https://virgool.ir/feed/@zakeri.tahiraفارغ التحصیل حقوق و علاقمند به نویسندگیfa2026-11-12 14:09:39https://files.virgool.ir/upload/users/69420/avatar/MoFDor.pnghttps://virgool.ir/@zakeri.tahirahttps://virgool.ir/@zakeri.tahira/وقتی-می-گویم-بلاگفا-از-چه-چیز-صحبت-می-کنم-hrhddin40gj4بلاگفا برای من پر خاطره است. بلاگفا برای من یعنی نوجوانی. یعنی نگذار کسی سنت را بفهمد تا میان دوستان دانشگاهی ات حداقل دبیرستانی به نظر برسی. من گاهی به دنبال نوجوانی ام ادرس بلاگفا را وارد می کنم. مثل عکس های سیزده سالگی شما می ماند برای من. پشت لبت سبز. دماغت پر جوش و چشم هات به خاطر خواب بعد از ظهر پف کرده است. اسمم را به کسی نمی گویم. چون میان تمام هویت های دنیا دنبال هویت خودم می گردم ولی هنوز ندارمش. یک روز اسمم را می گذارم گوجه سبز. یک روز بهار. یک روز یویو. سال 88 اولین وبلاگم را راه انداختم. هشت سال پس از به دنیا آمدن اولین وبلاگ ایرانی و در سیزده سالگی مقدس خودم. بله! می نوشتم و دنبال مخاطب می گشتم. عاقبت کار به جرگه "وبلاگ خوبی داری به من هم سر بزن" پیوستم ! بله من هم عضو تیم روی اعصاب های دنیای وبلاگستان شدم. آدم های شوخ همه جا طرفدار دارند و من آدم شوخی ام. اگر بخواهیم عضویت در تیم "وبلاگ خوبی داری به من هم سر بزن" را نادیده بگیریم به خاطر شوخ طبعیم خواننده های زیادی داشتم. روزی صدبار کامنت هام را چک می کردم و از خواندن کامنت های جدید به وجد می آمدم و با آدم هایی که کامنت می گذاشتند دوست می شدم. بعد از ده سال پر از آدرس های گم کرده ام و اسم هایی که هنوز یادم هست و داستان هایی که می خواهم بدانم چه شد. آقای گفت و چای کجایی ؟ خانم هفتادکیلویی چه شدی؟ ادم برفی مهاجرت کردی؟ توکای مقدس ؟ شراگیم زند؟ آزاده مرد؟ رین گرل؟ دخترجلف؟ تانزانیا؟ گوجه سبز ؟ البته لازم است یکبار دیگر بگویم اسمم را از روی تو برنداشته بودم. هرازگاهی اسم هایتان را سرچ می کنم و دنبالتان می گردم. اما بیشترتان نیستید و انگار هیچ وقت نبودید. من وبلاگستان را با شما شناختم و می خواهم 16 شهریور روز وبلاگستان فارسی را بهتان تبریک بگویم ! وبلاگ خوبی داشتید :)طاهره ذاکری | zakeri Tahiraطاهره ذاکری | zakeri TahiraSat, 07 Sep 2019 05:42:16 +0430https://virgool.ir/@zakeri.tahira/همیشه-طلبکار-باش-teds38xpobfbزندگی، هرروز ما را کنار آدم های مختلف قرار می دهد و هر آدمی به راستی منبعی است برای تجربه کردن و یاد گرفتن. در دوران دانشجوییم فعالیت های متفاوتی داشتم و این باعث شده بود که هرروز درکنار آدم های مختلفی قرار بگیرم. کار سیاسی، کار اجتماعی، کار علمی و مسابقه ! در یکی از این فعالیت ها که من و یکی از بچه های دانشگاه پیگیرش بودیم دغدغه هایمان یکی شده بود و صمیمیت زیادی بینمان به وجود آمد. انقدر صمیمی که طرف استراتژی های زندگی اش را بگوید. رفتیم در اتاق یکی از اساتید و من به منشی استاد با حالت درماندگی گفتم ببخشید با استاد فلانی کار داشتیم! علت درماندگی را به یاد ندارم. اما فرد مذکور که همراهم بود تا منشی رفت گفت فلانی چرا این طوری حرف می زنی ؟ همیشه طلبکار باش. در آن واحد چراغی در ذهنم روشن شد و علت رفتار بعضی ها را فهمیدم . بعد از آن هم با این آدم ها روبرو شدم. همان هایی که همیشه با خودمان فکر می کنیم این ها واقعا شوخی می کنند یا خودشان را زده اند به کوچه علی چپ ! همان بچه پروهای همیشه طلبکار که در جامعه به وفورند و تفاوتی نمی کند در کدام جایگاهند. رییس، همکار، همکلاسی و یا اصلا عابر پیاده ای که از کنارمان در خیابان رد می شود. استراتژی مشخص و مفهوم است . طاهره ذاکری | zakeri Tahiraطاهره ذاکری | zakeri TahiraFri, 06 Sep 2019 06:32:53 +0430https://virgool.ir/@zakeri.tahira/اولین-ها-qgew8fyn1qyeهمیشه اولین ها به یاد ماندنی هستند. اما معمولا پیش نمی آید که‌اولین شما بهترین شما باشد. گاهی کسی مثل من اولین بار خیلی چیزها را هم یادش نمی ماند. مثلا من یادم‌نمی آید اولین بار چه زمانی نوشتم. اما یادم هست سرکلاس های مدرسه که حوصله ام سر می رفت می نوشتم. دفتر کتاب های قدیمم پر از تراوشات ذهنی است و دنیای یک بچه ده دوازده ساله را به خوبی نشان می دهد. همان موقع ها بعضی از بچه ها نقاشی می کشیدند. طیبه‌؛ خواهرم استاد یکه تاز چشم های شهلا و مژه های برگشته بود. اما من حقوق خواندم و او‌ ادبیات انگلیسی. نمی دانم اولین بار کی نوشته ام. اما می دانم حالا که بیش از ده سال نوشته ام به احتمال زیاد تا آخر عمرم خواهم‌نوشت. نمی دانم از چه. اما می دانم که ذهنم به دنبال کلمات مناسب می گردد و آن ها را کنار هم می چیند. یکی از این‌نوشته ها بهترینشان می شود و شاید اولین بار در ویرگول منتشر شود ! طاهره ذاکری | zakeri Tahiraطاهره ذاکری | zakeri TahiraThu, 05 Sep 2019 04:01:30 +0430