<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های zahra sepahi</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahrasepahi78</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:30:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/524108/avatar/avatar.png</url><title>zahra sepahi</title><link>https://virgool.ir/@zahrasepahi78</link></image><item><title>استدیو یک وجبی</title><link>https://virgool.ir/@zahrasepahi78/استدیو-یک-وجبی-okkr2rbueb8h</link><description>صدای زنگ گوشی برای دومین بار قطع می شود.پول راننده را میدهم و از خیر سکه ی باقی مانده پول می گذرم!الکل پوست ملتهب دست هایم را می سوزاند و نفسـم پشت دو لایه ماسک می ماند، تا چهار راه صد متر مانده و باید پیاده شوم تلفن دوباره زنگ می خورد و من درمانده به وسایلم و اسم تو روی گوشی نگاه می کنم و رنج بیهوده ی سیم گره خورده ی هندزفری و آه وامانده ام پشت دو لایه ماسک با من همراه می شود .پرونده ها را زیر بغل می گیرم، کیف را روی دوشم می اندازم و باز الکل را روی دانه های قرمز  دستم اسپری می کنم و هندزفری را داخل جیب م مچاله می کنم سر چهارراه پیاده می شوم و گوشی را میان گوش و شانه ام می گیرم؛ باید بگویم دوست دارم اما میان درماندگی ام تنها می گویم : من بهت زنگ میزنمتو اما قبل آن که قطع کنم می گویی : یه معجره برات گذاشـتم تو کیفت...خودت تلفن را قطع می کنی .و من در تقاطع پر تردد چهارراه به معجره ات نگاه میکنم، و تکنولوژی معجزه ی کلافگی هایم شد . هدفون بیسیم را داخل گوشم می گذارم و این بار که زنگ میزنی کلماتم میان سیم  هندزفری گره نمی خورد و می گویم که دوستت دارم .می گویی نهار را آماده کردی و  جلسه بعد از ظهرت را از خانه انجام میدهی اما من باید ویدیو آخر را برسانم و استدیو به دلیل محدودیت های کرونا تعطیل شده است؛ برای ضبط ویدیو باید تجهیزات داشته باشم و کرونا یک سوت زده است و من هنوز به خط پایان نرسیده ام، عزیزم یک چه کنم روی دست هایم مانده است .می گویی من اینجا برات یک استدیو یک وجبی آماده کرده ام یک عکس برایم ارسال می کنی و می گویی باید برایت جلسه ات آماده شوی. عکس را باز می کنم و به عکس گوشی نوت 20 که برایم فرستادی نگاه می کنم ....لب هایم به یک لبخند، پشت دو لایه ماسک می نشیند و پیامت را می خوانم : این هم استدیو یک وجبی تو ...در اسرع وقت باید یک نامه ی خداخافظی هم برای رنج بیهوده ی سیم هندزفری ام بنویسم .</description><category>zahra sepahi</category><author>zahra sepahi</author><pubDate>Fri, 01 Jan 2021 00:04:37 +0330</pubDate></item></channel></rss>