https://virgool.ir/feed/@zeddetheatreشاید رسانه‌ای برای تئاتر مستقل ایرانfa2026-11-12 14:25:05https://files.virgool.ir/upload/users/601625/avatar/gTwHZv.pnghttps://virgool.ir/@zeddetheatrehttps://virgool.ir/@zeddetheatre/آربی-اُوانسیان-نگاهی-که-تمایزی-تاریخی-ایجاد-کرد-roxv9mxgmfl6برای شناخت «آربی اُوانسیان»، دانستن آن‌که متولد چه سالی است در چه خانواده­‌ای متولد شده و از کجا فارغ‌التحصیل شده کمکی به ما نمی­‌کند. حجمی از اطلاعات به دردنخور که همیشه برای شناخت هنرمندان بزرگ به کار می­‌بریم. اما به طور خاص چه چیزی ما را به شناخت بهتر یک هنرمند می­‌رساند؟ برای پاسخ به این سوال، بهتر است بپرسیم چه چیزی باعث تفاوت یک هنرمند از دیگر همکارانش می­شود؟در آخرین مطلب ضدتئاتر ، سعی کرده ایم آربی اوانسیان را بشناسیم. هرچند این شناخت از طریق یک و دو مقاله به‌دست نمی‌آید. بنابراین در صورت حمایت شما، سعی داریم سلسله مطالبی در رابطه با آربی منتشر کنیم. برای شناخت آربی اوانسیان شاید بهتر باشید به شناخت او از نعلبندیان بپردازیم. چراکه تفاوت رویکرد او به متن «پژوهشی ژرف ...» نسبت به هم‌نسل‌ها و همکارهای آن دوره خود، نشان‌دهنده نوع نگاه آربی به تئاتر و متن است. آربی اوانسیانآربی اُوانسیان در برخورد او با متن «عباس نعلبندیان» نمود پیدا می­کند. عباس نعلبندیان، نمایشنامه‌­نویس گمنامی که در دکه پدرش کار می­‌کرد، متنی برای جشنواره نمایشنامه‌نویسی مرتبط با جشن هنر شیراز می‌­فرستد. نمایشنامه او متن عجیب و کج و کوله‌­ای است به نام «پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگواره­ های دوره بیست و پنجم زمین­‌شناسی.» برخی از داوران جشنواره متن را دارای جنبه‌های دراماتیک نمی­‌دانستند. اُونسیان اما متوجه وجهی از متن می­‌شود که از چشم دیگران دور مانده است: «فضای صوتی متن». به عقیده او «نعلبندیان عمق تئاتر را از طریق صدا کشف کرده…». احتمالا منظور اُوانسیان از این صدا و فضای صوتی متن، چیزی است در مقابل زبان تئاتری مرسوم در زمان خودش. یک بن ­بست در تئاتر که در آن «عوامل کارکرد زبان در سطوح مختلف فراموش شده بود … و رابطه زبانی تئاتر معنایش را از دست داده بود.» بنابراین به عقیده او اگر می­خواستی طبق نظریات آرتو «ضد متن» عمل کنی باید صدای پنهان در متن را کشف می­کردی. صدایی که اُوانسیان در «پژوهشی ژرف و سترگ و نو در سنگواره­ های دوره بیست و پنجم زمین­شناسی» شنیده بود و درصدد به اجرا رساندنش برآمد. و اما در اجرا، چگونه باید این صدای پنهان را بازنمایاند؟ ساده ترین راه این است که آن را تبدیل به آواز کنی که «یک مسأله موسیقیایی می­شود» یعنی دیگر تئاتر نیست یا اینکه به گفته خود اُوانسیان عملکرد تئاتری آن را پیدا کنی. و این اصلا ربطی به این موضوع ندارد که «این جمله را با یک آهنگ مشخصی بخوانند… این مفهوم روشن را باید دید که در سطح جمله چطور عمل می­کند… مهم پیدا کردن صدای حبس شده در این جمله است.»برای خواندن ادامه این مطلب اینجا را کلیک کنید. ًضدتئاترًضدتئاترFri, 05 Feb 2021 16:14:51 +0330https://virgool.ir/@zeddetheatre/سعید-سلطانپور-مخالف-سرسخت-جشن-هنر-شیراز-bvdpm4pwqipoسعید سلطانپور یکی از منتقدان اصلی جشن هنر شیراز بود. او به صراحت صرف هزینه برای دعوت گروه‌های خارجی و برگزاری جشن هنر را مردود می‌دانست. او معتفد بود این جشن، مراسمی ارتجاعی است. او هنری که در جشن هنر ارائه می‌شد را هنری بورژوایی می‌دانست و از اساس با آن مخالف بود. سعید سلطانپور در مراسمات مختلفی این نقد را عنوان کرده بود اما یکی از مهم‌ترین منابعی که در آن به تفصیل به نقد جشن هنر و میهمانان آن می‌پردازد، بخش پایانی مقاله‌ای تحت عنوان «نوعی از هنر، نوعی از اندیشه» است. او در این مقاله با تندی به جشن هنر و دست‌اندرکاران آن حمله می‌کند. در ادامه این مطلب، بخش پایانی این مقاله را مطالعه خواهیم کرد اما برای مطالعه کامل این مطلب می‌توانید به ضدتئاتر سر بزنید.نوعی از هنر، نوعی از اندیشه؛ سعید سلطانپورتلويزيون – نمونه، آقای فریدون رهنماشورای تئاتر، تلويزيونی تشکيل داده است. عقايد خاص و بسيار بسيار هنرمندانه‌ای دارد و به رفاه و اتوموبيل و پول فراوان سنجاق شده است. میتواند حتی وقتی که خوابيده است، همچنان حرف بزند. نواری بی‌پايان از حرفهای بی‌پايه و بدون عمل است. به راحتی و طبق ضرورتهای شخصی و اداری دروغ میگويد. میخواهد او را دوست تمام مذاهب و مکاتب بشناسند اما عملا خدمتگزار ارباب است.احتياجی نيست به او مسئوليتی در مورد سانسور و دقت در انتخاب تئاترهای آنچنانی داده شود، زيرا اصولا دارای آن چنان فرهنگی ست که سانسور مورد نظر را عملی میکند و به انتخاب تئاتر لازم دست میزند و با اينهمه، هيچ اعتقادی به سانسور ندارد! .. و از مخالفين سرسخت سانسور است! .. و کار خود رايک کار صرفا هنری! .. میداند که از سياست بطرز معجزه‌آسايی فاصله گرفته است. هميشه در اتاق مخصوص ايشان چند خانم شکستنی …! نشسته‌اند که عضو رسمی و نيمه رسمی شورای تئاترند. ژنی تئاترند. معرکه اند! نظرات آبستره‌ای میدهند که نپرس و در يک جهنم دره‌ای که ما نمی شناسيم تحصيلات خاصی کرده‌اند و لياقتهای ايشان برای قضاوت در باره تئاتری که مردمان بايد ببينند قيامت است. با اين خانمها و چند آقای نوکر مآب ديگر که به هنر و ديگر قضايا سرسپرده اند، مینشيند، تصويب میکند و همه با هم يکدل و يکزبان «پژوهشی ژرف» را به خارج صادر میکنند و تبليغ “«شهر قصه» را به عهده میگيرند تا از محفل بانوان سردرآورد و ماهها با صدای حيوانات سر براه خود جماعتی را خر کند.برای مطالعه ادامه این مطلب و مطالبی از این دست، به ضدتئاتر سر بزنید.ًضدتئاترًضدتئاترFri, 29 Jan 2021 13:17:34 +0330