خورشید که غروب میکند چه اندیشه ای در تو هویدا میشود؟
لحظه را تصور کن
رو به امواج آب میان سایه های دو درخت تنها ایستاده ای
سرخی آسمان وام گرفته از غروبِ آخرین طلوعِ آخرین روزهای قبل از روز موعود
کم کم محو می شود
انتظار چه چیزی داری؟
نسیم دریایی یا عبور دسته غازها
یا شاید حضور یک نفر
حتی ممکن است انتظار باران بهاری را داشته باشی
من اگر بودم تنها انتظار همان غروب را داشتم
و حالا آن رفته دیگر چه می ماند؟