https://virgool.ir/feed/@zkaristبیاین تا دنیا رو جای قشنگ‌تری برای زندگی کردن بکنیمfa2026-11-11 17:06:15https://files.virgool.ir/upload/users/10007/avatar/nMeeZm.pnghttps://virgool.ir/@zkaristhttps://virgool.ir/@zkarist/پشت-پرده-اتفاقات-زندگی-ما-jzkodb7aijj5دوست عزیزم، بابت برداشتن بزرگترین قدم برای خلق زندگی دلخواه، خودت را تحسین کن!چراکه مرز خیلی از محدودیت‌ها در ذهنت شکسته شده است که توانسته‌ای از بدنه‌ی جامعه ای جدا شوی که معتقدند هیچ کنترلی بر شرایط زندگی‌شان ندارند. این جامعه شامل ۹۵٪ از افراد جهان‌اند و به دلیل همین باور نیز، محدودیت‌هایشان را پذیرفته‌اند و دست از تحقق خواسته‌های‌شان برداشته‌اند.زیرا تغییر آنچه که می‌پذیری توسط خودت ایجاد شده، هزارها بار آسان‌تر و امکان‌پذیرتر از تغییر آنچه است که فکر می‌کنی نقشی در ایجادش نداشته‌ای!ماجرای پشت پرده‌ی تک‌تک اتفاقات زندگی ما این است که:ما آفریده شده‌ایم تا با فرکانس های‌مان هرآنچه می‌خواهیم را خلق کنیم و در امتداد این هدف، به جهانی هدایت شده ایم که ساز و کار آن، پاسخ به فرکانس‌های ماست.این جهان بی آنکه ذره‌ای از این ساز و کار عدول کند، یا به حال ما دل بسوزاند یا قصد کینه‌ورزی داشته باشد، دقیقاً همان فرکانس‌های دریافتی از طرف ما را به شکل تجربه و اتفاق وارد زندگی ما می‌کند. این بیت از شعر مولانا، تمام این ساز و کار را به سادگی توضیح می‌دهد:«این جهان کوه است و فعل ما ندا                             سوی ما آید نداها را صدا»تمام نوشته‌های من بر این ساز و کار استوار است و سعی دارد  معیاری دقیق از این ساز و کار در دستت قرار دهد تا مثل غربال، در هر لحظه تک‌تک واکنش‌ها، اقدامات، انتظارها و نگرش‌هایت را اَلَک نمایی.یعنی باورهای قدرتمند‌کننده‌ای که نتیجه‌ی آن‌ها، خلق خواسته‌ها و مهم‌تر از آن، کنترل زندگی در تمام جنبه‌هاست را  از افکار محدود‌کننده و شرک‌آلودی جدا نمایی که سال‌ها تو را  متقاعد کرده بود که، شرایط بیرونی زندگی تو را رقم زده است.شرایطی مثل دلار، وضعیت اقتصادی، حاکمیت یک حزب خاص، جو جغرافیایی، خانواده‌ای که در آن متولد شده‌ای، نگرش‌های همسر، والدین، کارفرما و هر عامل دیگری به جز خودت و باورهایت.دوست عزیزم، نکته‌ی بسیار مهم در روند تغییری که آغاز نموده ای، این است که:هرگز نخواه و انتظار نداشته باش که یک شبه این ساز کار را تمام و کمال درک کنی و به کار ببندی و یک شبه، باورهای محدودکننده و شرک‌آلود ذهن -که نتیجه ورودی‌های نامناسب در طی سال‌ها بوده- را تبدیل به باورهای قدرتمند کننده و توحیدی نمایی.درک این ساز و کار و اجرای آن در زندگی، یک فرایند تکاملی است و این عجله، فقط تو را ناامید و بی‌انگیزه می نماید و لذت بردن از مسیر را از تو می رباید و در نهایت تو را از مسیر خارج کرده و حتی ممکن است به شیوه قبلی‌ات باز گرداند.اما انتظار تغییر اوضاع را از همین لحظه داشته باش. تغییری که اول به شکل احساس خوب و اطمینان قلبی و اعتماد به منطق این ساز و کار‌، که می توانی با تغییر باورهایت زندگی دل‌خواهت را بسازی، ظاهر می‌شود. سپس به اندازه‌ای که به زندگی به شیوه این ساز و کار متعهدتر می‌شوی و روی آن حساب می‌کنی و مثل وحی منزل اجرایش می‌کنی و  از حساب کردن روی هر عاملی بیرون از خودت دست برمی‌داری، این فرکانس‌های جدید، خالص و توحیدی، قدرت بیشتری می‌گیرد و کم کم به شکل استقلال مالی، عشق در روابط‌ات، سود در کسب و کارت، آرامش و اطمینان در قلبت و سلامتی در جسم و جانت ظاهر می‌شود و به اندازه‌ای که به ادامه این روند وفادار می‌مانی، هر بار نتایج دوباره بهتر و بهتر می‌شود.فقط در این مسیر بمان! این تنها کار زندگی توست.دوست عزیزم، در طی مسیر، گاهی با تضادها و شرایط نادلخواهی برخود می‌کنی که ممکن است نتوانی از عهده‌ی نجواهایی برآیی که، به شکل ترس‌ها و تردید‌ها مصمم شده‌اند تا تو را متقاعد سازند این شیوه جواب نمی‌دهد و با این ترفند، تو را مجبور کنند که زندگی قبلی و محدودیت‌هایش را به عنوان سرنوشتت بپذیری!اینجا همان نقطه‌ای است که آدم‌های زیادی حریف این ترس‌های نشده و اهداف و رویاهای خود را نیمه‌کاره رها می‌کنند. اینجا نقطه‌ی جدایی  کسب و کارهای موفق از کسب و کارهای شکست‌خورده و نقطه‌ی جدایی آدم‌های موفق از شکست‌خورده است. زیرا نقطه‌ی جدایی امید از نا امیدی، ایمان از ترس، یقین از شک و توحید از شرک است.به همین دلیل، باورهای نوپای تو، هر لحظه نیاز به تغذیه با آگاهی‌ها و ورودی‌های مناسب را دارند.یعنی هر زمان احساس کردی از مسیر اصلی خارج شده‌ای، دوباره به این صحفه برگرد و با مرور این مطالب، همه چیز را به خودت یادآوری نما.علی ابراهیمیعلی ابراهیمیWed, 18 Sep 2019 13:40:43 +0430https://virgool.ir/@zkarist/متضاد-ترس-شجاعت-نیست-qvig7uss9uui متضاد ترس، شجاعت نیست! ایمان است.??.چه کسی قدم در راه های ناشناخته میذاره؟در حالی ک از ادامه راه بی خبره!چه کسی حاضره تغییر کنه و تجربه های جدید داشته باشه؟در حالی ک همین الان، در نقطه ی امنه!چه کسی با امید و عشق و ذوق، زندگی میکنه؟در حالی ک از آینده خودش آگاه نیست.بله??کسی ک ایمان داره….کسی مثل تو… کسی ک آغازکننده است تا دیگران ادامه اش دهند....✅ اگه هدفی داریم و پیگیرش هستیم …✅ اگه کار میکنیم تا درآمد کسب کنیم …✅ اگه تلاش میکنیم تا ب خواسته هامون برسیم …همگی برای رسیدن ما ب حس خوبه. “حس خوب”?اما یادمون باشه: تا حس خوب نداشته باشیم، ب خواسته هامون نمیرسیم.?????عزیزم?اگه هدف از هر خواسته ای، رسیدن ب حس خوبه، چرا از همین الان و همین لحظه، حست رو خوب نمیکنی؟.میدونم مهمترین و راحت ترین راهِ رسیدن ب خواسته چیه؟؟؟???? داشتن حس خوب. باید حس خوب داشته باشم، تا ب خواسته ام برسم؛ نه اینکه منتظر بمونم تا اول ب خواسته ام برسم و بعد حسم خوب شه!راه رو نمیشه برعکس رفت و ب مقصد رسید. ??وهیچکسی جز خود من، نمیدونه ک چطور حس و حالم رو خوب کنه!????‍♀?⛹‍♂?‍♀???..زدکاریست ۲۰۱۹.به وقت آخرین روز سال ۹۷علی ابراهیمیعلی ابراهیمیWed, 20 Mar 2019 14:20:33 +0330https://virgool.ir/@zkarist/چرا-به-دانستههایمان-عمل-نمیکنیم-td8pbzfcs0j6فکر کنین اگه تو یه کوچه خلوت یه عده ارازل و اوباش گیرتون بندازن و خفتتون کنن چه عکس العملی دارین؟ آیا داد و فریاد میزنین؟ آیا با صدای بلند کمک میخایین؟ فرض کنین اون کوچه بن بسته و راه فرار نیست که فرار کنین.سؤال دومچرا وقتی تو تاکسی نشستین و راننده بقیه پولتونو برمیگردونه و شما متوجه میشین که پوله درب و داغونه و دوس ندارین اون پولو داشته باشین، از راننده درخواست نمیکنین که پولو عوض کنه و بهترشو بهتون بده؟سؤال سومچرا وقتی میخایین یه مهمونی برین دقیقاً همون لباسیو که دوس دارین نمی پوشین؟ دقیقاً همون اندازه دلخواه خودتون؟ همون رنگ دلخواه خودتون؟ همونی که ارزون خریدین. چرا وقتی دارین لباس میپوشین به نظر تک تک افراد مهمونی فکر میکنین جز خودتون؟سؤال چهارمچرا تو یه جمعی که همه تقریباً نظرشون در مورد یه مساله شبیه به همه، و دیدگاه ما مقداری تفاوت داره، نظرمونو مطرح نمی‌کنیم و میگیم ولش کن. حالا اونقدا هم مهم نیست. یا حالا فعلاً وقت هست بعداً میگم.سؤال پنجمچرا وقتی تو یه جمعی آهنگ دلخواه مارو پخش میکنن و ما می‌خایم باهاش بخونیم، همون آهنگی که از حفظیم و همیشه تو تنهایی هامون زمزمش می‌کنیم، اینکارو نمی‌کنیم و سریع با خودمون میگیم ولش کن. حالا اگه یه امشب نخونم دنیا زیر و رو که نمیشه. شاید سوتی بدم. ولش کن بقیه نگام میکنن.سؤال ششمچرا وقتی می‌خایم تو کلاس درس یه سوالی که به نظر بقیه شاید پیش پا افتاده به حساب بیاد رو نمی‌پرسیم؟ میگیم: ولش کن. اگه بچه‌ها بخندن خیلی ضایع میشم. اگه استاد یه جوری نگام کنه اعصابم خورد میشه. اصن خودم میرم تو اینترنت سرچ می‌کنم. یا از یکی از بچه‌های نزدیک و مطمئن می‌پرسم که بقیه نفهمن، من این مساله به این راحتی رو بلد نیستم.سؤال هفتمچرا وقتی توی صف نانوایی عجله داریم و بچمون از مدرسه تعطیل شده و کلی کار سرمون خراب شده از بقیه افرادی که تو صف ایستادن خواهش نمی‌کنیم که نوبتشونو استثنا به ما بدن و این مساله رو باهاشون مطرح نمی‌کنیم؟ چرا به خودمون فشار میاریم و مثله آدمای آروم رفتار می‌کنیم؟سؤال هشتمچرا وقتی توی اتوبوس بدنمون بهمون داره اخطار میده که وقت تخلیه مایعات یا جامداته، اینقد به خودمون فشار میاریم که به حد مرگ برسیم و دیگه به حد ترکیدن و سکته برسیم تا از راننده خواهش کنیم که نگهداره یا اینکه ما نیاز به سرویس بهداشتی داریم؟سؤال نهمچرا وقتی میدونیم ورزش برامون خوبه و باعث میشه بدنمون روون کار کنه و راحت تنفس کنیم و هضم و جذب و دفعمون بهتر بشه و خوابمون بهتر بشه و فکرمون بهتر کار کنه و شاداب تر باشیم و بیشتر زنده بمونیم، انجامش نمیدیم؟ حتی یه پیاده روی ساده نمیریم؟ با دوستمون استخر نمیریم؟ باشگاه ثبت نام نمی‌کنیم؟سؤال دهمچرا وقتی میدونیم اگه یه مدتی وقت بزاریم واسه یه درسی یا مهارتی یا هنری، و تمرین و مداومت داشته باشیم برای تمام عمر دیگه میتونیم راحت زندگی کنیم، چرا اینکارو نمی‌کنیم؟اگه میدونیم شادی خوبه چرا شاد نیستیم؟اگه میدونیم ثروت خوبه چرا ثروتمند نیستیم؟اگه میدونیم دوستای خوب یکی از نعمت‌های زندگی هستن چرا نداریمشون؟اگه میدونیم سیگار و قلیون بده واسه سلامتیمون چرا می‌کشیم؟اگه میدونیم شکر نعمت نعمتت افزون کند کفر نعمت از کفت بیرون کند، چرا سپاسگزاری واقعی نمکنیم؟اگه میدونیم کمربند ایمنی واسه ایمنی ماست چرا با اراده خودمون بدون ترس از دیگران، نمی‌بندیمش؟چرا؟ چرا؟ چرا؟و میلیون‌ها چرای دیگه که هممون از بچگی تا الان هزار بار از خودمون پرسیدیم و هر دفعه به جوابی نرسیدیم. واقعاً چرا؟ دلیل اینکه خیلی چیزا خوندیم، شنیدیم و دیدیم ولی بهشون عمل نمی‌کنیم؟ما خودمون رو دوست نداریم.!!!!!!!!!مگه شما نمیدونی ورزش واست خوبه، پس بسم الله. چیه؟ چرا نمیری ورزش؟ میدونم کار داری. بله سرت شلوغه!!!مگه نمیدونی که برای ثروتمند شدن باید شکرگذار چیزهایی که داری باشی تا بهت بیشتر بدن؟ پس چرا شب تا صبح داری در مورد بهره بانکی و رانت خواری و وضعیت رکود بازار و فلان و فلان شکایت می‌کنی؟اگه خودم رو دوست داشتم همین فردا می‌رفتم به تمام جاهایی که با مهارتم میتونم کسب درآمد کنم و خودمو و تواناییهامو با افتخار معرفی می‌کردم. می‌گفتم من اینم. من میتونم فلان کمک رو به مجموعه شما بکنم. چرا نمیرم؟ مگه نمیخام برای موفق شدن و ثروتمند شدنم یه قدم بردارم؟ هرچند که این راه اصلی و اساسیش نباشه. اما همین قدم کوچیکم بر نمی‌دارم. میگم ولش کن!!!! اگه بگن مهارت شما در حد کافی نیست چی؟ اگه سابقه قبلی بلندبالا بخوان چی؟ اگه معرفه کلفت بخوان چی؟ آقا تو رفتی که داری این حرفا رو می‌زنی؟بله ما خودمونو دوست نداریم. اصن بدتر ما اندکی برای این وجودمون ارزش قائل نیستیم که هیچ، شب و روز داریم با روغن سوخته سربالایی گاز میدیم!!!!تا حالا چندبار واسه موفقیت هات جشن گرفتی؟! تا حالا چند بار توی آینه از صمیم قلب به چهره‌ات نگاه کردی و از ته دل از خودت تشکر کردی؟! تا حالا چندبار خودتو بوسیدی؟! تا حالا چند بار به خودت بستنی یا گل دادی؟! تاحالا چند بار با خودت تو کافی شاپ قرار گذاشتی و خودتو مهمون به بهترین منوی اونجا کردی؟! تا حالا چند بار به خودت گفتی: آفرین عشقم، تو یه دونه ای!!! تو عزیز دل منی. تو عزیز دل خدایی.خداوکیلی چند بار؟!! اصن گفتی یا نه بجاش خودمونو سرزنش کردیم!! گفتیم که چقد بی عرضه ای!! بدبخت بیچاره همه از کولت میرن بالا!! یه ذره شخصیت داشته باش. تو نمیتونی. تو ترسویی. تو ضعیفی. تو خجالتی هستی. تو بدشانسی.یه سؤال مهم:تا حالا از آدم موفقی شنیدین که با خودش بد باشه و به جایی رسیده باشه؟!آیا کریستین رونالدو از خودش بدش میومد که از یه خانواده ضعیف پرتقالی و با یه پدر نا امید، به ثروتمندترین و مشهورترین بازیکن فوتبال جهان تبدیل شد.آیا انیشتین از خودش بدش میومد که مشهورترین فرد علمی جهان شد و موثرترین نظریه‌های علم فیزیک را پایه گذاری کرد.آیا پیامبر اسلام از خودش بدش میومد که هزاران نفر به جمعش پیوست و به آیینش علاقه نشون دادن و از یه جوون معمولی به بلندترین جایگاه‌ها رسید.آیا دکتر حسابی از خودش بدش میومد که این همه خدمت به ایران عزیزمون کرد؟آیا بیل گیتس از خودش بدش میومد که ثروتمندترین فرد جهانه؟!!!مگا جز اینه که اینا با تمام وجود به توانایی هاشون اعتقاد داشتن. و وقتی صحبت هاشون رو گوش میدیم و زندگیشون رو مطالعه می‌کنیم، می‌فهمیم به وضوح مهم‌ترین خصیصشون این بوده که کار خودشون رو قبول داشتن و سرشار از اعتماد بنفس بودن. سرشار از حس ایمان به شدن کارهاشون!! به عملی شدن خواسته‌ها و ایده هاشون.پس ما چی میگیم؟!!پس یه جای کار می لنگه!! احتمالاً هم اون تو خود ما باید باشه. وگرنه جهان که واسه همه آدما یه شکله. یه جوره. چرا یکی باید اینقد موفق باشه و من نباشم؟!! چرا من وقتی شب میخام سرمو رو بالش بزارم دلم آروم نیست؟ چرا پیش به آدم ثروتمندتر از خودم احساس حقارت می‌کنم؟!! چرا خودمو بزرگ‌ترین نمی‌بینم؟!! مگه خدا تو من نیست؟ مگه خدا تو ما نیست؟!!چرا محمد علی کلی همیشه قبل از همه‌ی مسابقاتش با اعتماد بنفس کامل می‌گفت:”من بزرگ‌ترینم”؟!!!!!چون خودشو با تمام وجود دوست داشت. با همون پوست سیاهش. اینا خودشو دوس دارن از ته قلب. و این کار میکنه. این راز بزرگ تونستنه. این راز بزرگ شدن‌هاست.!!!!***پس دلیل اول ما خودمون رو به اندازه‌ی کافی دوس نداریم و اعتقاد نداریم که میتونیم به دانسته هامون عمل کنیم یا حتی امتحانشون کنیم.دلیل دوم که ما به دانسته هامون عمل نمی‌کنیم؟“ترس”ما می‌ترسیم. از چی؟! از نشدن. از قضاوت اطرافیان. حالا فامیلم چی میگن؟؟ حالا مردم چی میگن؟؟ حالا دوستام چی میگن؟؟ حالا خانوادم چی میگه؟؟ حالا چی در مورد من فکر میکنن.و من معتقدم که اگه هرچی مورد اول، یعنی عزت نفس تو ما بیشتر باشه، مورد دوم یهنی ترس کمتره. یعنی مورد دوم نبود مورد اوله و یه جوری بررسی عدم مورد اول با تیتر متفاوتیه!!!چرا می‌ترسیم؟چرا واهمه داریم که اگه به راننده تاکسی بگیم:” آقا ببخشید ممکنه خواهش کنم این پولو برام عوض کنید؟”، جواب رد بده؟!!!!چرا تو کلاس درس می‌ترسیم که سوالی رو که ممکنه آخر ترم مردودمون کنه و اصلاً بلد نیستیم رو بپرسیم؟!!چرا می‌ترسیم که ……….؟؟؟چون باور نداریم که میشه. چون این فکر لعنتی همیشه تو مغزمون بوده که ببین، تو که نمیتونی!!! تو که شرایطشو نداری!! تو که از بچگی خجالتی بودی!! تو که از زمانی که چشم باز کردی، نون واسه خوردن نداشتینو و فقیر بودین!! تو که همیشه ریاضیت ضعیف بوده!!! تو که همیشه تو سری خور بودی!! تو که همیشه بدشانس بودی!! تو که همیشه ضعیف بودی!!! تو که همیشه تنبل بودی!! تو که همیشه چاق بودی!!! تو که همیشه لاغر بودی!!!تو که …تو که……تو که……!!!!!کی بهمون گفته ما باید بدبخت باشیم و نتونیم موفق بشیم؟!! خدا که سعادت هممون رو از عزل خواسته. خب. خودمون هم که قبل از اینکه به این دنیا بیاییم می‌خاستیم لذت و موفقیت رو تجربه کنیم!! این وسط کیه که مدام شب و روز داره تو این سر ما وراجی میکنه که تو نمیتونی، تو نمیتونی، تو نمیتونی؟!!چرا باور کردیم که نمیشه؟ دوستای عزیز من، علی عزیزم، چرا باور کردیم که سخته؟!! مگه همین ما نبودیم که تو بچگی بدون ترس از هیچ چیز داغ یا برنده یا خطرناک به سمتش می‌رفتیم و فقط صرفاً می‌خاستیم جهان جدید پیرامونمون رو تجربه کنیم؟ و لذت ببریم!! چه اتفاقی واسه اون کودک خوشحاله بازیگوشه موفق افتاده؟!! ما در طول این سال‌ها که بزرگ‌تر می‌شدیم و رشد می‌کردیم، قرار شد به حرف کیا گوش کنیم؟!!قرار گذاشتیم که از تجربه کیا استفاده کنیم؟!! موفق‌ها؟؟ یا ناموفق‌ها؟ خوشبخت‌ها یا بدبخت‌ها؟ سربلندها یا سرخورده‌ها؟ چرا باور نداریم که میشه؟پس من علی ابراهیمی کهریزسنگی (ملقب به علی استادی که داستانش رو بعدا براتون میگم)،با توجه به متن بالا!!! و شواهدی که آوردم،فکر می‌کنم که بزرگ‌ترین دلیل این که ما به دانسته هامون عمل نمی‌کنیم اینه،خودمون رو دوست نداریمومی‌ترسیم.خدایا ازت میخام که بهم کمک کنی، به گفته‌های خودم، که همچون آینه ای بود در بازتاب پرتو انوار الهی تو، عمل کنم.از شما ممنونم که این نوشته را خوندید و خوشحال میشم که این نوشته را با دوستانتان در تلگرام به اشتراک بذارید و امیدوارم که انتشار این نوشته کمک کنه تا بیشتر به دانسته‌هامون عمل کنیم و دنیا را جای بهتری برای زندگی کردن بکنیم.علی ابراهیمیعلی ابراهیمیSat, 02 Jun 2018 11:43:51 +0430