تو مرا نمیشناسی .. هرگز هم نشناختی!
مقصر امّا تو نیستی .. میدانی؟!
من همانم که همیشه برای همه بیگانه بودم ..
به گمانت هرگز آیا جز یک دیوانه بودم؟! ..
_بگذار بگویمت بی هیچ تردید؛
در پس این پوستهی سرسخت و سردم ..
من پر از ترسم! ..
تکهای از دلهرهام ..
ترانهام ؛ صدایِ سکوت واژههای افسردهام ..
پرندهام ؛ پر زده از شعرهای ترک خوردهام ..
زندهام اما آوازهخوان دلهایِ مردهام !
شعلهای سرکش ؛ جان گرفته از خاکسترهایِ به جا ماندهام ..
جوانهام که در حسرتِ نوازش آفتاب پژمردهام ! ..
پنجرهام ؛ جمعِ شیشههایِ شکستهام :) ..
دریا ؛ در نبودِ تکیهی ساحل اما آواره ماندهام،
دیوانهام ؛ حاصلِ جمع و تفریقِ افکار پراکندهام!
نامهام ؛ خط خطیهای سردرگمِ یک جوهر خشکیدهام! ..
پروانهام که به دور بالهای خویش تار تنیدهام .. !

..



پ.ن: الو ؟ کسی هست؟! چقدر دنیا ساکته :))
پ.ن۲: من همیشه اینجوریم که دقیقا زمانی که سرم خیلی شلوغ میشه و کلی کار ریخته سرم فاز بی حوصلگی و بیکاری میگیرم! نمد چ حکمتیه!