بسم الله الرحمن الرحیم.

سلام.
شخصی به اسم زرارة بن اوفی میگه روزی خدمت امام سجاد (علیهالسلام) رسیدم، حضرت فرمودند:
ای زرارة، مردم زمان ما شش طبقهاند: "شیر، گرگ، روباه، سگ، خوک و گوسفند"!
حاکمان و پادشاهانی هستند که دوست دارند بر هر کسی مسلط باشند و ظلم کنند، ولی احدی در برابر فسادشان ایستادگی نکند.
تجار و کسبهای هستند که در وقت خریدن جنس، آن را مذمّت میکنند تا ارزانتر بخرند، ولی برای فروش، آن را میستایند تا گران بفروشند.
کسانی هستند که دین را وسیلهای برای دنیایشان قرار دادهاند و آنچه را به زبان میآورند در دل قبول ندارند.
مردانی که شبیه زن هستند و رفتار زنانه دارند و همچنین کسانی که ذلیل و اسیر شهوتند و به هرعمل زشتی که دعوت میشوند پاسخ مثبت میدهند.
انسان بد زبان و فحاش است به طوری که مردم از ترس زبانش او را احترام میکنند. (در واقع کسی که جلوی زبانش را نمیگیرد و حرفهای زشت از دهانش بیرون میآید و مردم از ترس آن که مبادا به آنها فحاشی یا بد زبانی کند او را احترام کنند و یا اینکه در منزل همیشه سروصدا میکند و سر زن و بچههایش داد و فریاد میکشد! این شخص گرچه در ظاهر شکل آدم است ولی در باطن سگ است و خوی و خصلت آن را دارد و در روز قیامت به صورت سگ وارد محشر میشود).
شخص با ایمانی است که مانند گوسفند، افراد شرور موی او را میبُرند و گوشت او را میخورند و استخوانش را میشکنند.
منبع: الخصال شیخ صدوق، ابواب شش گانه، ترجمه فهری، ج۲، ص۳۷۸.
بدون توضیح اضافی و تلف کردن اوقات باارزش شما و با دانستن این موضوع که دوس ندارید زیادی نوشته طولانی بخوانید، این من و شما و چند سوال:
بدون شک، این تقسیم بندی زیبا، شاهکاری هست از امام سجاد علیه السلام که بعد از هزار سال، و حتی به نظرم بعد از ده هزار سال دیگه هم (اگه دنیایی باشه)، قابل استفاده هست برای جوامعی که ما موجودات دو پای سخنگو، برای خودمان ساختیم و داریم میسازیم و خواهیم ساخت. اگه یکم دقت کنیم، کل انسانهای این دوره زمانه و «شغل» هایی که دارن رو میتانیم توی این تقسیمبندی جا بدیم.

یه جاهایی، گوسفند بودن لیاقت میخواد اتفاقاً.
مخلص،