<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا کتابی</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahraketaby1997</link><description>می‌خوانم، فکر می‌کنم، گاهی اشتباه می‌کنم و می‌نویسم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 19:45:55</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4966534/avatar/8dWvDn.jpg</url><title>زهرا کتابی</title><link>https://virgool.ir/@zahraketaby1997</link></image><item><title>ناامیدی</title><link>https://virgool.ir/@zahraketaby1997/ناامیدی-llbtet6a8x7c</link><description>مخاطب من که نمیشناسمت! بیا بشین یه دختر تنهای غریبه از گوشه‌ی یه کافه دنج برات از ته دلش حرف بزنه…به قول یالوم توی کتاب درمان شوپنهاور: &#34;برای مخاطب قرار دادن یک مرد دیگر، تنها واژه واقعا مناسب به جای آقا، موسیو و…، همرنج من است :)&#34;با وجود تمام اتفاقاتی که باعث میشه برای دقایقی، ساعت هایی، روزهایی یا ماه ها احساس تنهایی نکنی بازهم روزی میرسه که متوجه میشی تنهایی.چیزای زیادی هست ک نمیتونی با هیچ کس در میون بذاری.و برمیگردی به جمله یالوم که: &#34;بی‌اعتمادی مادر صحت و امنیت است.&#34;ناامید شدن انقدر اذیت کنندس که بالاخره یه روزی میفهمید دیگه این اعتمادا و لذت های گذراشون صرفا برای تنها نبودن، ارزش امتحان کردن نداره.یالوم میگه: &#34;از یک چیز مطمئنم، آن ها نمی‌خواستند بشنوند. صحبت از مقاومت است! آنها هیچ یک از کاستی ها یا هیچ بخشی از رویه‌ی تاریک من را نمیخواهند.&#34;چرا آدمیزاد انقدر دوست داره مورد تایید کسی باشه تا همراهیش کنه؟ فیلیپ توی همین کتاب داخل گروه درمانی یکی از فرمول های شوپنهاور رو میگه که این ایده بود: &#34;شادی نسبی از سه منبع سرچشمه میگیره: آنچه هستی، آنچه داری و آنچه در چشم مردم جلوه میکنی. اون اصرار داره که ما باید فقط بر اولی تمرکز کنیم و بر دومی و سومی سرمایه گذاری نکنیم چون کنترلی بر اون دوتا نداریم و از ما گرفته میشن.&#34;میدونی مردم کی‌ان؟ همونان که یالوم نوشت: &#34;یکی از راه های معدود سرحال آوردن مردم این است که درباره مشکلی که به تازگی گریبان‌تان را گرفته حرف بزنید یا بعضی از نقص های شخصی‌تان را برایشان آشکار کنید&#34;فیلیپ گفت: &#34;دقیقا. آدم عاقل زندگیش رو صرف کسب محبوبیت نمیکنه. این یک امید واهیه. محبوبیت به معنای درست بودن یا خوب بودن نیست؛ برعکس، آدمو هم‌تراز بقیه و در نتیجه خرفت میکنه. خیلی بهتره که در درون خودمون دنبال ارزش و هدف باشیم.&#34;مردم همونان که آقای خامنه‌ای میگفت: &#34;این همه زحمت بی‌خودی می کشید تا مردم رو راضی کنید؟ تازه… مردم همه راضی نمی‌شوند از آدم…&#34;به بنی بشری اجازه ندید خلوت مقدستون رو بریزه بهم. چون به محض اینکه این اتفاق بیوفته از خودتون، اهدافتون و زندگیتون دور میشید.&#34;از چشم انداز جوانی که بنگری، زندگی آینده‌ای دراز و بی‌پایان است؛ ولی از چشم انداز پیری، تنها گذشته‌ای بسیار کوتاه به چشمت می‌آید. وقتی با کشتی دور می‌شویم اجزای ساحل ریز و ریز تر می‌شوند و امکان شناسایی و تمایزشان نیز کمتر؛ همچون سال هایی که پس پشت نهاده ایم با همه‌ی رویداد ها و تکاپوهایشان.اگر چشم اندازمان را درست انتخاب کنیم، توجهمان را معطوف کنیم و دانشمان را وسعت ببخشیم، هر روز را با شگفتی و حیرتی ابدی نسبت به روزمرگی هایش آغاز میکنیم.&#34;خلاصه که اگر بناست کاری بکنید برای خودتون بکنید و منتظر تشویق کسی نباشید…&#34; گل پاسخ داد:ای ابله! تصور کرده ای من میشکفم تا دیده شوم؟ من برای خودم میشکفم نه برای دیگران، چون شکوفایی خرسندم میکند. سرچشمه شادی من در وجود خودم و در شکوفایی ام است.&#34;</description><category>زهرا کتابی</category><author>زهرا کتابی</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 00:32:56 +0330</pubDate></item><item><title>تفاوت ها</title><link>https://virgool.ir/@zahraketaby1997/تفاوت-ها-xdseeae4j79a</link><description>ممکنه روزی بهتر ازین شروع بشه که با صدای زنگ آقای پستچی بری بسته کتاباتو تحویل بگیری؟؟هیچ آنباکسی جذابتر از آنباکس کتاب نیست، لحظه ای که بازش میکنی و یکی یکی جلوت میچینی به عنوانا و تک تک جزئیاتش نگاه میکنی و همش با خودت میگی یعنی همشو میخونم؟ و تنها ترسی که از مردن داشته باشی این باشه که نکنه روزی برسه دیگه نتونی این همه کتاب جذابو بخونی.آدما به من میگن به جزئیات هیچ توجهی نداری و حواست به هیچی نیست. ولی فقط خودم میدونم من توجهم به جزئیاتو کجاها خرج کردم که دیگه هیچ چیز برام جذابیتی که برای بقیه آدما داره رو نداره!اینم یکیش. میتونید راجع به رنگا نویسنده مترجم و تک تک جزئیات کتابام ازم بپرسید، نا امیدتون نمیکنم :)تفاوت آدما با هم یک اتفاق شگفت‌انگیزه که کمتر کسی بهش توجه میکنه. یا اگرم توجهی باشه همیشه سرش دعواست و آدما میخوان همدیگرو مجبور کنن که عین هم رفتار کنن، فکر کنن، عمل کنن.شما چقدر به تفاوتاتون با بقیه توجه کردید؟ چقدر پذیرفتینشون؟ نگفتم تحمل کردنا! پذیرفتن. یعنی با آرامش و آغوش باز کنار آدما زندگی کنید.جین آستین تو کتاب عقل و احساس قشنگ نوشته: &#34; شیوه و سبک یک انسان نباید معیار و قاعده انسان دیگری باشد&#34;از بعد کاملتری اگر بخوایم نگاه کنیم کتاب ظرفی که ترک برداشت از آقای عباسی خیلی میتونه این قاعده قانونای سختی که برای خودمون و همدیگه ساختیمو بشکنه. این کتاب حرف اصلیش درباره وسع و ظرفیت آدماس.اینکه چقدر خدا متفاوت از ما نگاه میکنه به هممون و به قول بابام برای هر کدوممون یه فرمول خاص خودمونو داره و هیج وقت هممونو با یه ترازو نمیسنجه. زیبا نیست؟ توی کتاب نوشته تو ممکنه آدم با ادبی باشی اما شاهکار نکرده باشی چون توی خانواده ای بزرگ شدی که همه مودب بودن و این یک اصل برای تو بوده و راحتترین کار برای تو با ادب بودنه.اما یه نفر ممکنه همین که قاتل نباشه و سعی کنه خشمشو فرو بخوره جایگاه خیلی بالاتری از منو تو پیش خدا داشته باشه چون اون توی خانواده‌ی متفاوتی بزرگ شده و این تلاشش برای رشد خیلی ارزشمنده. عباسی نوشته باید بدونیم &#34;وسع من با وسع تو فرق داره&#34;. همین کافیه دیگه احساس نکنیم از کسی بالاتریم یا تفاوتامون با همدیگه رو نتونیم بپذیریم و انقدر همو آزار بدیم.تاکید زیادی توی اسلام شده روی این تحمیل کردنا که متاسفانه جامعه ما درگیرشه و به اسم خدا و پیغمبر خیلی تحت فشار قرارمون دادن و خود من یکی تا قبل از اینا فکر میکردم واقعا اسلام همینقدر بی منطقه!!!اینجا نوشته امام صادق به یه نفر گفتن: &#34; تو از فلانی ها بیزاری چون به اعتقادات تو اعتقاد ندارن؟ پیش ما هم حقایقی هست که نزد شما نیست، پس شایسته است ما هم از شما بیزار باشیم؟ نزد خدا هم حقایقی هست که نزد ما نیست پس به نظرت خدا هم مارو دور بندازه؟ و در نهایت گفتن آن ها را دوست داشته باش و از آنها بیزار نباش و بدون که هر کس سهمی داره و کسی حق نداره بار خودشو روی دوش کسی بزاره&#34; البته خلاصه کردم داستانو.عباسی به چیزی اشاره کرده به اسم &#34;وسع ابتدایی&#34; که میشه همون داستانی که بهتون گفتم. تفاوتی که نشانه برتری نیست و ربط به بستر خانواده و شرایط محیط و ژن و همه چیزایی داره که ما توش دخیل نبودیم.اما ملاک رشد و برتری رو میزان تلاش انسان میدونه و میگه رشد ابتدایی هر آدمی نقطه صفر اونه. اما رشد واقعی هر فرد بر اساس فاصله ای که از این نقطه گرفته، سنجیده میشه.البته از خودش نمیگه همه اینا رو از احادیث نوشته :)راستی راستی دیروز یه چیزی هم از توی قرآن خوندم مرتبط با همین داستان توی سوره مائده آیه چهلو هشت نوشته: &#34;اگر خدا میخواست همه شما را امتی یکدست با یک دین قرار می داد، ولی چنین نکرد تا با نعمت ها و استعداد های مختلفی که به شما داده است، امتحانتان کند. بنابراین به جای بحث های اختلافی و بی فایده، در کارهای خوب از همدیگر سبقت بگیرید&#34;.آه که اگر بخوام راجع به هر مطلبی، مطالب مرتبط باهاش رو از کتاب های مذهبی و اصل کاری ها یعنی قرآن، نهج البلاغه و صحیفه در بیارم روز ها باید صرف هر کدومش کنم.فعلا همینقدر فکر کنیم تا مغزمون منفجر نشده.</description><category>زهرا کتابی</category><author>زهرا کتابی</author><pubDate>Thu, 05 Nov 2026 01:31:40 +0330</pubDate></item><item><title>غرور</title><link>https://virgool.ir/@zahraketaby1997/غرور-xm4o8htprgi8</link><description>غرور...همیشه کلی حرف داشتم بنویسمشون اما هیچ وقت فکرشم نمیکردم روزی راجع به این موضوع بخوام بنویسم.چیزی که هیچ وقت فکرشم نمیکردم مسیرم بهش بخوره. تازه متوجه شدم من آدم مغروری ام؟؟؟یه عمر فکر میکردم متواضعم که :)))تا حالا شده وسط بحث باشی و یهو به خودت بیای ببینی یا خدا! درصد بالایی از حرفای طرف درسته ولی به صورت خیلی واضحی لبات به هم گره خورده باشه و نتونی بپذیری که درست میگه و بلند این مسئله رو بیان کنی و با اعتماد به نفس بیخودی یه جوری اون بحثو پیش ببری که انگار هنوزم ناراحتی و هی کشش بدی و از درون از خودت خجالت بکشی؟به این میگن غرور. حقیقتش قبلا تصور دیگه ای داشتم از غرور ولی الان دیدم اینم یکی از جنبه های غروره و من به شدت توی این جنبه ضعف دارم.مگه چی میشد اگر میگفتم راست میگی…منشا این نگفتن چیه؟شاید ترس باشه. ترس از کوچیک شدن؟ عادت دادن کسی به اینکه تو آگاهی که اشتباه میکنی؟نه. دنبال یه دلیل عمیق ترم براش. چون میدونم من ازین چیزا نمیترسم و اتفاقا به نظرم آدما توی تعامل با آدم سالم ایرادی نداره گاهی از نقطه ضعفا و اشتباهاتشون بگن برای چکش کاریه اون ارتباط سالم.این جریان باعث شد متوجه بشم غرور صرفا به این معنی نیست که آدم خودش رو از بقیه بالاتر ببینه و این کلمه غرور بعد های مختلفی برای خودش داره که بدون هیچ نکته مثبتی میتونه نابودت کنه. به راحتیتوی کتاب غرور و تعصب جین آستین، الیزابت درباره دارسی میپرسه: &#34;اصلا آیا چنین تکبر نفرت‌انگیزی هرگز سودی به حال او داشته ؟&#34; و بعدش اشاره میکنه:&#34;چه رفتار شرم‌آوری داشته‌ام! من که همواره به قدرت تشخیص خود می‌بالیدم.&#34;گاهی غرور خودشو پشت ویژگی‌های مثبتی مثل «من خوب آدم‌ها را می‌شناسم»، «من عاقل‌ترم»، «من اشتباه نمی‌کنم» پنهان میکنه. داشتم فکر میکردم اگر ما روزی حس کنیم غرورمون توسط کس دیگه ای داره جریحه دار میشه اصلا لازمه به زور ارزش خودمونو ثابت کنیم و وارد این بازی طاقت فرسا بشیم؟ لازمه مثل الیزابت با دلی که به راحتی شکسته میشه بگیم: &#34;اگر غرور او غرور مرا جریحه‌ دار نکرده بود، به‌ راحتی می‌توانستم آن را ببخشم.&#34;گاهی چیزی که ما رو از غرور دیگری متنفر می‌کنه، این نیست که اون مغروره اینه که غرورش، غرور خود ما رو زخمی کرده. خب مگه چی شده؟ ما کی هستیم؟ معنای عزت برای ما تغییر کرده. فکر میکنم یه عمر اشتباه بهمون یاد دادن.فرق غرور با خودپسندی چیه؟ از نظر جین آستین: &#34; «غرور» بیشتر به تصور ما از خودمان مربوط می‌شود، و «خودپسندی» به آنچه می‌خواهیم دیگران درباره ما فکر کنند.&#34;اینجاست که جوابا توی این کتابا به پایان میرسن و برای رشد واقعی فکری لازمه مبنای تفکرمون رو تغییر بدیم.اگر آگاه باشیم که ما فقط زمان کوتاهی توی این دنیا هستیم وقتمون رو با چرخوندن لقمه دور سرمون هدر نمیدیم.مطالعه رو محدود نمیکنیم به چارچوب کوچیکی که رسانه و رمان ها برامون ساختن.                                                                                                 با جملات زیادی از کتاب طعم شیرین خدا چندین روزه توی فکرم و حس میکنم باید وقت خیلی بیشتری توی این زمینه بزارم. سالهای زیادی صرف مطالعه و انباشت اطلاعات از روانشناسی و فلسفه و… کردم و باید روراست باشم، روزای رفته برنمیگردن و من توی 29 سالگی مسیر اصلی مطالعه رو پیدا کردم. البته اشتباه نشه. من برای یادگیری علم درست، قاطعانه براساس گفته های اهل بیت تا چین هم سفر خواهم کرد. و طبق گفته حضرت علی باید به گفته نگریست نه به گوینده آن. به معنای ساده تر ببین چی میگه نبین کی میگه.این شد که رسیدم به واضح ترین، روشنفکرترین و جامع ترین مطالب درباره هر مسئله ای که بهش برخوردم.خلاصه داشتم میگفتم توی این کتاب آقای عباسی جمله قوی ولی ساده ای گفته: &#34;امکان نداره تکبر توی وجود کسی باشه و بتونه رشد کنه.&#34;همینه، این چیزی بود که دنبالش بودم و بعد اون همه فلسفه بافی های معروف که همه مخاطب های رسانه رو مسخ خودش کرده، بالاخره یک مبنای بی‌نظیر برای ذهن کاوشگر، نقاد، دیرپذیر و موشکافم پیدا کردم.</description><category>زهرا کتابی</category><author>زهرا کتابی</author><pubDate>Sun, 01 Nov 2026 16:43:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>