<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra Shokri</title><link>https://virgool.ir/feed/@zs0687605</link><description>گاهی مینویسم📜📖🕯</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 04:07:50</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3982101/avatar/1W7tkb.jpg</url><title>Zahra Shokri</title><link>https://virgool.ir/@zs0687605</link></image><item><title>بیشتر از ۶۰ثانیه</title><link>https://virgool.ir/@zs0687605/بیشتر-از-۶۰ثانیه-o1v286ffsktm</link><description>هیچ چیز مانع من و او نبود.لبخندش، نوع نگاهش، طرز بیانش… همه‌چیزِ او در جان من نفوذ می‌کرد.می‌گفتند بی‌آنکه بفهمم، بیشتر از ۶۰ ثانیه نگاهش می‌کردم…خود او هم فهمیده بود. گه‌گاهی اخطار می‌داد: «نوع نگاهت انقدر عاشقانه است که می‌فهمند.»خب، بفهمند…مگر من چند بار شیفته و آشفته می‌شوم؟مگر چند نفر در دنیا هستند که در سلول‌های بدنم زندگی کنند؟تو اما موانع زیادی داشتی.شاید دیدی که من به تو داشتم، با دید تو به من برابری نمی‌کرد…اما همیشه مطمئن بودم که من تو را از تمام خودم زیباتر می‌پندارم.دوست داشتم تا ابد با تو بمانم؛از در بگویم، از دیوار بشنوم…خیره در مردمکِ مردم‌گریزت شوم، در دستان بزرگت جا خوش کنم…از درد بگویی، بگریم.از امید بگویی، محکم‌تر دستانم را بگیری.غر بزنی، در آغوشت بگیرم…تا آخر عمر.من تو را برای دو روز دیگر سیو نکردم؛تو را تا ابد سیو کردم.جگرگوشه‌ام…آخ که صدای خنده‌ات دقیقه‌ها به عمرم می‌دهد.آخ که لبخندت جان دوباره می‌دهد.کی؟ چه زمانی؟من تو را این‌گونه دوست داشتم؟بیشتر از خودم، بیشتر از هر کسی…</description><category>Zahra Shokri</category><author>Zahra Shokri</author><pubDate>Sat, 15 Aug 2026 16:21:33 +0330</pubDate></item><item><title>سردرگم</title><link>https://virgool.ir/@zs0687605/سردرگم-u7vtvwxb1jnd</link><description>کاش در امتداد نگاهم بودی.همین که سرم را برمیگرداندم...میدیدمت...لبخند میزدی و آرام با حرکات ابروان و چشم هایت حالم را میپرسیدی...سرم را تکان میدادم و برایت چای میریختم....کمرنگ مثل احساست به من.داغ و لب سوز مثل احساسم به تو._بفرمایید تا سرد نشده ..._ممنونم چرا زحمت کشیدی ....مینشینم روبه رویت حرکت چشمانت را دنبال میکنم،دنبال قند میگردی ....به خودم اشاره میکنم_ مگر من قندت نیستم؟نوک بینی ام را لمس میکنی و با خنده به طرف قندان میروی ...ادعایت میشود که من زبان باز قهاری هستم ...اما نمیدانی که مغزم فقط برای تو جمله میسازد...شیرین زبانی میکندو قند محفل تو است..زیر چشمی به دستانم خیره میشوی .....چطوری اینقدرر دستانت کوچک است...سربه سرم میگذاری و من دستان بزرگت تر از جثه ات را مسخره میکنم.دست هایم را در مقابل دستانت میگیرم گم میشودمثل خودم ،احساسم و زندگی ام در تو...حل میشوم مثل قند در دهانت و من مبهم ترین حس را به تو دارم و تو مصمم تر از قبل دور میشوی..کاش در امتداد نگاهم بودی....</description><category>Zahra Shokri</category><author>Zahra Shokri</author><pubDate>Mon, 28 Apr 2025 12:50:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>