<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا غلام زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@zargol</link><description>زَرگُل هستم ^^</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:21:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/730260/avatar/RE3ByH.jpeg</url><title>زهرا غلام زاده</title><link>https://virgool.ir/@zargol</link></image><item><title>چالش کتابخوانی طاقچه: قلعه حیوانات</title><link>https://virgool.ir/@zargol/چالش-کتابخوانی-طاقچه-قلعه-حیوانات-coaaigymgfya</link><description>رمان واقعا واقعا تاثیر گذار بود به طوری که یه لحظه هم نتونستم گوشیو زمین بزارم و همه شو یه سره خوندم، و آخرش هم واقعا درگیر فضای داستان بودم.بیشترین حسی که داشتم در طول خواندن رمان احساس همزاد پنداری بود ، گاهی به ذهنم میرسید چطور این حیوانات انقدر احمقانه هرچه میشنون باور میکنن؟ پس قدرت تفکرشون کجاست؟ اما عمیق تر که فکر میکردم ، میفهمیدم که بله، بله این خود ما هستیم. چیز درستی از تاریخ نمیدونیم. امید چندانی به آینده نداریم. روزهامون شبیه همه ولی بازم در نهایت نمیتونیم به خودمون افتخار نکنیم. به خاطر چیزی که هستیم، یا لااقل فک میکنیم هستیم.اون ها دستور و حرف یه خوک پیر دانا رو هدف خودشون قرار دادن، اما در نهایت هیچ چیز اونطور که اون فکرشو میکرد نشد.آدما ها اونا رو ابدا جدی نمیگرفتن اما اونا تونستن چیزی که میخوان و به دست بیارن ولی طمع همه چیز رو وارونه کرد طمع دو خوک که حیوانات مزرعه رو با ترس از جونز سرکوب میکردن و در نهایت یک خوک باقی موند که در نهایت به حیوانات باقی مونده خیانت کرد و همه قوانین رو زیر پا گزاشت.اونها غرق در سختی بودن، گذشته رو فراموش کرده بودن و به خوک ها که فک میکردن صلاحشونو میخوان اعتماد زیادی کردن. کورکورانه و بدون منطق‌. تغیر آرمان ها و رویاهاشون تغیر چیزی که میخواستن و چیزی که به دست آورده بودن، تا جایی که حتی هدف ها و خواسته های قبلیشونو فراموش کردن و فقط به امید بهتر شدن شرایط سخت مزرعه تمام تلاششونو میکردن.لحطه ای که بالای تپه ایستادن و حس وطن دوستی تو رگ هاشون جاری بود و با وجود شرایط بد از چیزهایی که به دست آورده بودن مغرور بودن، آنِ رمان بود برای من. یا اون لحظه که از پشت پنجره خوک ها و آدم هارو میدیدن احساساتشون کاملا برام مملوس بود.رمان پایان نداشت، یه جورایی یه درس بود و دنیای آدم ها رو طور دیگه ای به تحریر در آورده بود.اما جالبت ترین نکته هفت فرمان هستش که روی دیوار مزرعه نوشته شد:همه آن‌ها که روی دوپا راه می‌روند دشمن هستند.همه آن‌ها که چهارپا یا بالدار هستند، دوستند.هیچ حیوانی حق پوشیدن لباس را ندارد.هیچ حیوانی حق خوابیدن در تخت را ندارد.هیچ حیوانی حق نوشیدن الکل را ندارد.هیچ حیوانی حق کشتن حیوان دیگری را ندارد.همه حیوانات با هم برابرند.در طول داستان، همه هفت فرمان به مرور زمان  تحریف و تغییر میکنن  و آخرای داستان همه شش فرمان اول از روی دیوار پاک میشن و جمله هفتم به طور دیگه ای تغیر میکنه:«همه حیوانات باهم برابرند، اما بعضی برابرترند»ابا این که کتاب پر از جملات عالی بود ولی به نظرم این بهترینش بودبا توجه به کم بودن حجم رمان خیلی عمیق بود و نمیشد توش غرق نشد. پایان بندی فوق‌العاده ای هم داشت.واقعا قابل تامل بود از اون کتابایی که تا مدت ها تو زندگی یاد آدم میمونه.درس های زیادی رو یاد میداد پس من به همه کسایی که میخوان یه رمان عمیق اما بی نهایت پر کشش بخونن پیشنهادش میکنم.&#34;زهرا غلام زاده&#34;</description><category>زهرا غلام زاده</category><author>زهرا غلام زاده</author><pubDate>Wed, 07 Apr 2021 15:40:56 +0430</pubDate></item></channel></rss>