<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های zohre.mirka</title><link>https://virgool.ir/feed/@zohre.mirkamali</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:44:02</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>zohre.mirka</title><link>https://virgool.ir/@zohre.mirkamali</link></image><item><title>داستان کوتاه؛ آقای مدیرعامل</title><link>https://virgool.ir/@zohre.mirkamali/داستان-کوتاه؛-آقای-مدیرعامل-m7g30uowkgcy</link><description>داستان کوتاهآقای مدیرعاملساعت 10 صببح بود که مدیرعامل وارد شرکت شد. مثل همیشه اول بوی عطر خوشش می آمد و بعد خودش. به راستی که مرد با ابهتی بود. بسیار جذاب و خوشتیپ می نمود. قد بلندی داشت و کاملا چهارشانه بود. البته ثروت زیادش هم, چنان اعتماد بنفسی به او داده بود که در تمامی رفتارهایش آشکارا قابل تشخیص بود. وقتی راه می رفت, گویی دنیا زیر پایش می لرزید. ناگفته نماند اغلب دخترهای شرکت با علم به متاهل بودن او, آرزوی روابط صمیمانه با او را داشتند و او هم که این را کاملا می دانست, به وقتش از این موضوع استفاده می کرد. دخترهای زیادی پس از تحمل ضربه های عاطفی, مجبور به ترک شرکت شده بودند. مدیرعامل مثل همیشه مستقیم به اتاقش رفت. آبدارچی شرکت قهوه مخصوصش را به داخل اتاق برد. در همین حین بود که منشی, تلفنی را به او وصل کرد. در ابتدا آرام صحبت می کرد و بعد ناگهان صدایش اوج گرفت و شروع به فریاد کشیدن کرد. البته این رفتار در او عادی بود. آبدارچی در حال بیرون آمدن از اتاق بود که صدای شکستن فنجان قهوه او را بر جای خود میخکوب کرد. سرش را برگرداند و مدیر عامل را نقش بر زمین یافت. هراسان دوید و منشی را خبر کرد. سعی کردند او را بلند کنند ولی بدنش یخ بود. سریعا آمبولانس را خبر کردند و به بیمارستان منتقلش کردند.                                                                                                                                                                               تشخیص پزشکان, سکته مغزی بود. آقای مدیرعامل روزها و شبها در بیمارستان بستری بود و در حالت کما.                                                                         پزشکان می گفتند اگر هم به هوش آید دیگر قادر به راه رفتن و شاید تکلم هم نباشد. مدیرعامل در حالیکه با مرگ خود دست و پنجه نرم می کرد, زندگی 46 ساله اش همانند فیلم سینمایی مقابل چشمانش مرور می شد. روزی را دید که کارگرش برای تقاضای پرداخت ساعات اضافه کاریش به دفترش آمد و او چگونه با بیرحمی تمام کارگر را از اتاقش بیرون راند. و کارگر از شدت احساس حقارتی که به وی دست داده بود, قصد داشت بلایی سر خودش بیاورد که دیگران پادرمیانی کردند و منصرفش کردند.یا روزی را دید که کالاهایی را که باید طبق قراردادی تحویل میداد با کیفیت بسیار پایین تری و با تبانی تنی چند از پرسنل شرکت طرف قرارداد, به فروش رساند و در نتیجه ی ایمنی بسیار پایین کالاها, یکی از پرسنل دچار سوختگی شد. روزی را دید که به همسرش خیانت کرد. و ...... .حسرت و اندوه وصف ناپذیری تمامی وجودش را فرا گرفته بود. ولی اکنون مرده بود و دیگر فرصتی برای جبران نداشت. او که روزی به زمین زیر پایش فخر می فروخت, اکنون درمانده بود  و هیچ نداشت. به راستی که هیچ کس و هیچ چیز نمی توانست او را از این درماندگی برهاند. در همین حین بود که صدای فریاد و همهمه از اتاق آقای مدیرعامل برخاست. پزشکان فورا خود را به داخل اتاق رساندند و علائمی از حیات را در بیمار دیدند. او به زندگی بازگشته بود. پس از مراقبتهای ویژه,  حالش رو به بهبودی رفت. ولی او دیگر نمی توانست راه برود و حتی حرف بزند.   اطرافیانش با دیده ترحم به وی می نگریستند. و او با خود فکر می کرد به راستی من که هستم ؟ من بدون قدرت, سلامت, زیبایی, ثروت و ... که هستم ؟ من به خودی خود که هستم؟صبح شد. مدیرعامل بخاطر خوابی که دیشب دیده بود سردرد داشت. پایش را حرکت داد و بعد  صدایی از گلوی خود درآورد.به همسرش نگاه کرد و در فکر فرو رفت. سپس برخاست, لباسش را پوشید و به محل کارش رفت. آبدارچی قهوه مخصوصش را آورد ؛ تلفن زنگ زد و ...   .پایان /</description><category>zohre.mirka</category><author>zohre.mirka</author><pubDate>Fri, 11 Oct 2019 15:10:17 +0330</pubDate></item></channel></rss>