<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra Salimi</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahrasalimiiiii7</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:12:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/485178/avatar/avatar.png</url><title>Zahra Salimi</title><link>https://virgool.ir/@zahrasalimiiiii7</link></image><item><title>دلم می خواهد</title><link>https://virgool.ir/@zahrasalimiiiii7/دلم-می-خواهد-x7t0ag9kosv6</link><description>گاهی دلم می خواست امکان لمس کردن،دست دادن  وجود داشته باشد حتی به صورت مجازی حتی به صورت سه بعدی گاهی  دلم برای بغل کردن های بدون استرس تنگ می شود کاش این فضای مجازی قابلیت انجام چنین کاری را داشت . گاهی از فاصله ها متنفر می شوم . گاهی دلم هوای گردش در محیط های آزاد را می خواهد حتی گاهی دلم برای مسافرت های کوتاه و بلندی که با دوستان و آشنایان جاهای دور و نزدیک می رفتیم تنگ میشود گاهی دلم برای خرید از دست فروش های توی خیابان از این که بدون استرس از وجود کرونا پارچه ها را لمس کنم تنگ میشود ای کاش گوشی ها امکاناتی داشت مثل چه می دانم یک جور که بشود بدون استرس  لمس کرد ،خورد، بویید ،چشید . گاهی دلم برای افرادی که در خیابان ساز می زدند هم تنگ میشود . دوست داشتم وسیله بود که بدون الکل تمام سطوح را صد عفونی می کرد نمی دانم شاید مثلا با اشعه ای خاص . گاهی حتی دلم برای حضور واقعی در کلاس های کسب کننده و چرت  دانشگاه که هیچ معلوماتی اضافه نمی کرد هیچ ،معلوماتی را نیز از خاطر می برد تنگ می شود . برای صندلی های دانشگاه که نشستن طولانی مدت روی ان ها خستگی و کمر دردی غیر قابل انکار به وجود می آورد.  برای اتوبوس های شلوغی که از شدت غلغله بودن جا برای نفس کشیدن هم نبود چه برسد به نشستن حتی گاهی دلم برای بوی نامطبوع و مشمئز کننده اتوبوس ها و مترو نیز تنگ می شود . ای کاش سیستمی بود که با احتمال بالا بیماری را سریع تشخیص می داد.  گاهی دلم گردش در شهر بدون استرس را می خواهد . بدون آن که احساس کنم این صرفا عکس است و هیچ چیز دیگری در آن نیست . دلم روح آن عکس ها را می خواهد نه صرفا عکس ها را . فضایی که از سرما همه سریع تر حرکت می کردند تا به فضایی گرمتر برسند . فضایی که از شدت نور مستقیم خورشید هر کس به دنبال فضایی مطلوب برای رفع گرما می گشت . به راستی که هیچگاه فکر نمی کردم اینچنین روزی بیاید و من دلتنگ چنین موضوعاتی شوم . گاهی دلم می خواهد استشمام  هوای آزاد را می خواهد بدون هیچ ماسکی . گاهی دلم برای گذشته ها تنگ می شود که در خانه مادر بزرگ منتظر این بودیم که فامیل جمع شوند و شاید در آن موقع فقط تنها دل مشغولی مادر این بود که نکند غذا ته بگیرد یا خوب جا نیوفتد یا ما فرزندان این بود که لباس هایمان بهترین نباشد یا آنکه استرس امتحان فردا را داشته باشیم کاش امکان سفر به گذشته وجود داشت. گاهی نیز دلم برای آن کوییز های مثلا یهویی اساتید تنگ میشود . هر چند که در این دوران فصل های مجازی خیلی به لطیف کردن این موضوع و قابل درک کردن کمک کرده است اما هیچ چیز گمان نمی کنم جایگزین آن حس و حال شود دلم ان حس ها را می خواهد . آن رویا ها آن دلتنگی ها ی بدون استرس ای کاش وسیله ای بود براس این کار. تا حدودی امروزه به شکل  کار ماشین گونه و رباتی ست دلم حس می خواهد .دلم روح می خواهد . دلم زندگی می خواهد. گاهی دلم برای زندگی تنگ می شود .</description><category>Zahra Salimi</category><author>Zahra Salimi</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 14:05:13 +0330</pubDate></item></channel></rss>