقتی فعال شد و قفلش هم کردی، حتی نتانی اَپلیکیشن رو uninstall هم بکنی، که خیلی خیلی جالبه و نقطه قوتش هم از دید من همینه.
حالا من اینجا نحوه کار باهاش رو بهت یاد میدم که اگه خواستی ازش استفاده کنی. البته بعد از آموزش هم یه نکته راجبِ این میگم که چرا این «خودمحرومیسم» جواب میده و تاثیر مثبت میزاره.
ببین، اصل قضیه اینه که تو توی این نرم افزار توی میای یه سری Profile درست میکنی و از این طریق مشخص میکنی که چه اَپ ها و وبسایت هایی و به چه شکلی محدود بشن. اگه درست متوجه نشدید، یه مثال اینجا از گوشی خودم به شما نشان میدم که کامل متوجه بشید.
اول که اَپ رو نصب میکنید، یه سری Permission ها میخواد که باید بهش بدید و ساده هم هست.
بعد که صفحه اصلیِ اَپ باز میشه، با صفحه زیر روبرو میشید:

البته برای شما خالی خواهد بود ولی میبینید که من برای خودم ۵ تا Profile درست کردم که هرکدام مربوط به اَپ ها و وبسایت های مختلف هستن.
حالا من به عنوان مثال به شما یاد میدم که چطور یه Profile بسازید و به راحتی ازش استفاده کنید.
به طور کلی ۴ مرحله داریم:
اول این عکس رو ببینید، بعد توضیحاتش هم زیر عکس میگم.

اول روی اون دکمه قرمز رنگِ پایینِ صفحهء اول که یه علامت + روش بود، کلیک میکنیم و صفحه شماره ۱ بالا میاد.
بعد از کلیک روی دکمه Play، با شکل زیر روبرو میشید:

حالا پروفایلِ !No Chess برای مدت زمانِ یک ساعت فعال (ON) شده و با توجه به اون قفلِ سمتِ راستِ پروفایل که جایگزینِ اون ۳ نقطه شده، مجبور میشی به مدت زمان یک ساعت شطرنج بازی نکنی و به مطالعه برسی!
حتی اگه نرم افزار رو هم ببندی، بازم فایده ای نداره و اگه تنظیماتش رو جوری تنظیم کنی که امکانِِ uninstall کردن هم نداشته باشی، دیگه این AppBlock میشه یه چیزی تو مایه های معجزه که من خودم از وقتی ازش دارم استفاده میکنم، خیلی خیلی کمک کرده که حتی اگه ذهنم هم پَرت شد به یه سمتی، «امکانش نباشه» که بتانم تنبلی کنم! فوق العادس این AppBlock.
برای جلوگیری از uninstall هم میرید توی settings و اونجا یه گزینه به اسم Blocking level رو انتخاب میکنید و هر ۴ تا تیک رو میزنید و روی Activate کلیک میکنید. البته اگه از همون منو روی Strict Mode هم کلیک کنید، همین کار رو میتانید انجام بدید.
البته بازم میگم، مراقب باشید که زمان رو درست تنظیم کنید و لذت ببرید از این خودمحدودیسمِ بی نظیر.
توضیح زیادی لازم نداره چون خیلی مشخصه. یعنی چه؟
ببین، ذهنِِ آدمیزاد دائم در حالِ «از این نقطه به اون نقطه پَریدنه» و جالب هم اینجاس که ما کنترلِِ آنچنانی روی این قضیه نداریم. البته خیلی ها توی این دنیا میخوان بگن که انسان ها قوی هستن و این اراجیف، ولی من میگم انسان ها بسیار هم ضعیف هستن و مثل آبِِ خودن هم ذهنشان تمرکز رو از دست میده و میره دنبالِ راحتی.
اینجاست که آدمی موفقه که بتانه «خودش» خودش رو مجبور کنه و خودش یه سری محدودیت ها رو برای خودش بوجود بیاره که حتی اگر هم ذهنش تمرکز رو از دست داد و آدم حواسش پرت شد و خواست دنبال راحتی بره، «امکان و شرایطش» وجود نداشته باشه.
مثلاً:
این AppBlock هم همینطوره.
به جای اینکه بیای با خودت درگیر بشی و در اکثر موارد هم آخرش هم شکست بخوری، میای و یه Profile برای اینستاگرام و ویرگول و تلگرام و یوتوب و این چیزا برای خودت میسازی توی این اَپ و مثلاً هر روز صبح که از خواب پامیشی، Profile رو به مدت ۸ ساعت فعال میکنی که توی اون ۸ ساعت، حتی اگر بخوای هم نتانی بری سمت این چیزا!
من خودم اون ۵ تا Profile رو در زمان های مختلف از روز فعال میکنم که بتانم به کارها برسم و واقعاً هم تاثیر بی نظیری داشته.

یه روز صبح درِ فریزر رو باز کردم و دیدم ۱۰ تا بستنی داریم. همون لحظه مقاومتِ من هم شکست و یکی از بستنی ها رو خوردم. بعدش برگشتم توی اتاق و مشغول کار شدم و یه چند ساعتی که گذشت، دوباره یادِ بستنی ها افتادم. حالا دیگه یه جنجال و کشمکشی توی وجود من شروع شده بود و یه طرفِ دعوا میگفت «دوباره نخور، بستنی ضرر داره» و طرف دیگه هم میگفت «عجب بستنی خوشمزه ای بود، بابا با ۲ تا بستنی که اتفاقی نمیفته».
خلاصه بعد از یک ساعت جنجالِ درونی و دعوایِ خونینی که بین ۲ طرف انجام شد، طرف دوم پیروز شد و اینجانب رفتم و مثلِ مَرد یه بستنی دیگه هم خودم و برگشتم توی اتاق.
اینجا بود که حس عذاب وجدان وارد عمل شد و اون طرفِ اولِ دعوا هم که شکست خورده بود، همش داشت میگفت «چقدر گفتم نخور؟ حالا که خوردی مثلاً چه اتفاقی افتاد؟». منم که حال و حوصلهء این حرفا رو نداشتم، یه «خفه شو» گفتم بهشان و رفتم دنبال کارها.
ولی چند ساعت دیگه گذشت و . . . !!!

دیگه خودتان میدانید چه شد. با عرضِ شرمندگی، تا آخرِ اون روز، اینجانب ۳ تا بستنی خوردم و همچنان هم قیافم مثل Donald Trump پُر از غرور بود که انگار هیچ کار اشتباهی هم نکردم.
البته اون روز عصرش رفتم باشگاه و به اندازه ۵ تا بستنی هم انرژی سوزاندم، ولی خب اصلاً بحث این نیست که.
بحث پس چیه؟
اون شب خوابیدم و صبحش پاشدم و با رویایِ شیرینِ دیدنِ بستنی ها، رفتم سراغ فریزر! ولی . . . اینجاست که فریزر middle finger رو نشان داد و گفت «این به جای بستنی»!
به این حقیقت رسیدم که آقا جان همیشه که نباید آدم با خودش در جنگ باشه. یه وقتهایی هم خودت میتانی خودت رو محروم کنی، عین وقتی که میری سراغ فریزر ولی بستنی ای وجود نداره.

نویسندهء معروف Victor Hugo وقتی داشته کتاب «گوژپشت نوتردام» رو مینوشته، ناشر ها بهش میگن که زمان زیادی نداره و باید زودتر تمام میشده کارش.
به نظر شما چکار میکنه؟ میاد و به خدمتکارش میگه که همه لباس هاش رو با خودش ببره و بره که Victor Hugo نتانه از خانه بیرون بره! حتی توی سرد ترین روزها هم فقط یه پتو به خودش میپیچیده و تا قبل از تمام کردنِ داستانش، هیچ لباسی برای پوشیدن نداشته!
این یه داستانِ معروفه و با یه سرچ ساده هم میتانید به زبان انگلیسی توضیحاتِ بیشترش رو پیدا کنید.

خب، حالا واقعاً نمیدانم لازم باشه که ما هم همه لباس هامان رو بدیم کسی ببره یا نه، ولی چیزی که من بعد از چندین سال بهش رسیدم، اینه که آدمیزاد اونقدر ها هم که فکر میکنه قوی نیست و کنترل چندانی هم روی افکارش نداره و شیطان هم که دائم وسوسه ها رو به آدمیزاد القا میکنه.
پس راه چاره برای من این بوده که «خودم» بیام خودم رو محروم کنم و تاثیرِ این کار هم بی نظیر بوده برام و خواندنِ بیشتر از ۲۰۰ تا کتاب توی چند سالِ گذشته، فقط یکی از تاثیراتش بوده.
البته من قبلاً این AppBlock رو نداشتم و قبلش از طریق های دیگه اینکار رو میکردم (مثلاً گوشی و لپتاپ رو میزاشتم توی گاوصندوق و از اینجور کارها)، ولی خب الان دیگه با این AppBlock خیلی راحت تر شده اوضاع.
( راستی، این نرم افزار مال من نیست که بخوام براش تبلیغ کنم و برای دانلود هم در دسترسه از سایت های ایرانی مثل farsroid. خودم ازش استفاده میکنم و نتیجه های خوبش رو هم دیدم و احتمالاً برای شما هم این نتیجه ها رو خواهد داشت. )
خلاصه اینکه بحث اینه که یه جاهایی (یا شاید بیشترِ جاها) از زندگی، اگه آدم این «خودمحرومیسم» رو داشته باشه، نتیجه های بی نظیری خواهد داشت.
درسته که آزاد و رها و راحت بودن، همگی حس های خوب و لذتبخشی هستن، ولی این هم یه واقعیتیه که آدمیزاد وقتی توی محدودیت و سختی و ناراحتی بیفته، به فکر چاره میفته. کسی که کاملاً صبح تا شب راحته و هیچ محدودیتی هم نداره، دیگه انگیزهء «واقعی» هم نداره برای بهتر شدن. خوبه که یه وقتایی هم آدم «خودش» خودش رو محروم و مجبور کنه.
در آخر هم یه حدیث از حضرت علی (علیه السلام) که از دید من بی نظیره:
حضرت علی (علیه السلام):
برترین کارها، کاری است که نفس خود را بر انجام آن مجبور گردانی.
البحار: ۲۰/۶۹/۷۸
یک دنیا حرف توی همین جملهء کوتاه از حضرت علی (ع) هست و حتی از دید من همین یه جملهء کوتاه میتانه یه تنه وایسه جلوی تمام اون هزاران جلد کتابِِ چرت و پرتِ Self Help آمریکایی که چاپ شدن و میخوان بگن همه چیز باید لذت بخش و fun و راحت و رویایی باشه و برای همه چیز هم باید انگیزه و علاقه باشه.
این جمله میاد و این چرندیات رو رد میکنه و «حقیقت» رو میکوبه توی صورت های لوس و نازپرورده و ضعیف و راحت طلبِ ما انسان های قرن بیست و یکمی.
هزار صفحه کتاب میشه راجب همین یه جملهء کوتاه نوشت، ولی کیه که حتی درِ اون نهج البلاغه رو هم باز کنه و بخوانه؟
خب، به هر حال مخلصات پرمنگناتیم.
امروز هم راستی بهش میگن روز عرفه. توی این لینک توضیحات خیلی خوبی راجب این روز و ارزش زیادش و همینطور اعمالش، داده شده.
ان شاء الله که این نسخه شفای حکیم سهیل به شما هم کمک کنه!!
راستی، اصلاً هم ماسک نزنید و تا میتانید هم توی جمع ها برید و رعایت هم نکنید، که کرونا مهار بشه.
تا جمعه آینده،
مثل همیشه هم برای ارتباط با من میتانید از ID تلگرام solyinho@ یا آدرس ایمیل [email protected] استفاده کنید.