https://virgool.ir/feed/@znb1181fa2026-11-12 00:29:26https://files.virgool.ir/upload/users/12430/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@znb1181https://virgool.ir/@znb1181/اتاق-انيشتين-در-روز-مرگش-fum7uvbu4fw4اتاقی ساده، سرد و بی روح. بدون کوچکترین وسیله تزئینی. حتی اگر ندانی که این اتاق متعلق به کیست بی درنگ با نگاهی کوتاه درمی يابی که صاحب آن تنها و تنها مشغول مطالعه است و تحقیق و اکتشاف.از روی کتاب ها و جزوه های درهم و برهم روی میز و کتابخانه شلوغ و نامنظم اتاق می توانی صاحبش را تصور کنی که چطور ساعت ها بدون اینکه متوجه گذشت زمان شود در افکار خود غرق شده و به دنبال اثبات یافته ای از کتابی به کتاب دیگر رجوع می کند و بعد نوشته ای را با اشتیاق بر روی تخته سیاه می نویسد و ساعت ها بعد و پس از مطالعه و تفکر فراوان آن را پاک کرده و چیز دیگری می نویسد وشاید احساس ضعف و گرسنگی بیش از حد او را متوجه خود و زمانی که بر او گذشته می کند.جمله ای معروف از او وجود دارد که در آخرین روزهای حیاتش گفته: اگر یک فیزیک‌دان نبودم، احتمالاً یک موسیقی‌دان می‌شدم. من غالباً به موسیقی فکر می‌کنم. من با رویاهایم در موسیقی زندگی می‌کنم. [...] من بیش‌ترین لذت در زندگی را از موسیقی می‌برم. وقتی اتاقش را دیدم دنبال یافتن نشانه ای از یک ذوق هنری بودم. شاید یک وسیله موسیقی و یا تصویری که نشان دهنده این علاقه باشد و یا حتی گلدان کوچکی که به وقت خستگی و ملال ناشی از به نتیجه نرسیدن تحقیقاتش به آن نگاه کند و با دیدن جوانه های کوچک آن لذتی وافر ببرد. به او آب بدهد، بویش کند و برگ های نازکش را با نرمی و لطافت لمس کند.اما چنین نبود و تنها کتاب دیدم و نوشته و کاغذ. تنها چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد نظم اندک کتابخانه در سمت راست بود در مقابل شلوغی کتابخانه سمت چپ. گویی به سان مغز صاحب اتاق می مانست که خود بر روی صندلی اش در مرکز کتابخانه نشسته بود ونیمکره سمت راست و چپ خود را به نمایش می گذاشت. نیمکره ی راست که مربوط به درک موسیقی بود کتاب هایش منظم و دست نخورده بودند و نیمکره سمت چپ که مربوط به ادراک ریاضی بود کتاب هایش در هم ریخته و تلنبار شده بودند که بیان کننده مراجعات زیاد صاحبش به آنها بود.تا مدت ها فکر من به این موضوع مشغول بود که اگر صاحب اتاق نبوغش را صرف پروراندن نیمکره سمت راست خود می کرد شاید جهان به جای بمب اتم یک باخ و یا یک شوپن دیگر به خود می دید و شاید من داشتم اتاقی را پر از نور و گل و گیاه و پیانویی ارزشمند توصیف می کردم.Zeinab HoseiniZeinab HoseiniSat, 28 Aug 2021 01:47:35 +0430