https://virgool.ir/feed/@zahrahدلم میخواست های ﻣﻦ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎمهمترین ﺩﻟﻢ میخواست ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ : ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤﺸﻮﺭ ﺷﻮﻡ ﭼﻘﺪﺭﻭﻗﺖ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ ﺗﺎﻭﻗﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎﯾﺪﻣﻬﺮ ﺑﻮﺭﺯﻡ ﺑﺎﯾﺪﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻡ همه ﺯﯾﺒﺎﯾﯽﻫﺎﺭﺍfa2026-11-12 17:55:19https://files.virgool.ir/upload/users/856985/avatar/us7j4B.pnghttps://virgool.ir/@zahrahhttps://virgool.ir/@zahrah/شش-ساعت-برای-خودت-باش-v7ddjooane9uامروز قصد دارم برای اولین‌بار اقدام به تجربه‌ای نو کنم. شش ساعت نوشتن بی‌وقفه. در سال جدید دوست دارم خودم را در معرض تجربه‌های جدید قرار دهم. برای این سال یک کلمه انتخاب کردم «ارتقا». همین کلمه مرا ترغیب می‌کند دست به تجربه‌های جدید بزنم؛ چون از نظر من تا زمانی‌که کارهایی متفاوت از قبل انجام ندهیم، ارتقا غیرممکن است.ساعت ده صبح شروع به انجامش می‌کنم. ترسی در جانم رخنه کرده، زهرای درونم می‌گوید تو نمیتوانی، شش ساعت زیاد است، بی خیالش شو، اصلا این کار را کنی که چه، سخت است، اگر نتوانی اگر موفق نشوی، اصلا زمانت را می‌توانی با اموزش با کتاب خواندن بگذرانی و هزاران حرف دیگر.به فریادهای زهرای ترسو توجه نمی‌کنم. پسش میزنم. برای یک بار هم شده باید امتحانش کنم. ضرر که ندارد.تمام ترس‌هایم را روی کاغذ می‌آورم و خط میزنم به محض خط زدن زهرای ترسوی درونم خاموش میشود.۲۵ دقیقه از نوشتن می‌گذرد و من هنوز استرس را دارم. وسوسه میشوم به سراغ گوشی بروم برای دیدن پست جدید استوری ها و حتی کامنت‌ها. اصلا شاید استادم حرف جدیدی زده باشد و من غافل شوم. همین که با خودم کلنجار می‌روم پنج دقیقه استراحتم تمام می‌شود. و من میمانم و گوشی‌ای که هنوز نوک انگشتم به ان نخورده پس میزنم.این بار نوشتن برایم راحتتر است.تندتر مینویسم بدون فکر و بدون مکث حرکت دستانم تند شده و مغزم زودتر از دستم دارد کار می‌کند. تلفیق صدای گنجشکان و حرکت خودکار روی کاغذ حس زیبایم را دو چندان میکند.متنی چندخطی مینویسم بنظرم خوب از آب درآمد. همین انرژی میدهد برای ادامه.دوساعت گذشته انرژی‌ام نسبت به قبل کم‌تر شده. کمی خودم را تقویت میکنم و میروم سراغ ادامه.دوساعت گذشته انرژی‌ام نسبت به قبل کم‌تر شده. کمی خودم را تقویت میکنم و میروم سراغ ادامه.به خودم اجازه‌ی تجربه های جدید می‌دهم. همین که مجبورم برای کمتر تلف شدن زمان تندتند غذا بخورم یا نوشتن روی کاغذ کاهی با خودکارهای رنگی در حالیکه مثل زمان کودکی رو شکم خوابیده‌ام، همه تجربه‌های نو هستند برای من.بخورم یا نوشتن روی کاغذ کاهی با خودکارهای رنگی در حالیکه مثل زمان کودکی رو شکم خوابیده‌ام، همه تجربه‌های نو هستند برای من.سه ساعت گذشته است. کمی خوابالودم. شربت آلبالوی یخ را سر میکشم تا کمی خوابم بپرد. تاثیرش بد نیست اما هنوز چشمانم خسته‌اند.یک تمرین جدید برای نوشتن دست و پا کرده‌ام. تمرینی که مغزم آن را دوست دارد و همین باعث فریب دادن مغزم میشود تا خواب از سرم بپرد.تمرین استفاده از کلمات اتفاقی برای موضوعی که دوستم قصد ارائه‌ی کتاب الکترونیکی در باب آن را دارد.اجازه نمیدهم زهرای درون مغزم دهانش را باز کند و من را ترغیب به تنبلی و خواب کند.چهارساعت گذشته فقط دوساعت مانده.من باید این تجربه‌ی ناب را بدست بیاورم. هر چه پیش میروم ایده‌های بهتری به مغزم خطور می‌کنند. این تمرین کمک میکند موضوع مورد نظرم را از زاویه‌ای دیگر ببینم و حرفی متفاوت برای زدن داشته باشم.حالا پنج ساعت گذشته. ذوق نوشتن اخرین ساعت را دارم. در این پنج ساعت انقدر نوشتم و لذت بردم که دل کندن برایم سخت است. از اینکه من توانستم و رکورد خودم را زدم در پوست خود نمی‌گنجم.برای ساعت پایانی برنامه‌ای ندارم اما خواب از سرم پریده. دستانم دیگر خسته نیستند و چشمانم با دیدن کلمات ذوق میکنند. مغزم بیشتر از هر زمان دیگری کار میکند. تا بحال این حس ناب را تجربه نکرده بودم. از خودم و اراده‌ام لذت میبرم. و از اینکه به سراغ گوشی نرفتم خوشحالم. ذوق من برای تمام کردن شش ساعت انقدر زیاد است که دوست دارم فریاد بزنم و به همه بگویم ای ادمها این حس ناب را از خودتان دریغ نکنید حیف است زندگی کنید در حالی‌که شش ساعت از یک روزِ هفته را به انچه که دوست داری اختصاص ندهی.اطرافم حسابی بهم ریخته‌است. لیوان شربت،اب، شیرینی، ساندویچ، کاغذها و خودکارهای رنگی پخش شده روی میز و زمین .و من در این بی نظمی ارامشی عجیب دارم. به سراغ دفتر تمریناتم میروم. یک ساعت تمرین با آنچه که در کلاس‌ آموزش داده‌اند. این بار برخوردم با تمرینات متفاوت است. عجیب اینکه حرفهایم عوض شده و جملاتی که به خوبی بیان می‌شوند.خوابالود نیستم مغزم فعال است دستانم حرکت میکنند چشمانم تیز تز از همیشه و حتی خمیازه هم نمیکشم.این حال قرار است حس عجیبم را تکمیل کند، به چیزی مفید ختم شود. خیلی از تمرینات را بدون اینکه متوجه شوم از صبح در حال انجامشان بوده‌ام. حس سبکی دارم. حس سرزندگی و مفید گذراندن روزم.اولین تجربه‌ی ناب من دور بودن از مجازی و بی وقفه نوشتن.تقریبا به تمام کارهای عقب افتاده‌ام رسیدگی کردم و ماحصل شش ساعت این موارد شدند.۱- یک متن کوتاه.۲_ تمرینات کلاس۳- نوشتن مقاله۴_ نوشتن متنی ششصد کلمه‌ای برای دوستم۵_ چندین جمله‌ی‌کوتاهِ خوب۶_ ایده برای نوشتن۷_ یاداوری مواردی که فراموش کرده بودم ۸_ ازادنویسی۹_ برنامه ریزی۱۰- حس خوب یک تجربه‌ی نابروز دوم «شش ساعت نوشتن بی‌وقفه در هفته‌ی دوم»در ساعت اول: نامه‌ای به فرزند نیامده‌ام همراه با ازادنویسی و کارهایی که مدت‌ها بود از انجامشان غافل شده بودم و برنامه ریزی بهتر برای روزهای آتی.در ساعت دوم: متن نوشته شده برای دو نفر از دوستانم را ویرایش کردم. در بین دوساعت استراحتی نکردم و اصلا حس خستگی ندارم.در ساعت سوم: نامه‌ای برای خودم نوشتم و حسابی خودم را خنداندم.کمی انرژی ام تحلیل رفته نیاز به استراحت دارم بدون سر زدن به فضای مجازی و گوشی.ساعت چهارم: نیم ساعت اول سخت بود بلند و شدم کمی راه رفتم چشم روی هم گذاشتم و ادامه دادم کارهای عقب افتاده ام به خوبی پیش رفتند و تمرین جدید برای تنوع و انرژی گرفتن انجام دادم.ساعت پنجم: تمرینات جدید خواب از سرم پراندند باعث تنوع و حس خوب شدند از نوشتن لذت میبرم و تجربه‌ی دوباره حس خوب میدهد. این بار برای موضوع پروژه‌ی‌ خودم بیشتر فکر کردم و متنی برای ترغیب دیگران برای پیوستن به گروهم نوشتم.ساعت ششم: از اینکه تک‌تک کارهای عقب افتاده ام تیک خوردند و توانستم به پایان برسانم خوشحالم. کاش بجای هفته‌ای یک بار هفته‌ای دوبار این را تجربه میکردم. شش ساعت گذشته و من هنوز دارم مینویسم خوشحالم که امروز را هم به پایان رساندم.زهرازهراMon, 09 May 2022 14:16:00 +0430https://virgool.ir/@zahrah/واژه-ها-معجزه-می-کنند-ozdlpgjmzq95واژه دوست همیشگی مادر میان جمع، در خلوت خود، در خواب و بیداری، واژه‌ها همیشه با ما همراهند، درست مثل روح و جسممان.واژه‌ها برای من معجزه‌گر خاموش‌اند.ما با واژه‌ها زندگی می‌کنیم.ما با واژه‌ها زندگی می‌کنیم.یک لحظه زندگی را بدون واژه تصور کنید. اصلا مگر می‌شود؟! این قدرت واژه‌هاست که من حالا دارم با شما حرف می‌زنم.زندگی بدون واژه‌ها دوامی نداشت.بدون واژه هیچ مقصودی دریافت نمیشد، هیچ علامت اشاره‌ای فهمیده نمیشد، هیچ نگاهی معنا نداشت.واژه‌ها جادویی‌اند.یک واژه می‌تواند هزاران معنا داشته‌باشد. این معنا ربطی به لغت‌نامه ندارد. واژه‌ی تنهایی را در نظر بگیرید! برای یک نفر تنهایی به معنی آرامش است، برای یکی مرگ، دیگری درک نشدن و هزاران معنای دیگر. تنهایی می‌تواند به اندازه‌ی تک‌تک انسان‌های روی زمین معنا داشته باشد.واژه‌‌ها قدرت دارند.واژه می‌تواند آدم‌ها را از عرش به فرش بیاورد و یا بالعکس. واژه می‌تواند یکی را عاشق، یکی را متنفر، یکی را شاد و غمگین کند.زمانی‌که در صف انتظار کنار یک نفر می‌ایستیم و حرف نمی‌زنیم، در پس همین حرف نزدن هم واژه‌ نهفته است. همین حرف نزدن یعنی من میلی به سخن گفتن با تو ندارم، با من حرف نزن و... واژه‌ها معجزه‌گر خاموشند.مراقب هر واژه‌ای که از دهانمان، از چشمانمان و از حرکت دست‌هایمان به دیگری منتقل می‌شود باشیم. یکی با همین واژه‌ها تا ابد مهرش به دل می‌نشیند و دیگری دل می‌شکند.سنائی چه زیبا می‌گویدبنرمی گر سخن رانی همی ران/که از تیزی به رنج آید دل و جانزهرازهراThu, 17 Mar 2022 12:31:51 +0330https://virgool.ir/@zahrah/شادی-cdcztseobjuuبال‌های شیشه مانندش را باز و بسته می‌کرد. آرام آرام نزدیکش شدم. انگار آب می‌خورد. دست جلو بردم برای لمس بال‌های زیبایش، پرواز کرد. به دنبالش دویدم. آنقدر دویدم که به نفس‌نفس افتادم. دور شد. گریه‌ام گرفت. این اولین سنجاقک رنگینی بود که دیده بودم. شب با ناراحتی به خواب رفتم. صبح زود باز همان جای قبلی به انتظار آمدنش نشستم. هر چه منتظر ماندم نیامد. روز بعد هم رفتم و باز نیامد. چندین روز منتظرش بودم. خودم را سرزنش می‌کردم چرا از دستش دادم.مدت‌ها گذشت. روزی با دوستم برای بازی به حیاط پشتی خانه رفتیم. پدرم درختی آنجا کاشته بود. پاییز داشت از راه می‌رسید و برگ‌های درخت آماده‌ی ریزش. شروع کردیم به تکان دادنش تا از افتادن برگ‌ها بر سرمان لذت ببریم. با حرکت شاخه‌ی درخت، ده ها سنجاقک از لابلای آن به پرواز درآمد. از همان‌هایی که من مدت‌ها منتظرش بودم و فکر میکردم در کل این دنیا فقط یکی بوده.شادی هم مانند همان سنجاقک کودکی‌‌ست. تصور می‌کنیم از ما دور است. منتظر آمدنش می‌نشینیم، فکر می‌کنیم فقط یک راه برای بدست‌آوردنش وجود دارد، سخت‌ترین راه. دریغ از اینکه درست بیخ گوشمان جاخوش کرده کافیست دیده باز کنیم.دانکن بناتن می‌گوید شما تنها یک بار زندگی می‌کنید، اگر از آن لذت نبرید، تقصیر شماست، تقصیر کس دیگری نیست.بیایید شادبودن و شاد زندگی کردن را در کنار هم یاد بگیریم.آلبرت شوارتز در این‌باره می‌گوید شادی تنها چیزی است که اگر تقسیم شود بیشتر می‌شود. زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:34:04 +0330https://virgool.ir/@zahrah/خدای-نزدیک-از-رگ-گردن-yt7ogudkyqhyنگاهش به آسمان بود. در دل گفت خدایا کاش صدایم را می‌شنیدی.سر که پایین می‌آورد رگ گردنش گرفت. «َنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ : ما به او از رگ گردن نزدیک‌تریم».زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:33:10 +0330https://virgool.ir/@zahrah/افکار-زیبا-dxjdiohn0phhافکار ما، تنها جای دنجی که متعلق به ماست. تنها خودمان به آن دسترسی داریم و هیچ‌کس از محتویات آن باخبر نیست. می‌توانیم در افکارمان بارها به یک نفر ناسزا بگوییم، کسی را دوست بداریم، به کشوری سفر کنیم، در جنگل قدم بزنیم و حتی شب را در کویر زیر آسمان پر ستاره صبح کنیم. همانطور که گفتم فکر متعلق به ماست؛ اما بنظر شما گاهی اوقات در مقابل افکارمان آدم‌های ظالمی نمی‌شویم؟امروز صبح که به پیاده‌روی رفتم. سعی کردم بیشتر از قبل به صداهای اطرافم گوش دهم. صدای ظریف گنجشک‌ها جریان زندگی را یادآوری می‌کرد.روی نیمکت نشستم. ضبط صدا را روشن کردم تا این صدای دلنشین ضبط شود.وقتی به خانه رسیدم. صدای ضبط شده را گوش دادم. صدای وانتی توجهم را جلب کرد جوری که صدای گنجشک خیلی کم بود.برای بار دوم صدا را گوش دادم. این‌بار سعی کردم بیشتر به صدای گنجشک توجه کنم.این شد که صدای وانت خیلی ضعیف به گوشم رسید، دقیقا عکس بار اول.می‌شود افکار مثبت را صدای گنجشک و منفی را صدای وانت در نظر گرفت. وقتی دارم از صدای دلنشین گنجشک لذت می‌برم، وانتی از ناکجاآباد می‌رسد و صدایش را به رخ می‌کشد.آمدن وانت دست من نیست؛ اما این من هستم که تعیین می‌کنم آیا وانت می‌تواند لذت شنیدن صدای گنجشک را از من بگیرد؟ فقط کافیست وُلوم صدای وانت را در ذهنم زیاد کنم؛ آنوقت کل روز از شنیدن صدای گنجشک خود را محروم کرده‌ام. ظلم نیست خود را از چنین نعمتی محروم کردن؟ باری شاید وجود صدای وانت است که لذت شنیدن صدای گنجشک را چندبرابر می‌کند؛ اما فراموش نکنیم که صدای گنجشک شنیدنی‌تر است.زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:32:15 +0330https://virgool.ir/@zahrah/زندگی-بدون-عشق-h6zhggxyej2cزندگی بدون عشق...زندگی بدون عشق مانند دیدن رنگین‌کمان بدون رنگ قرمز، لیموشیرین به وقت تلخ شدن، باران با رعدوبرق مهیب است.زندگی بدون عشق جریان دارد همانگونه که رنگین‌کمان بدون رنگ قرمز هم زیباست، لیموشیرین با تلخی هم خاصیت دارد، باران با رعدوبرق هم هوا را تمیز می‌کند؛ اما بودن رنگ قرمز، شیرینی لیموشیرین، بارش باران آرام، دلچسب‌تر نیست؟شهریار چه قشنگ میگهعاشقی درد است و درمان نیز هممشکل است این عشق و آسان نیز همپ،ن: عاشقا فرق دارن میشه عاشق خدا، خانواده، گل و درخت و آسمون شد یا مثلا دختر ابرو کمون و پسر شیرین زبون. چقد خوبه که قلبمون پر از عشق باشه. راستی اول از همه عاشق خودت باش?زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:31:16 +0330https://virgool.ir/@zahrah/کودک-همسری-vqkomuu3gdsbخودش را در آینه نگاه کرد. لبخند از صورتش جدا نمی‌شد. لباس دنباله‌دار سفیدش را با ذوق پوشیده‌بود. همه امشب از زیبایی‌اش می‌گفتند. دوست نداشت آرایش صورتش را پاک کند. بهترین شب زندگی‌اش بود. در اتاق دنبال عروسکش گشت. مردی داخل شد.زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:30:27 +0330https://virgool.ir/@zahrah/حسرت-های-قبل-از-مرگ-nesizv7jfeftدر زندگی انجام دادن کوچک‌ترین کاری که برایت معنا دارد، ارزشمندتر از انجام دادن بزرگ‌ترین کاری‌ست که برایت معنا ندارد.(یونگ)جمله‌ی بالا را قبول دارید؟آیا شما از آن دسته افرادی هستید که شغل مورد علاقه‌شان با درآمد کم را به شغلی که هیچ علاقه‌ای به آن ندارند؛ اما درآمد بالایی دارد، ترجیح می‌دهند؟طبق نظرسنجی من تعداد افرادی که درآمد زیاد را انتخاب کرده بودند بیش از افرادی بودند که شغل مورد علاقه‌شان را انتخاب کردند. شاید این هم یکی از دلایلی باشد که انگار هیچ‌کس سر جای خود نیست. همه ناراضی و شاکی‌ از جایگاهشان.اگر در خیالتان می‌گویید: من به همان شغلی علاقه‌مند خواهم شد که درآمد بالایی دارد در اشتباهید. این مثل مقایسه‌ی دست‌پخت مادر با دست‌پخت بهترین سرآشپز دنیاست. من که دست‌پخت مادرم را به هیچ دست‌پخت دیگری ترجیح نمی‌دهم ولو چند برابر خوشمزه‌تر. علاقه یک چیز درونی‌ست. هیچ‌کس نمی‌تواند، به درون ما چنگ بزند و آن را بیرون بکشد. به بیان دیگر ما حتی اگر علاقه‌مان را بفروشیم باز هم او محکم‌تر از قبل سر جای خود، جاخوش کرده‌است. شاید بگویی با داشتن درآمد بالا می‌توانم علاقه‌ام را هم دنبال کنم ولی تو ترجیح می‌دهی فقط سالی یک‌بار غذای مادر بخوری یا هرروز؟این انتخاب توست که با هر بار بیدار شدن بگویی: لعنتی باز باید برم سر اون کار یا بگویی بریم که امروزو بترکونیم. می‌دانی که انتخاب یک شغل بدون علاقه یعنی تمام عمر کاری را که دوست نداری انجام بدهی. بیش از «حداقل» شصت درصد عمر تو را دربر می‌گیرد. شصت درصد عمرت بدون حال خوب؟ خب درعوضش چهل درصد می‌چسبد.این‌که کدام را انتخاب کنی به تفاوت ها برمی‌گردد هر کس نگاهی دارد. ما انسان‌ها متفاوتیم. همه این را می‌دانیم و قبول داریم؛ اما بیشترمان به زبان. توانایی دیدن سلیقه‌ها و نظرات متفاوت را نداریم؛ که اگر داشتیم از کار یکدیگر ایراد نمی‌گرفتیم.یکی دوست دارد تمام وقت خود را به کودکان اختصاص بدهد، یکی تمام وقتش را میان گل‌ها باشد، دیگری کارمندی را دوست دارد و یک نفر ترجیح می‌دهد شغل آزاد داشته باشد.بهتر نیست بپذیریم جامعه به همه‌ی این افراد نیاز دارد؟ ما به کارمند، گل‌فروش، کودک‌یار، کارآفرین و به وانتی کنار جاده نیاز داریم.شاید در ایام قدیم بدلیل محدودیت مجبور بودند شغلی را که علاقه ندارند انتخاب کنند؛ اما حالا چه؟ حالا که هر کس می‌تواند علاقه‌ی خودش را براحتی دنبال کند، بدون محدودیت.یکی بازی مجازی دوست دارد و با همان به درآمد می‌رسد، لابد در فضای مجازی دیده‌اید!یکی جهان‌گردی دوست دارد، یکی عکاسی و... پیدا کردن علایق از بین این‌ همه تنوع کار سختی‌ست. براحتی نمی‌توان دست روی کاری بگذاریم و بگوییم: این همان چیزی بود که می‌خواستم؛ اما بیایید اگر پیدایش کردیم از آن دست نکشیم.ما در این برهه از زمان می‌توانیم با دنبال کردن علایقمان به درآمد برسیم، حتی درآمدی بیشتر از افرادی که صرفا برای پول کار می‌کنند.فراموش نکنیم بدست آوردن هر چیز ارزشمندی بهایی دارد که باید آن را بپردازیم. یادمان باشد همه قرار نیست علایق، افکار و هدف یکسان داشته باشند. همه قرار است با علایق، افکار و اهداف متفاوت کنار هم این دنیا را زیبا کنیم.نه آن‌هایی که درآمد بالا را انتخاب می‌کنند و نه آن‌هایی که علاقه زیاد، بر یکدیگر ارجحیت ندارند،فقط هر کدام ترجیح می‌دهند نوعی متفاوت از سختی و خوشی را داشته باشند، تنها تفاوت افکار است. تنها تفاوت افکار است.یادمان باشد هر کدام را که انتخاب می‌کنیم بدون تلاش و پشتکار نتیجه‌ای ندارد.زهرازهراWed, 16 Mar 2022 00:28:12 +0330https://virgool.ir/@zahrah/کار-یا-علاقه-shusjnnmfj2eدر زندگی انجام دادن کوچک‌ترین کاری که برایت معنا دارد، ارزشمندتر از انجام دادن بزرگ‌ترین کاری‌ست که برایت معنا ندارد.(یونگ)جمله‌ی بالا را قبول دارید؟جمله‌ی بالا را قبول دارید؟آیا شما از آن دسته افرادی هستید که شغل مورد علاقه‌شان با درآمد کم را به شغلی که هیچ علاقه‌ای به آن ندارند؛ اما درآمد بالایی دارد، ترجیح می‌دهند؟طبق نظرسنجی من تعداد افرادی که درآمد زیاد را انتخاب کرده بودند بیش از افرادی بودند که شغل مورد علاقه‌شان را انتخاب کردند. شاید این هم یکی از دلایلی باشد که انگار هیچ‌کس سر جای خود نیست. همه ناراضی و شاکی‌ از جایگاهشان.اگر در خیالتان می‌گویید: من به همان شغلی علاقه‌مند خواهم شد که درآمد بالایی دارد در اشتباهید. این مثل مقایسه‌ی دست‌پخت مادر با دست‌پخت بهترین سرآشپز دنیاست. من که دست‌پخت مادرم را به هیچ دست‌پخت دیگری ترجیح نمی‌دهم ولو چند برابر خوشمزه‌تر. علاقه یک چیز درونی‌ست. هیچ‌کس نمی‌تواند، به درون ما چنگ بزند و آن را بیرون بکشد. به بیان دیگر ما حتی اگر علاقه‌مان را بفروشیم باز هم او محکم‌تر از قبل سر جای خود، جاخوش کرده‌است. شاید بگویی با داشتن درآمد بالا می‌توانم علاقه‌ام را هم دنبال کنم ولی تو ترجیح می‌دهی فقط سالی یک‌بار غذای مادر بخوری یا هرروز؟این انتخاب توست که با هر بار بیدار شدن بگویی: لعنتی باز باید برم سر اون کار یا بگویی بریم که امروزو بترکونیم. می‌دانی که انتخاب یک شغل بدون علاقه یعنی تمام عمر کاری را که دوست نداری انجام بدهی. بیش از «حداقل» شصت درصد عمر تو را دربر می‌گیرد. شصت درصد عمرت بدون حال خوب؟ خب درعوضش چهل درصد می‌چسبد.این‌که کدام را انتخاب کنی به تفاوت ها برمی‌گردد هر کس نگاهی دارد. ما انسان‌ها متفاوتیم. همه این را می‌دانیم و قبول داریم؛ اما بیشترمان به زبان. توانایی دیدن سلیقه‌ها و نظرات متفاوت را نداریم؛ که اگر داشتیم از کار یکدیگر ایراد نمی‌گرفتیم.یکی دوست دارد تمام وقت خود را به کودکان اختصاص بدهد، یکی تمام وقتش را میان گل‌ها باشد، دیگری کارمندی را دوست دارد و یک نفر ترجیح می‌دهد شغل آزاد داشته باشد.بهتر نیست بپذیریم جامعه به همه‌ی این افراد نیاز دارد؟ ما به کارمند، گل‌فروش، کودک‌یار، کارآفرین و به وانتی کنار جاده نیاز داریم.شاید در ایام قدیم بدلیل محدودیت مجبور بودند شغلی را که علاقه ندارند انتخاب کنند؛ اما حالا چه؟ حالا که هر کس می‌تواند علاقه‌ی خودش را براحتی دنبال کند، بدون محدودیت.یکی بازی مجازی دوست دارد و با همان به درآمد می‌رسد، لابد در فضای مجازی دیده‌اید!یکی جهان‌گردی دوست دارد، یکی عکاسی و... پیدا کردن علایق از بین این‌ همه تنوع کار سختی‌ست. براحتی نمی‌توان دست روی کاری بگذاریم و بگوییم: این همان چیزی بود که می‌خواستم؛ اما بیایید اگر پیدایش کردیم از آن دست نکشیم.ما در این برهه از زمان می‌توانیم با دنبال کردن علایقمان به درآمد برسیم، حتی درآمدی بیشتر از افرادی که صرفا برای پول کار می‌کنند.فراموش نکنیم بدست آوردن هر چیز ارزشمندی بهایی دارد که باید آن را بپردازیم. یادمان باشد همه قرار نیست علایق، افکار و هدف یکسان داشته باشند. همه قرار است با علایق، افکار و اهداف متفاوت کنار هم این دنیا را زیبا کنیم.نه آن‌هایی که درآمد بالا را انتخاب می‌کنند و نه آن‌هایی که علاقه زیاد، بر یکدیگر ارجحیت ندارند،فقط هر کدام ترجیح می‌دهند نوعی متفاوت از سختی و خوشی را داشته باشند، تنها تفاوت افکار است. تنها تفاوت افکار است.یادمان باشد هر کدام را که انتخاب می‌کنیم بدون تلاش و پشتکار نتیجه‌ای ندارد.زهرازهراMon, 07 Mar 2022 18:53:42 +0330https://virgool.ir/@zahrah/کاکلی-dgdqhjcgnfrdباغ نشسته‌ بودیم. باران تازه بند آمده‌بود. هوا بوی نم خاک می‌داد. زمان را غنیمت شمرده و از کاخ کوچکمان بیرون زدیم. بساط پذیرایی از من و همسرانم همیشه به پا بود. صبح ها قبل از همه بیدار می‌گشتم و آواز سر می‌دادم. مریدان با آواز من بیدار می‌شدند. زنان از صدای دلنشین من لذت می‌بردند. من هم از این استقبال سر ذوق می‌امدم. زندگی شیرین و غذای همیشه تشریفاتی هرروز مرا فربه‌تر میکرد. این میان فقط یک چیز آزارم می‌داد. هر چند مدت یک بار یکی از زنانم ناپدید میشد. باید دیوانه باشی کاخی با این پادشاه و این امکانات را رها کنی.خورشید از پشت ابرها بیرون زد. مرید صدایمان کرد. برای صرف غذا. با همسرانم که بدون مانیکور و پدیکور و هفت قلم آرایش زیباییشان مسحورکننده بود به سمت مرید رفتیم. بحث غذا که به میان می‌آمد رفتارمان از اشراف‌زادگی دور می‌گشت. همگی حمله‌ور می‌شدیم. این‌بار برخلاف همیشه اندک غذایی جلویمان گذاشت. سرم را بالا بردم. با خشم به مرید نگاه کردم. در دستش چاقویی نظرم را جلب کرد. به چشانم زل زده بود. چند قدم عقب رفتم؛ اما او نزدیک‌تر شد. پوزخندی بر لبش جاخوش کرده‌بود. پا به فرار گذاشتم. اما این وزن اضافه به من امان نداد پیش‌تر بروم. مرید دو دستم را از پشت گرفت، هر دو پایم را زیر کفش محکمش له کرد. صدای شکستن ناخن های زیبایم را میشنیدم. به دهان خشک شده‌ام چند قطره‌ای اب ریخت، با صدای کریهش گفت عجب فسنجان خوشمزه‌ای شوی، زیر لب ذکری خواند و چاقو بر گردنم نهاد. حال فهمیدم زنانِ ناپدید شده‌ام کجا می‌رفتند. سال‌ها پادشاه او بوده و من مرید. آب و غذا و کاخ مجانی برای فربه شدن من که در اخر فسنجانی ناب شوم?زهی خیال باطل خروس کاکل کج نه می‌پزد و نه مزه دارد?پ.ن: از زبان خروس همسایه که دیروز به دیار باقی شتافتزهرازهراSat, 05 Feb 2022 15:09:01 +0330https://virgool.ir/@zahrah/نثر-و-انواع-آن-dvbt9exlocllنثر چیسته؟ و چند نوع است؟ و چند گونه است؟نثر چیست؟نَثر به سخنی اطلاق می‌شود که به رعایت وزن و قافیه پای‌بند نیست. در مقابل نظم، حالت نثر به سبک گفتاری روزمرّه نزدیکتر می‌باشد. کاربرد نثر بیشتر در توضیح واقعیات و بحث در مورد اندیشه‌ها و نظرات است.هدف نثر در معنای عام انتقال طبیعی فکر و اندیشه‌ی نویسنده به دیگران است. در نثر واژه‌های زبان به کونه‌ای انتخاب می‌شوند که برای مخاطب آشناتر و برای بیان معانی مناسب‌تر و رساتر است.انواع نثربطور کلی نثر چهار نوع است که در ادامه به هر یک از آنها میپردازیم.۱- نثر مرسلنثر که به آن نثر سبک خراسانی یا دوره اول یا بلعی هم می‌گویند.نوشته‌ای است ساده و از پیرایه‌ها و آرایش‌های ادبی خالی است. در حقیقت، نثر مرسل ساده‌ترین وسیله برای بیان مقاصد نویسنده استنثر مرسل یا ساده نوشته‌ای است که از صنایع نقطی و معنوی و سجع‌ عاری باشد. در این نوع از نثر نویسنده مقاصد خود را در کمال سادگی و بی پیرایگی می‌نویسد و از استعمال کلمات و عبارات هماهنگ و واژه‌ها و اصطلاحات مهجور اجتناب می‌کند. نمونه‌های فراوانی از نثر مرسل و ساده را در آثار دوره‌اول نور فارسی( قرن چهارم و نیمه‌ی اول قرن پنجم) همچنین در اغلب نوشته‌های نویسندگان معاصر می‌توان یافت. نثری را گویند که سجع نداشته باشد و کلمات آن آزاد و خالی از قید خاص باشند. مثال تاریخ بیهقی‌و اسرارالتوحید (امير سبکتکين مدتى به نشاپور ببود تا کار امير محمود راست شد، پس سوى هرات بازگشت، و بوعلى سيمجور مى‌خواست که از گرگان سوى پارس و کرمان رود، و ولايت بگيرد، که هواى گرگان بد بود، ترسيد که وى را آن رسد که تاش را رسيد، که آنجا گذشته شد، و خودکرده را درمان نيست).۲- نثر مسجع یا آهنگیننثر مسجع نوشته‌ای است که در آخر جملات آن کلمات هماهنگ یا همان سجع آمده باشد. جملات در نثر مسجع آهنگین می‌باشند و در بعضی از موارد ممکن است این متون با شعر/نظم اشتباه شوند. قدیمی‌ترین نثر مسجع موجود و شناخته شده مناجات نامه و کنز السالکین خواجه عبدالله انصاری در قرن پنجم می‌باشند و از جمله دیگر آثار شناخته شده در این سبک کتاب‌های مقامات حمیدی، گلستان سعدی (۶۵۶ ه‍. ق)نثر آهنگین در نمایشنامه نویسی و نمایشنامه های گوناگون فارسی نیز کاربردهای گوناگونی دارد.(و آنک بردیاست، بر تنش پرنیان، برنهاده سربرسنگ و کف در کف، غرقابه خوناب، چنان نرم و سبکبار، که نه هیچ نسیم، که نه هیچ توفان بی پایابی، بر چهر سیماب گونش هم نیفگند)۳- نثر مصنوع یا متکلفدارای صفت ادبی دشوار است. سرشار از تکلف و عمق معنایی ، توجه بیشتر به لفظ است و بی‌توجهی به معنی.مرزبان نامه ، تاریخ جهانگشای عطا ملک جوینی از نمونه‌های این نثر هستند.۴- نثر محاوره‌اینثر محاوره‌ای نوشته‌ای است که زبان محاوره‌ای را که بین مردم رایج است منعکس می‌کند. این نثر در دوران معاصر به وجود آمد و کسانی چون علی اکبر دهخدا و جلال آل احمد، در بعضی از آثار خود از آن استفاده کرده‌اند، اما امروزه کاربرد آن بیشتر در متونی همچون طنز، جمله‌های نقل قول مستقیم، دیالوگ‌های نمایشنامه، فیلم‌نامه و داستان و نیز بیش از همه در وبلاگ نویسی، خاطرات و روزنوشت دیده می‌شود. نثر محاوره‌ای می‌تواند به‌صورت شکسته‌نویسی نمود یابد.گونه‌هایی دیگر از نثر وجود دارند که در انواع نثر قرار نمی‌گیرند.رواییاین نثر، داستانی حقیقی یا اختراعی را به طریقی بیان می‌دارد که جذاب باشد. نمونه‌های آن رمان‌های بوف کور و کلیدر هستند.استدلالیاین نثر، بخردانه و ذهنی است و کاربرد آن ترغیب خواننده به باورداشت چیزی است مانند سیر حکمت در اروپا اثر محمدعلی فروغی یا اسلام‌شناسی اثر علی شریعتی.نمایشیاینگونه نثر بیشتر به صورت نمایشنامه نوشته می‌شود مانند مرگ یزدگرد اثر بهرام بیضایی و مرگ در پاییز نوشته اکبر رادی.آموزشیکاربرد این‌گونه نثر انتقال اطلاعات است، برای نمونه کتاب‌های درسی، دانشنامه‌ها و کتاب‌هایی همچون تاریخ بیهقی.کندوکاویکتاب‌های تخیلی فکری یا در موضوعات تفریحی، مقاله‌های جُنگ‌های ادبی و کتاب‌های دربارهٔ تفکر مذهبی در این گونه قرار می‌گیرند مانند فیه مافیه اثر مولانا.فرامتنگونه هایی از نثر که بدون اینکه بخواهند وارد حیطه ی شعر منثوربخواهند از ساحات و پتانسیلهای هنری کلمه استفاده کنند مانند کویراز علی شریعتی و شطح صوفیه و متونی همانند نهج البلاغه و پیامبرجبران خلیل جبرانروی هم رفته سبک نوشتاری نثر تا اندازه‌ای مهم است ولی در بیشتر نوشته‌ها مفاد مهم‌تر از سبک است.در آخر باید یادآور شوم که شاملو اسم قالب نثر مرسل ادبی را که از قرن سوم رایج است «سپید» و نیما اسم قالب نثر روان و مسجع را که از قرن پنجم رایج است، نو «نیمایی» گذاشته‌اند.منبع: https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%AB%D8%B1زهرازهراTue, 01 Feb 2022 15:13:41 +0330https://virgool.ir/@zahrah/مفهوم-جمله-و-انواع-آن-hv5zmj5mcwpgدر دوران تحصیلاتم اگر دانشجو بودن را فاکتور بگیرم، مابقی دوران تحصیل را دانش‌اموز اول کلاس بودم. این درسخوان بودن بدون دخالت خانواده برایم دوست‌داشتنی گردید. مادرم کاری به درسم نداشت. پدرم هم همین که ما تجدید نشویم برایش کفایت میکرد. درس مورد علاقه‌ام ادبیات فارسی بود. ادبیات را بدون خواندن بلد بودم؛ اما زبان فارسی را دوست نداشتم مثل باقی کتاب‌ها از سر اجبار نوک میزدم. خانوم مدیر هر صبح سر صف میگفت دانش‌اموزان باید درس را خوب بخوانید. آینده‌تان را درس‌ خواندن تضمین می‌کند.فارسی زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است. مگر شیرین‌تر از ادبیات فارسی درسی بود؟ مثل آب خوردن راحت است. در عوضش زبان فارسی را باید مدام در مغزم فرو میکردم همین شده که حالا شعرهای ادبیات را حفظم و از زبان فارسی در حد نهاد و گزاره هم بلد نیستم و همین شد که تصمیم دارم کمی از زبان فارسی بگویم برای انهایی که به نوشتن علاقمندند مفید است.جمله چیست؟انسان همیشه مقصود خود را به صورت جمله بیان می‌کند. جمله یک یا چند کلمه است که برروی هم پیام کاملی را به شنونده برساند. هرجا که جمله تمام شود نقطه میگذاریم. مثال:فارسی زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است.انواع جملهجمله را از نظر مفهوم و مقصودی که بیان می‌کند، می‌توانیم به چهار دسته تقسیم کنیم: جمله خبری، جمله پرسشی، جمله امری و جمله عاطفی.جمله‌ای که خبری را بیان می‌کند جمله‌ی خبری خوانده می‌شود.مثال: فارسی زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است.جمله‌ای که در آن پرسشی باشد جمله‌ی پرسشی خوانده می‌شود. مثال: مگر شیرین‌تر از ادبیات فارسی درسی بود؟جمله‌ای که در آن فرمان داده شده است جمله‌ی امری خوانده می‌شود. مثال: دانش آموزان درس را باید خوب بخوانید.جمله‌ای که عاطفه‌ای را برساند جمله‌ی عاطفی خوانده می‌شود. مثال: آینده‌تان را درس خواندن تضمین میکند.نهاد و گزارهجمله به دو قسمت «نهاد» و «گزاره» تقسیم می‌شود. نهاد بخشی از جمله است که خبری درباره آن می‌دهیم و گزاره همان خبر است که درباره نهاد می‌گوییم. برای مثال، اگر بگوییم «فارسی زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است.» درباره «فارسی» خبرِ «زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است» را گفته‌ایم. بنابراین، «فارسی» نهاد و «زبان رسمی کشور عزیزمان ایران است» گزاره است.نهاد قسمتی است از جمله که درباره‌ی آن خبر می‌دهیم.گزاره خبری است که درباره‌ی نهاد گفته می‌شود.گاهی گزاره شامل چندین کلمه است بعضی از کلمات را می‌توان برداشت مثلا: فارسی زبان رسمی ایران است. اینگونه جمله نقص ندارد اما اگر در این جمله کلمه‌ی است را برداریم معنی به کلی ناقص می‌شود. در هر گزاره‌ای یک جزء اصلی وجود دارد. این جزء را فعل می‌خوانیم.فعلفعل کلمه‌ای است که دلالت می‌کند بر کردن کاری یا روی دادن امری یا داشتن حالتی در زمان گذشته یا اکنون یا آینده.هر جمله باید فعل داشته باشد. فعل با زمان رابطه دارد.اکنون یا حال وقتی است که جمله را ادا میکنیم.گذشته یا ماضی مرحله‌ای است که پیش از ادای جمله بوده‌است.آینده یا مستقبل زمان بعد از گفتار است.فعل علاوه بر زمان همیشه بر یکی از سه شخص گوینده، شنونده، و دگرکس نیز دلالت دارد. مثلا:در فعل میروی سه مفهوم وجود دارد یکی مفهوم انجام دادن کار که رفتن است. دیگر مفهوم زمان که در اینجا «حال» است. سوم مفهوم کسی که کار رفتن را انجام می‌دهد و او کسی است که گوینده با او سخن میگوید.افزایش سلیقه‌ی کلامیبا نگاهی اجمالی به فعل‌های یک نویسنده می‌توان قدرت نوشتن او را محک زد و سنجید. در یک نوشته‌ی خوب نویسنده می‌کوشد تا از فعل‌های مرکب که اکثرا به است و بود و شد و کرد منتهی می‌شوند حتی‌الامکان بپرهیزد و به جایشان فعل‌های ساده و جان‌دار را برگزیند. مثال بجای رشد می‌کرد(می‌شکفت) پراکنده می‌کرد (می‌گستراند) شبیه بود (می‌مانست).برای کسب مهارت در ساخت فعل‌های ساده و جان‌دار می‌توانید دو تمرین زیر را انجام بدهید۱- کتابی که نثر خوبی دارد باز کنید و فعل‌های آن را در جایی یادداشت کنید. سپس روزانه دوتا از این افعال را بردارید و برای آن‌ها جمله بسازید.۲- بعد از این‌که مطلبی نوشتید بازگردید و فعل‌های آن را بردارید و بکوشید تا فعل‌های دیگری جایگزین فعل‌های پیشین کنید. با انجام این تمرین در می‌یابید که گاهی برای تغییر یک فعل ناگزیرید تا کل ساختار جمله را بهم بریزید.منبع: https://shahinkalantari.com/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-2/زهرازهراSun, 30 Jan 2022 15:08:05 +0330https://virgool.ir/@zahrah/لبخند-فرفره-ppusautadv1b?هوا بس ناجوانمردانه سرد است... آی...دَمَت گرم و سرت خوش باد، سلامم را تو پاسخگوی در بگشایهوا بس ناجوانمردانه سرد است.شجریان در گوشش میخواند، با چشمان خسته، دستهایی در جیب و پاهایی که از هم سبقت میگرفتند. سردی این روزهایش را هیچ شومینه‌ای گرم نمیکرد. دنیایش سرد بود سرد...?شجریان همچنان ادامه میداد، هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان، نفسها ابر، دلها خسته و غمگین...به سرعت قدمهایش اضافه کرد. شبیه دویدن بود تا قدم زدن. اهنگ بعدی پلی شد. اینبار ابی صدایش را به رخ میکشید. قلب تو قلب پرنده، پوستت اما پوست شیر...نفس نفس میزد. خسته شد. کلاهش را برداشت، شال‌گردن را باز کرد، پالتو را از تنش کند و در این سرما با یک لا لباس روی چمنِ خیسِ پارک دراز کشید. دستانش را پشت‌سرش درهم گره زد. کودکی در این هوای سرد با پدرش بازی میکرد. دختربچه‌ای آن‌طرف‌تر داشت گریه میکرد. به پهلو شد و دستش را تکیه‌گاه سرش کرد. دختر و پسری دست‌ در دست هم قدم میزدند.برای لمس تن عشق کسی باید باشه باید، که سر خستگیاتو به روی سینه بگیره، برای دلواپسی هات واسه سادگیت بمیره...زیرلب با ابی زمزمه کرد واسه سادگیت بمیره، واسه سادگیت بمیره...هندزفری را از گوشش بیرون کشید. حالا متوجه صداها میشد، صدای خنده‌ی آن دختروپسر، صدای همخوانی تاب تاب تاب بازی کودکان، صدای باد، صدای زندگی.-عمو یه فرفره میگیری؟دختربچه‌ای فرفره بدست این را گفت. نگاهش کرد. نه شال و کلاهی داشت و نه پالتویی. فرفره‌ای برداشت.-الان پولی ندارم-دوسش داری؟-خودم که نه ولی دخترم آره احتمالا-یه دونه فرفره که منو به آرزوهام نمیرسونهرفت و او از پشت‌سر نگاهش میکرد. سرد بود. باران داشت نم‌نم میبارید. به سمت دخترک رفت. کلاهش را روی موهای او گذاشت، شال گردن را دور گردنش پیچید، پالتوی بلند و گشادش را با کمربند محکم کرد .-خیلی بهت میاد-سرما میخوری عمو-پوست من پوست شیره، سردم نمیشهفرفره‌ها را رها کرد و به سمت سرسره دوید. بچه ها به سمت فرفره‌ها دویدند. دخترک میخندید. نم‌نم باران بند امد. خدا هم میخندید. فرفره را در هوا گرفت، تا خانه را دوید، سرد نبود، سرما رفته بود.زهرازهراThu, 13 Jan 2022 15:33:17 +0330https://virgool.ir/@zahrah/کرونا-tmghwtxsi8wnدر همسایگی ما دختری بود که از بدو تولددر همسایگی ما دختری بود که از بدو تولد دماغش بدفرم و لبهایش کمی کج بود.هر بار که میدیدمش سرش را پایین می انداخت.بیشتر اوقات سعی میکرد در دیدرس مردم نباشد.یک سالی هست که او را زیاد میبینم ، ماسک برایش شده نعمت. درمغازه ای شروع به کار کرده و هرروز ارتباطش با آدمها بهتر میشود.چشم و ابروی زیبایش تازه به چشم می آید و شادی را از چشمانش میتوان دید. شاید دعای همین دختر است که ماسک شده همراه همیشگیمان. شاید خدا خواسته با دلش راه بیاید و نشانش دهد دنیای بدون نگاه بد را.در اسفند نود و نه بود که مدارس را تعطیل کردند ، مغازه ها را بستند و شهر به شهر قرنطینه شد.هر روز اخبار را دنبال میکردم تا یک خبر امید بخش دهد که بزودی کرونا خواهد رفت. دیدار با عزیزانمان سخت شده بود. بوسیدن و بغل کردن همدیگر قدغن بود و بیشتر از همیشه بهداشت را رعایت میکردیم.با تمام بیماری هایی که تا بحال دیده بودیم تفاوت داشت.سرعت انتقال آن بسیار بالا بود .کرونا مهمان زمین شد مهمان ناخوانده ای که هرکس به نحوی با آن برخورد میکند.یکی میگوید سرماخوردگی ساده است و بزرگش کردند ، دیگری میگوید توطئه ی چین است برای زمین زدن آمریکا ، آن یکی میگوید جمعیت زمین نیاز به کنترل داشت تولید آزمایشگاهیست و عده ای هم سر در گم.بارها به این فکر کردم که کرونا از کجا پیدا شد ، مگر میشود یک نفر در آن سر دنیا یک غذای عجیب بخورد و کل دنیا را درگیر خودش کند.اینها مهم نیست .به هر دلیل که آمده باشد ، دارد جان میبرد ، نفس قطع میکند ، عزیز میگیرد . بیش از حدود دویست میلیون نفر در جهان به آن گرفتار شده اند و در این میان حدودا چهار میلیون نفر از بین رفته.(اخرین بار امار را در اواخر خرداد ماه نگاه کردم) هر نفری که میرود عزیز دل یک نفر بوده که غم آن تا ابد میماند.چند ده هزار پرستار در این مدت گرفتار این ویروس شده اند و در این میان عده ای به دلیل شدت ابتلا جان خود را از دست داده اند. کادر درمان فشار کاری زیادی تحمل کرده و میکنند . پرستارها علاوه بر پوشیدن گان که خود تحملش بسیار سخت است و به تنهایی نفس میگیرد ، در بسیاری موارد دستکش ، محافظ شیشه ای ، ماسک و دیگر وسایل را باید ساعتها به تن کنند تا کرونایی نشوند. آنان لباس خفه کننده را ساعتها برتن میکنند تا اجازه ندهند بیمار کرونایی از نبود اکسیژن خفه شود و او را با حربه های زیاد به زندگی باز میگردانند. صورتهایشان از فشار ماسک کبود شده و دستانشان از جابجایی کپسول های اکسیژن پینه بسته ولی هنوز سرپا ایستاده اند.براستی چقدر توان دارند که هرروز از آدمهایی که هر کدام بمبی از خطرند پرستاری میکنند. نمیدانم چقدر دیگر باید مبتلا شوند و چند نفر دیگر از دست دهیم تا به خودمان بیاییم وبفهمیم کرونا با کسی شوخی ندارد واین ماسکها واین فاصله ها بازی و سرگرمی نیست. بدون شک آنچه پرستاران را تا بحال سرپا نگه داشته عشق به نجات جان آدمهاست ...کرونا یک نعمت استشیوع کرونا فقط به زندگی ها ماسک و دستکش و الکل اضافه نکرد .طبعا اگر زیان های کرونا را شروع کنیم هیچ چیزی ارزش جان انسان را ندارد ، قطع ارتباط انسان ها ، جلوگیری ازمسافرت ها ،قطع دید و بازدیدهای معمول ، از خسارات روانی شیوع کرونا به حساب می آید.البته رکود اقتصادی که درجهان آغاز شده زندگی را برهمه مردم تلخ کرده و تلخ تر هم خواهد کرد .قطع چاپ روزنامه های کاغذی که جریان را متوقف میکند و موجب سختی کسانی میشود که از این راه ارتزاق میکردند. ما ایرانی ها عادت داریم که دوستی و رفاقت را با ژست های فیزیکی نشان دهیم به هم دست میدهیم و یکدیگر را در آغوش میگیریم از این هم محروم مانده ایم.اما به قول معروف «جمله عیبش را بگفتی هنرش نیز بگو...»من در این کرونا به غیر از موارد فوق سراسر نعمت میبینم .کرونا انسان را از یک دنیای دیوانه ی ثروتمند و تلاش بیهوده مطلق نجات داد دنیایی که به طور جنون آمیزی درحال سقوط بود و نمیدانست.میگویند قلب به این دلیل میتواند نود تا صد سال بدون وقفه کار کند که در هر ثانیه هفت دهم استراحت میکند و بقیه زمان را کار میکند .کرونا به جهان و جهانیان فرصت استراحت داد .فرد فرد مردم روی کره زمین فرصت استراحت بیدا کردند . اعمال قرنطینه و دورکاری در این دوره باعث کاهش فشار به کارمندان و به تبع آن افزایش بهره وری آن شده است .به تازگی اعلام شده برای نخستین بار است که جو زمین نفس میکشد ؛ چون میزان مونوکسید و دی اکسید کربن کاهش پیدا کرده است . مصرف سوخت های فسیلی کمتر شده و میزان کمتری سوزانده میشود .زمین بخاطر کرونا تصفیه شده و هوا پاک تر شده است.مسافرت های کمتر باعث تمیز شدن جاده ها ، رودخانه ها و بسترهای طبیعی مثل کوه وجنگل شده است .چه چیزی میتوانست تا این حد سریع باعث رشد بهداشت جهانی شود؟هر روز به تعداد آدم هایی که برای سلامت خود بهداشت را رعایت میکنند اضافه میشود .ما مثل تمام دنیا مصرف گرا ، تجملاتی و لوکس گرا شده ایم ، امسال دیدیم هیچ لزومی ندارد مبل ، میز و صندلی ها را عوض کنیم.اسفند امسال بلایی به نام چهارشنبه سوری  ( بخاطر انجار و تلفات ) کم فروغ بود . سیزده بدر( بخاطر انهدام طبیعت و افزون زباله ) برگزار نشد.مراسم عروسی ها کمتر شده و هزینه ی آن برای جوانان میماند . بساط شام های مجلل در تالارها و دسته گل های آنچنانی هم برچیده شد و در این راستا آمار ازدواج هم بالا رفته . هزینه مراسمات عزاداری هم به موسسات خیریه تعلق میگیرد.کرونا فقط روی فرهنگ ما تاثیر گذار نبوده ؛ بلکه فرهنگ دیگر را هم تحت الشعاع قرار داده است . پرنس بئاتریس نوه ی ملکه بریتانیا نیز مراسم عقدش رابر خلاف مراسم مجلل سلطنتی و با حضور خویشاوندان نزدیکش برگذار کرد. او حتی ترجیح داد برای مراسم عروسی اش که خیلی مختصر برگذار شد یکی از لباس های قدیمی مادربزگش را باکمی تغییرات بپوشدهمچنین نخست وزیر دانمارک میته فردریکسن هم بعد از آنکه مراسم عروسی اش به دلیل انتخابات و بعد هم کرونا عقب افتاد ، تصمیم گرفت با برگزاری یک جشن کوچک خصوصی به خانه بخت برود.خیلی از فروشنده های لباس مزون ها با ارائه خدمات آنلاین حتی بیشتر از قبل به فروش رسیدند و مشتری پیدا کردند ، میتوانند بدون داشتن مغازه و هزینه کرایه به صورت آنلاین لباس بفروشند.عده ای بجای تعطیل کردن رستوران ها به دنبال راه حل جایگزین گشتند و تبلیغات در صفحات مجازی شان بخصوص اینستاگرام را شروع کردند و غذا را به صورت نیمه آماده به دست مشتری میرسانند.درامد بالایی برای شرکت هایی که لوازم پزشکی مانند ماسک ، شیلد ، گان و... تولید میکردند داشت.کرونا باعث شد راه جدیدی برای آموزش پیدا کنیم ، راهی که تا بحال شاید کسی به آن فکر نکرده بود...کرونا به ما فهماند زندگی چقدر کوتاه است . کرونا به ما نشان داد که ما چقدر ضعیف هستیم و با یک ویروس نابود میشویم . کرونا اثبات کرد همه یکسان هستیم ، همه ملت ها ، دولت ها و قدرت ها در معرض انقراضند.قطعا جامعه به دوران قبل از کرونا باز نخواهد گشت و حتی اگر کرونا هم از بین برود اثری که در جامعه گذاشته میتواند باقی بماند . تاریخ زمین را به دوقسمت قبل وبعد از کرونا تقسیم خواهد کرد .یک ضرب المثل انگلیسی میگوید سیاه ترین لکه ی ابر هم حاشیه ای روشن و نقره ای دارد، درمورد کرونا قطعا همینطور است.کرونا و درمانشتا کنون صدو هشتاد کشور به این ویروس آلوده شده اند و از این بین فقط چین توانسه به خوبی خود را از این ویروس پاک کند. چین ابتدا قرنطینه شهر به شهر را اعمال کرد و بعد از آن قرنطینه ی خانگی . با قوانین سختی که ایجاد کرد و مردمی که به خوبی به آنها عمل کردند توانست جان سالم به در ببرد. شستن دست ، نبوسیدن ، بغل نکردن عزیزان و رعایت فاصله کار سختی نیست در مقابل از دست دادنشان .فقط کافی بود چند ماه به خوبی رعایت می کردیم ، قید سفر های غیر ضروری را می زدیم ، تا ماهم الآن کشوری بدون کرونا باشیم .بیایید به خودمان ، به هم نوعمان ، به جهانمان و به آنهایی که نجاتمان میدهند رحم کنیم.یک دقیقه بجای پرستارزهرازهراThu, 13 Jan 2022 15:18:42 +0330https://virgool.ir/@zahrah/آمدنم-بهر-چه-بود-gytly3o99zorنارنجی های دلبرهوا سرد بود. دوست داشتم زودتر به خانه برسم. کنار بخاری لم بدهم و چای بخورم در حالیکه کتابی در دستم است.یک نیمکت اهنی زرد توجهم را جلب کرد. احتمالا خیلی باید سرد باشد؛ اما ویوی قشنگش وسوسه ام کرد. نشستم روی نیمکت سرد پارک تنها،ارام، بی صدا.اولین اهنگ گوشی‌ام را پلی کردم.با تو من مالک دنيام، با تو در نهايتم من، با تو انگار تو بهشتم، با تو پر سعادتم من...تازه داشتم مالک دنیا میشدم که صدای اذان امد.نگاهی به اسمان انداختم. ماه با آن عظمتش کوچک بنظر می‌امد.روبرویم این نارنجی ها دلبری میکردند و ماهِ همیشه محبوبم.من چه هستم در این دنیا جز چیزی که اشرف مخلوقات نام گرفتم.چرا من میوه ای بر درخت نشدم یا ستاره ای در اسمان یا پروانه ای روی گل یا حتی یک موش در صحرا.چرا انسان شدم؟ چرا انسان شدیم؟صدای اسب هم می اید بعد از چندماه تازه فهمیدم اسب هم این دوروبرها پرورش میدهند. احتمالا اسب هایش بیشتر از نارنگی ها دلبری کنند.داشتم میگفتم انسان؟ حتی نمیدانم تا بحال نقش انسان را بخوبی بازی کرده‌ام یا نه؛ ولی احتمالا خدا نقشم را دوست دارد اخر میدانی خداست دیگر مگر میشود خالق باشی و عاشق مخلوق نشوی؟! حتی بدترینش. ساخته ی دست توست پس دوستش داریدرست که اشرف مخلوقاتم، درست تر که خدا دوستم دارد؛ اما در این جهان هستی به اندازه ی نقطه‌ای کوچک هم دیده نمیشوم.يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟(آیه 6 سوره انفطار)زهرازهراThu, 06 Jan 2022 00:41:09 +0330https://virgool.ir/@zahrah/دختر-کفش-رنگی-من-rf9cyd1whtaxره‌گذر می‌امد و میرفت . هیچ کدام توجه نمیکردند. بیش‌ازحد بی توجه نبودند؟ به یاد اوردم مردی که در سرم تشویق میکرد تندتر تندتر.کلافه شدم پاهایم توان حرکت نداشتند. یک مرد انطرف تر سیگار دود میکرد، چشمانش بنظر پر از اشک بود. دختری در کنارش لباس پرپری بر تن داشت چقدر شبیه سارا بود.همان سارایی که عکسش را در سایت دیدم، ادرس ایمیلش را پیدا کردم برایش نوشتم چقدر زیبایی و او برایم هیچ ننوشت. بار دیگر نوشتم چقدر زیبایی و خودم را معرفی کردم. انوقت ها با کامپیوتر میشد وارد ایمیل شد و گپ زد ، توان خرید گوشی های هوشمند را که تازه وارد بازار شده بودند نداشتمکافینت ها زیاد شلوغ بودند. باز جای شکرش بود که من کامپیوتر داشتم. کافی را روی میز کامپیوتر میگذاشتم و با هر قلپی از ان تپش قلبم ارامتر میشد. موس را روی ایمیل جدید می‌آوردم و با یک کلیک ایمیل باز میشد و تپش قلب من بیشتر. غرق در ان حرفها میشدم و لذت میبردم از هم صحبتی با او. بارها صفحات وب او را پرینت گرفتم و در ساعت خلوت زمانی که کارم در دفتر روزنامه ی ملی کمتر بود به ان صفحات خیره میشدم و حرفهایش را میخواندم. برخی اوقات در ایمیل هایم تصاویری را اسکن میکردم و میفرستادم ،تصاویری از کاریکاتورهایم. به من میگفت آنها را دوست دارد و برایش پر از مفهوم هستند.از او خواستم برایم دعوت‌نامه بفرستد. او گفت از کاریکاتوریست‌های معروف تقاضا کنم، همان‌هایی که گاهی اوقات در ارتباط بودم. این شد که اولین تیر من به سنگ خورد، هدف من رفتن به آلمان نبود هدفم او بود و تسخیر قلبش.هرباری که کاریکاتوری برایش میفرستادم تشویقم میکرد. مرحمت او بالاخره شامل حالم شد، کاغذ و مدادرنگی هایم را برداشتم و راهی دیار غربت شدم. خانواده ی من نسبتا سنتی بودند. وقتی خبر از رفتنم به آنها دادم که به برلین رسیده بودم. برایشان ناخوشایند بود؛ اما مگر بجز پذیرش راه دیگری داشتند.دفتر روزنامه‌ی اعتمادملی هم از رفتنم جاخورد؛ شایدبه این خاطرکه از این پس ویلان و سیلان باید بدنبال یک کاریکاتوریست ماهر میگشتند. خواندن و نوشتن را تا حدودی به زبان آلمانی بلد بودم، با مترو خودم را به ادرسی که سارا داده بود رساندم. یک بنر اول خیابان نصب شده بود، یک بنر مسحورکننده از یک خانم با موهای بور و چشمانی آبی؛ اما سارای من زیباتر بود.دیدمش، شبیه رویا بود. زیباتر از آنچه که در تصویرهایش دیده بودم، موهای مشکی و چشمان مشکی‌تر، صورتش گندم‌گون بود و لبهایش ، امان از لبهایش...سارا یک کاریکاتوریست کارکشته بود. من بعنوان یک شرکت‌کننده قرار بود در مسابقه ای جهانی از کاریکاتور شرکت کنم و سارا یکی از داوران مسابقه بود. آدمهای مطرح و مشهور از سراسر دنیا آمده بودند. مطبوعاتی ها عکس میگرفتند و حرفهایی میزدند که من کم‌‌وبیش متوجه میشدم.انگار در فضا بودم یک پسر روستایی ساده در میان آلمانی‌ها در کنار یک خانم زیبا.وقتی داشتم مزخرف سرِهم میکردم تا سارا بخندد به من گفت دوستم دارد. یک هفته از آمدنم میگذشت و فقط یک بار با خانواده‌ام حرف زده بودم احتمالا به نبود من عادت کرده بودند و من هم به سارا. به قول عمه جانم آدمیزاد پرنده ی بی‌بال است انگار همین دیروز بود که ایران بودم در کنار خانواده .سارا کودک درون فعالی داشت. این را از لباس‌هایی که در خانه میپوشید، از رفتارهایش، از گیره سرهای طرح حیوانات و آن سنجاق سینه ی بابانوئلی اش میشد فهمید. پر از انرژی بود و آدم را سرشوق می‌آورد. خنده هایش بلند بود و لبانش زیباتر میشد با خنده. یک شخصیت عجیب‌غریب دوست داشتنی داشت درمقابلش من یک فرد که عقل معاش نداشت ؛ ولی جدی گرفته شده بود. مدیونش بودم. پابه‌پای من بود تا به اهدافم برسم حتی وقت مسابقه هم انرژی‌بخش بود، با نگاهش وقتی پلک هایش را روی هم میگذاشت و لبخند میزد تا بگوید نگران نباش فقط یک مسابقه است. تحریریه روزنامه با خانواده ام صحبت کرده بود. میخواستند بدانند من با این استعداد نیم‌بندم چرا رفته ام؟! پدرم میگفت خوب شد که رفتی. او میدانست دل در گروِ زنی داده ام ، او اهداف بزرگ مرا میدانست، کشورم برایم تنگ آمد، من باید پرواز میکردم در آسمان شهرت، من باید به آلمان می‌آمدم تا راه‌ها برایم هموارتر شود، مشکلات همه جا بودند؛ اما در کنار سارا همه چیز بهتر بود.تصاویر متنوعی از قطعات یک پازل بر سرم هجوم آوردند. شاید بهتر بود کاریکاتور را مانند یک پازل طراحی میکردم. عملکرد من خوب نبود همه جدی تر از من کارشان را انجام میدادند.آن مرد هنوز سیگار در دستش بود. اخرین پُک را هم زد. دست کودک را گرفت و دور شدند. کفش هایش رنگی بود و با هر قدمی چراغ روشن میشد. مگر فریاد مرا نمیشنید؟ چرا این همه ادم از من عکاسی میکرد؟ آن مرد با کودکش کجا رفت؟ سارا کجاست؟ من را چه کسی نجات میدهد؟ کاش پدرم بود. چرا برانکارد آورده اند؟ چرا کسی دست دراز شده ی من را نمیگیرد؟ کاش مادرم بود. این زن کیست در کنارم؟ موهای مشکی اش چه زیباست. صورت سفیدش با آن مژه های بلند مشکی، لبانش زخم شده ، از موهای مشکی اش خون میچکد. نکند...   نه امکان ندارد سارای من که گندم‌گون بود.مرا از ماشین بیرون آوردند و آن زن مومشکی را. رویمان ملافه ی سفید کشیدند. چشمان باز مرا که هنوز به زن نگاه میکردم بستند. انسان به وقت مردن صورتش سفید میشود؟! چرا قادر نبودم بار دیگر بازشان کنم؟ چرا نمیتوانستم دستان زیبایش را در دستم بگیرم؟ شکمش برجسته بود؟ پدرم همیشه میگفت سرعت را در همه چیز رعایت کن. در رابطه، در تصمیم‌گیری، در زندگی، در رانندگی. عجله داشتم. سارا درد داشت. ترسیدم. چقدر همه چیز زود اتفاق افتاد. چقدرفاصله ام تا مرگ کم بود. راستی جسدم را پیش سارا دفن میکنند؟ من کودک متولد نشده ای دارم. چه فرقی میکند وقتی من دیگر نیستم؟صداهایی اطرافم است. صدای ساراست. سعی میکند فارسی حرف بزند. اولین بار که گفت دوستت دارم چشمانم از شوق پر از اشک شد.صدا نزدیکتر میشود. صدای گریه ی زنی می‌اید و صدای مردی. پدرم است. تلاش میکند کمی از حال من باخبر شود. سارای زیبایم حتما ترسیده. صدایش میلرزد. دلم برای پدرم تنگ شده. صدا خیلی نزدیکتر شد، صدای نفسی کنار گوشم می‌آید. آرامش‌بخش است بوی تنش و آن دستانی که نرم نیستند، روی گونه ام کشیده میشود. مادرم است دلتنگشم. دوست دارم چشمانم را باز کنم. دستانم را حرکت بدهم و آنها را لمس کنم. در آغوششان بگیرم و بوی تنشان را وارد ریه ام کنم تا جان بگیرم. دست زمخت دیگری دستم را میگیرد. این پدرم است. آنها به آلمان آمده اند؟ بخاطر من؟ منی که رهایشان کردم؟ منی که فراموششان کردم؟- پسرم تو قوی هستی میدونم که چشماتو باز میکنی، بلا عجب خانمی انتخاب کردیا+مرد الان وقت این حرفاس؟مادرم است .همیشه به پدرم یادآوری میکرد چه حرفی را بهتر است کی و کجا بزند. لبخند ملیح روی لب پدرم را به یاد می‌آورم در چنین مواقعی. دست زمخت روی سرم کشیده میشود. سرم را کچل کرده بودند این را وقت لمس سرم فهمیدم. چشمان عزیزم لطفا باز شو، لطفا، از تو خواهش میکنم ، فقط یک بار، یک بار دیگر اجازه بده ببینمشان، فقط همین بار، من دلم دیدنشان را میخواهد.- پلکاش تکون خوردصدای ذوق زده ی مادرم است. صدای خنده ی از سرشوقِ مردانه ای آمد. حتما پدرم است.+عروس گلم بیا ببینش گفتم که پسر من قویه، من میدونستم اون مارو ول نمیکنه بره.اما من که رهایشان کردم. تنهایشان گذاشتم. بدون خداحافظی. آنها هرگز مرا رها نمیکنند باید این را همیشه بدانم.تار میبینمشان. مادرم در آغوش سارا گریه میکند. پدرم دستانش را رو به آسمان گرفته . سرفه میکنم. نگاه ها به سمتم برمیگردد.سارا، پدرم، مادرم و همان دخترِکفش رنگی رویایم، سارای کوچک بود فقط با یک تک خال گوشه ی لبش که از پدرش به ارث برده .زهرازهراThu, 06 Jan 2022 00:37:50 +0330https://virgool.ir/@zahrah/خالکوب-آشویتس-jea2tpnmotqyهم تختی دیگر او روی ارنجش تکیه داد و بلند شد :«فکرهای گنده گنده انداختی تو کله اش دلش میخواست یه نفرو نجات بده.»لالی جمله اش را تکمیل کرد :« و نجات یه ادم یعنی نجات یه دنیا.»کتاب خالکوب اشویتس نوشته ی «هدر موریس» این کتاب بر اساس یک داستان واقعیست ادامه ی مطلب توضیحاتی درباره این کتاب?در آوریل سال ۱۹۴۲ و در بحبوحه‌ی جنگ جهانی دوم، خواهرِ لالی، سوکولوف با پوستری به خونه بازمی‌گردد که روی این پوستر نوشته شده: هرخانواده یهودی باید یکی از فرزندان بالای ۱۸ سال خود را برای کارکردن به دولت آلمان معرفی کند و اگر خانواده‌ای فرزند واجد شرایطی داشته باشه و تحویل ندهد، همه‌ی خانواده به اردوگاه کار اجباری فرستاده خواهند شد. در نتیجه این اعلامیه، لالی برای در امان ماندن خانواده‌اش حاضر می‌شود تا خود را تسلیم کند.خیلی زود متوجه وخیم بودن اوضاع لالی می‌شویم. هیچ‌چیز عادی نیست. در واگنی که آن‌ها را به جایی نامعلوم منتقل می‌کنند ترس موج می‌زند و حتی جایی برای نشستن وجود ندارد. پس از مدتی آن‌ها را در آشویتس پیاده می‌کنند. جایی که بر دروازه آهنی آن این متن دیده می‌شود: کار، آزاد می‌کند. و همین تنها درس زندانیان است. باید سخت کار کنند تا آزاد شوند!لالی در آشویتس به‌واسطه تیزهوشی و غریزه‌ی زنده ماندنش که می‌توان آن را میل به بقا دانست، مسئول خالکوبی شماره‌های شناسایی روی دست زندانیان تازه‌وارد می‌شود. شماره‌هایی که در اردوگاه هویت هر شخص را از او می‌گیرد و از این به بعد فقط با همان شماره شناخته خواهد شد.خالکوب بودن در آشویتس امکانات بیشتری مثل جیره‌ی غذایی بیشتر و زندگی با آسایش بیشتری برای او فراهم می‌کند، اما لالی باشجاعت و فداکاری جیره‌ی غذایی اضافی خود را با بقیه زندانی‌ها شریک می‌شود و حتی با ارتباط با بیرونِ اردوگاه برای آن‌ها دارو و غذا تهیه می‌کند تا در یک مکان پر از ترس، وحشت و تاریکی، تبدیل به یک کورسوی امید شود.اما داستان کتاب از جایی شکل می‌گیرد که در همین اردوگاه با عشق زندگی‌اش، گیتا، آشنا می‌شود و خیلی سریع عشق را تجربه می‌کند. در واقع این نیروی عشق و امید به رهایی بود که باعث شد همه آن اتفاقات وحشتناک را تحمل کنند و زنده بماند.چیزی نمیگذرد که المانی ها متوجه میشوند لالی با افراد بیرون ارتباط دارد . او با دادن الماس و وسیله های گرانبهایی که از لباسهای افراد تازه وارد که به محض ورود با لباسهای جدید عوض میکردند میتوانست با کارگرانی که از بیرون می امدند برای گرفتن خوراکی معامله کند.لالی را به زندان میبرند و در انجا یک نفر که قبلا لالی به ان از جیره های غذایی داده بود مسئول شکنجه و اعتراف گرفتن از او بود، ان مرد به جبران لطف لالی او را کمتر شکنجه میکند و در اخر میگوید لالی با تمام لطفی که من کرده ای ترجیح میدهم تو را بکشم تا اینکه بخواهم از تو اعتراف بگیرم و چند نفر دیگر هم کشته شوند.وقتی المانی اعتراف نکردن لالی را میبینند در کمال تعجب او را اعدام نمیکنند و به اردوگاه دیگری منتقل میکنند. لالی با حال بد به انجا منتقل میشود و در انجا باز مردانی بودند که لالی به انها از غذایی که از بیرون بدستش رسیده بود داده بود ، پس باز هم لالی باوجود حال بد اما جیره ی غذایی دوستانش را میخورد و کمی سرحال میشود.لالی با یک نفر از افسران اس اس در زمان خالکوبی ارتباط نزدیکی پیدا کرده بود وقتی او را میبیند از او میخواهد از سلامت خودش به گیتا و دوست گیتا خبر دهد و تاکید میکند که حتما به دوست گیتا بگوید که لالی در اردوگاه شماره سیزده مشغول است.وقتی خبر سلامتی میرسد و تاکید لالی بر اینکه دوست گیتا هم این  موضوع را بفهمد به این نتیجه میرسند که حتما از دست او کاری برمی اید.دوست گیتا برخلاف میل باطنی اش اما بایکی از افسران اس اس رابطه دارد و از این طریق توانست لالی را از ان اردوگاه که هرروز یک نفر حتما کشته میشد نجات دهدلالی به کار خود در خالکوبی باز میگردد چون کسی به اندازه ی او مهارت نداردلالی به کار خالکوبی خود ادامه میداد هرروز به حجم کاری او اضافه میشد . بعد از مدتی متوجه شدند سربازان و فرماندهان اس اس پریشان حال هستند و بنظر می آمد که استرس وجودشان را فراگرفته ، در انجام دادن قوانین نیز مثل سابق سختگیری انجام نمیشد.یک روز افراد جدیدی وارد اردواگاه شدند ، با آمدن آنها لالی بعد از پرس و جو متوجه شد سربازان روسی در حال نزدیک شدن به اردوگاه هستند و این خود یک امید و انگیزه به انان میداد و البته ترس.بعد از مدت کوتاهی زنان را از اردوگاه خارج کردند و لالی و گیتا برای اخرین بار میان جمعیتی که همدیگر را هل میداد از هم خداحافظی کردند .صبح روز بعد دروازه های اصلی بازِباز بود و مردان زیادی از در خارج میشدند اما هنوز نرفته از سوزِ سرما برمیگشتند . سربازانی بیرون بودند و انهارا به سمت قطار هل میدادند. لالی سوار بر قطار شد و برروی مردانی که مانده بودند اتش گرفتند.دخترها پیاده میرفتند و در راه از تعداد انها کم میشد ، ضعف و بیماری انهارا از پا درمی آورد ، زنها در تاریکی شب تلو تلو میخوردند و هرازگاهی صدای گلوله می امد اما کسی برنمیگشت تا ببیند چه کسی کشته شده ، روز که شد انها در محوطه ای کنار خط راهن ایستاده بودند تا سوار لوکوموتیوی که چند واگن حمل احشام به ان وصل بود شوند ، آن طرف محوطه خانه ای تک قرار داشت که پشت ان جنگلی انبوه بود .گیتا و چند دختر به خود جرات دادند و فرار کرده وارد آن خانه شدند در انجا به کمک صاحب خانه به روستایی آن طرف جنگل رفتند . بعد از چند روز ،روسی ها ان روستا را گرفتند ، گیتا به کمک یک سرباز روسی توانست با کامیونی که به سمت براتیسلاوا میرفت به شهر خود برود.در انجا همه ی اعضای خانواده اش بجز دو برادر او کشته شده بودند و گیتا خوشحال بود که حداقل انها هستند.لالی و دیگر مردان به جایی جدید منتقل شدند و در انجا تقریبا هرروزشان را با بیکاری میگذراندند. لالی به سربازی که انجا بود از تسلط خودش به چند زبان و مهارت هایی که دارد گفت و اینکه چقدر دوست دارد بجای عاطل و باطل گشتن کاری کند.بعد از چند روز لالی را به یک اردوگاه در وین منتقل کردند . در انجا مدتی نگهبانان و اوضاع را بررسی کرد و یک روز از حصار ان زندان به بیرون زد و درختان جنگل او را از دید المانی ها حفظ میکردند.بعد از کمی راه رفتن و شب را گذراندن توانست به یک روستا وارد شود که روس ها انجارا گرفته بودند ، بخاطر تسلطش بر زبان روسها کاری به او دادند ، بعد از مدتی که توانست به اندازه ی کافی الماس و زمرد برای خودش ذخیره کند از انجا فرار کرد و در نهایت به سختی به  کشور خودش اسلواکی رسید.از تمام خانواده ی لالی تنها خواهرش مانده بود . به خواهرش از عشقی که در دلش جوانه زده و از قولی که به گیتا داده بود گفت .خواهرش از لالی میخواهد که به دنبال سرنوشت خود برود وگیتا را پیدا کند. لالی به کمک ذخیره ای که داشت توانست یک گاری تهیه کند و به سمت براتیسلاوا حرکت کرد.چند روز در راه بود تا توانست به انجا برسد ، در ان شهر توانست گیتا را پیدا کند و در نهایت بعد از سختی ها بهم رسیدند.لالی و گیتا بعد از بهم رسیدن نیز سختی های زیادی را تحمل کردند و به مردمان زیادی کمک کردند . انها صاحب فرزند شدند و در ملبورن به زندگیشان ادامه دادند?* در این کتاب ، انسانیت به زیبایی نشان داده شده و این انسان بودن برای شخصیت اصلی داستان «لالی» بسیار کمک کننده بود.* مادر لالی چگونگی رفتار با خانمها را به خوبی به او نشان داده بود و این رفتار زیبا در بسیاری مواقع برای او سبب منفعت شد.* نویسنده کتاب در یادداشتی در انتهای کتاب توضیح می‌دهد که لالی بعد از مرگ همسرش تصمیم می‌گیرد داستان زندگی‌اش نوشته شود و به هدر موریس مدام گوشزد می‌کند که می‌خواهد سریع‌تر کار نوشتن را انجام دهد چرا که وقت ندارد! وقتی هدر موریس از لالی می‌پرسد: چقدر وقت دارد و آیا می‌خواهد جایی برود؛ لالی جواب می‌دهد: باید پیش گیتا بروم.کتاب خالکوب آشویتس در یک نگاه کلی داستان عشق، زندگی، امید و فداکاری است. یک داستان پر از محبت و شفقت در دورانی آکنده از اندوه و وحشت و قساوت‌های بشری که به شکل ساده و روانی هم نوشته شده است. از نظر ادبی چندان کتاب شایسته‌ای (در مقایسه با دیگر کتاب‌های این زمینه) محسوب نمی‌شود اما همان‌طور که خود لالی اشاره کرد: داستانی است که شاید ارزش گفتن داشته باشد.زهرازهراSat, 11 Dec 2021 18:27:29 +0330https://virgool.ir/@zahrah/اصل-و-نسب-ydwbtivff1mtاصل و نسب هر کس به ان چیزی برمیگردد که در ان زاده شده است و فرار از ان غیرممکن ، مقام بلند در پدرو مادر اصل و نسب مارا نیز بلند میکند و سر ما در میان مردم بالا میرود ؛ اگر چنین نبودند هم انکار انها هیچ به ارزش ما نمی افزاید که میکاهد . نوشین روان است هر که از اصل و نسب بلند برخوردار باشد در همان ابتدای تولد.اخبار از هرکه اصل و نسب بلند دارد گرد می اید و انکه اصلش کوتاه و نسبش کوتاهتر است نه نوشین روان است و نه اخبار درستی دارد.مردی از مردم مداین دارای اصل و نسب کوتاه بود روغن دراوندی را با دست های خودش میساخت ، زنی داشت اعور که بشدت اصل و نسب دار شدن رو دوست میداشت ، خود را به هر دری میزد هنرش رقص با تنبور بود و تیراندازی.پسری با پدرش به ان ده امد ، دلباخته ی دختر ان مرد روغن فروش و زن اعور گشت . پسرک به حرام گرد می امد و زنان را بزرگ نمیدانست تا وقتی که دلباخته گشت ، باده ای را سرکشید و گفت این اخرین باده ی من خواهد بود.دیگران به ایشان تاختند تا به پسرک بفهمانند این عشق بی حاصل است هر که با اصل خودش? اما چه سود که دلباختن ادم را کر میکند و کور.با مقدار پول زیاد از دست دیگران گریخت و به خرابه ای وارد گشت ؛ فردایش به نزد پدر دختر رفت ، دخترش را به ایشان داد و مزد سالها نانخور بودن دختر را گرفت.پسری ازو زاد??یک پسر که پدرش مردی زحمتکش بود و مادرش کمی پرچانه ، یک بار مردروغن فروش به او زخم زد از نوع زبان برای اصل و نسب نداشته اش?در ان زمان زن اعور تیراندازی را یادگرفته و همراه رقص با تنبور ان را انجام میداد? بسی طرفدارداشت؛  از دیگران مزد میستاند ، چندین بار تلاش کرد دخترش را با خود همراه کند تا به خیال خود نسب را به عرش برسانند? اما مرد خانه این اجازه را به زنش نمیداد.یک روز که مردک خفته و برهنه کنار همسرش بود و فرزندشان را مابین گذارده بودند ؛ دید که بالشتک پر خون گشته ? بحث میان مردک و زن بالاگرفت.دیوانه ای ان میان در کوچه مشغول تنبور زدن بود ؛ کسی صدا را نشنید کودک ناله ای کرد و دانستند ان چاقوی گذاشته شده زیربالشتش برای فراری دادن اجنه پشت گردنش را زخم کرده؛ بحث ارام گرفت .سخنان زن بهنگام بحث از ذهن مردک بیرون نمیرفت ، او را بی اصل و نسب خوانده بود ؛ در حالیکه پسر اصل و نسب خود را فدای همین دختر کرده ، او چه میدانست اصل و نسب پسرکیست ؟که همان مردی بود که زن را بوقت جوانی از دست پسرانی که پدرش اورا فروخته بود نجات داد ، یک شب فرزندش را برداشت و رفت ؛ زندگی با این زن دیگر عذاب بود و عذاب.دختر ماند و توهم داشتن اصل و نسبی که مادرش ساخته بود.چندین سال بعد ، یک روز وقتی دختر داشت در میدان تیر اندازی میکرد مردی امد ؛ گفت به تو مزدی میدهم تا هرگز دیگر این کار را نکنی  ، زن که از این کار بی ارزش خودش و ان تماشاچیان هیز به ستوه امده بود پیشنهاد را پذیرفت.به هنگام رفتن پسر ، زن از او دلیل لطفش را پرسیدپسر نگاهی به صورتش انداخت و گفت : پدرم از من خواست به این شهر بیایم و اگر زنی تیرانداز و زیبا دیدم ان را از کارش بازدارماشک هایش بر گونه روانه گشت پرسید دلیلش را برایت بازگو نکرد؟ پسرک گفت پرسیدم به من گفت نشانه ای پشت گردنم دارم که با هر بار دیدنش به یاد این شهر می افتد ، دوست دارد خدمتی کرده باشد تا اصلش را ثابت کند.پسررفت و زن به ان نشانه ی پشت گردن نگاه کرد و چشمانی که شبیهش بود شبیه همانی که اصل نداشت.زهرازهراThu, 02 Dec 2021 16:28:35 +0330https://virgool.ir/@zahrah/خیالی-k2ylsu0pf4zpقرن پیش کاوشگران شکافتن بدن ماهی ها را شروع کردند و خونریزی هایی در سطح دریا به راه انداختند. ستاره شناسان هم در کنار این کاوشگران قرار گرفتند و رابطه ی میان ماهی ها وستاره ها را شناسایی کردند.هر ماهی برای یک ستاره بود. با مرگ یک ماهی یک ستاره خاموش میشد و با خونریزی آن ستاره ای دیگر میدرخشید.انگار خواص ضد پیری به انسانها میداد ، این رابطه جالب و شگفت آور بود. این را بعد از ده سال که هیچ تغییری در چهره ها حاصل نشد فهمیدند.یک گذرگاه مخفی برای خودشان درست کردند و خود را برای مدتی از دیگر انسانها مخفی کردند و بعد دوباره به شهری دیگر رفتند تا کسی متوجه این اتفاق نشود . سلطه بر شهرها را آغاز کردند و در این وسط یک نفر را برای شیرین کاری انتخاب میکردند تا آنهارا بخنداند?.خیال میکردند چه خوب شد که این اتفاق افتاد و ما جان بینهایت بدست آوردیم ، تصمیم گرفتند برای فرزندانشان هم این راه را انتخاب کنند? ؛ اما بهتر بود به وقت جوانیشان اینکار را کنند?جالب بود که فرزندانشان به جوانی نرسیده بر اثر حادثه ای میمردند. باعث تعجب بود ؛ اما همه شان به این درد دچار شدند و همه داغ فرزند دیدند ، بیش از پنج فرزند از هر کدام .هر باری که یکی از آن کاوشگران یا ستاره شناسان از مرگ نجات پیدا میکردند یکی از فرزندانشان را از دست میدادند ، انگار که بقای عمر آنها با مرگ فرزندانشان تضمین میشد.پس در این کار نقص و خطای زیاد وجود داشت ، این یک اشتباه بود که زنده بمانی به شرط مرگ فرزند ؛ باید حل میشد.دوباره دور هم جمع شدند تا فکر چاره ای کنند ، فکر یک کار مفید و درست که بشود از مرگ فرزند جلوگیری کنند ؛ چندین بار به دریا رفتند از خون ماهی و مرگ ستاره دیدن کردند و هر بار تلاششان بی نتیجه بود ، نسل انها باقی نمیماند.مکتب به راه انداختند و سعی کردند این معلومات را به دیگران هم اموزش دهند ، این عدالت نبود که دیگران شاهد سلامتی فرزندشان ، موفقیت هایشان و یک خانواده ی صمیمی باشند ؛ اما اینها با وجود جان بی نهایت غمگین. دیگران هم باید شاهد مرگ عزیزانشان باشند تا عدالت برقرار شود.در زندگی دیگران تغییروتحول ایجاد کردند، تغییری که همه را خوشحال میکرد ، این عالی بود که جان بی نهایت پیدا میکردند ؛ اما یک شرط داشت فقط مرد خانواده حق استفاده از این جان را داشت?از نظر آنها زنان باید نسلشان به مرور منقرض میشد چرا که اگر زنها نبودند ، فرزندی هم در کار نبود و این مردان با جان بی نهایتشان هرگز شاهد غم از دست دادن فرزند نبودند ، به مردها گفتند اصلا چه بهتر که زنانشان پیر شوند و تجدید فراش کنند ، تا ابد جوان و خوش سیما میمانند و همه ارزوی بودن با انها را خواهند داشت ؛ اما هیچکس به این فکر نکرد که چرا انها اینکار را برای فرزندانشان نکردند؟؟در این میان فقط یک مرد بود که شرط آنها را نپذیرفت و اصرار داشت که بدون همسرش جان بی نهایت نمیخواهد. تمام تلاششان را کردند تا او را قانع کنند ؛ اما او ترجیح داد جانی نداشته باشد اگر قرار است شاهد پیری و مرگ همسرش شود.کمی تردید داشتند ؛ اما در اخر به این نتیجه رسیدند که بگذار یک زن جان بی نهایت داشته باشد ؛ وقتی همه ی زنها نابود شدند شاید نیاز به او شود ، با خنده گفتند بگذار از احمق بودن این فرد به نفع خودمان استفاده کنیم?روزها گذشت و تمام مردان ان مناطق که جان بی نهایت داشتند شاهد مرگ فرزندانشان و پیر شدن زنانی که عاشقانه دوستشان داشتند شدند، دیگر زنی نبود که به انها مهر بورزد و فرزندی نداشتند تا به عشق انها هرروزشان شب شود ؛ کم کم تعداد زنها کم شد و چند زن بیشتر نمانده بود ، زنان پیری که تنها و بی کس مانده بودند...همه از ان زندگی خسته شده بودند ؛ جان بی نهایتشان داشت تمام میشد ، علائم پیری به سراغشان می آمد این را هر که دیگر فرزندی نداشت حس میکرد...زندگی داشت میگذشت بدون هدف ، بدون دلخوشی ،بدون لبخند...هیچ کدام حاضر نشدند برای ادامه ی زندگی عادی به شهری دیگر برود ، زنی را وارد زندگی اش کند ، فرزندی بیاورند و با شادی زندگی کنند ؛ شادی برای انها رفته بود با حماقت هایشان...با آن طلسمی که دیگر برای کسی کار نمیکرد ...نمیخواستند به شهری بروند و لبخندی بر لب ببینند ، دیدن خنده ی آدمها برایشان سخت بود ؛وقتی پر از غم بودند...همان سال اول زن و مرد با جان بی نهایت از انها دور شدند و هرگز خبری از آنها نشد ، همه میدانستند احمق ترین انها باهوش ترین بوده ، کسی که با عقلش کار میکرد نه با لذت های تمام نشدنی زودگذر...یک جمله برای خودشان داشتند و روی هر سنگ قبری مینوشتند « بهترین حرفها را از زبان همان هایی میشنویم که دیوانه اند و اثر گزارترین حرفها شاید از دهان دانایان بیرون آید که منحرف کننده ترین است»**عمر جاودانه چه فایده ای داره وقتی زندگی‌ کردنو بلد نباشیم ، مهم اینه زندگی کنیم هر لحظه رو ، کاش یاد بگیریم زندگی کردنو...زهرازهراSat, 27 Nov 2021 13:39:41 +0330https://virgool.ir/@zahrah/اثر-پروانه-ای-n3zthvdr4fgaاگررد طوفانی را از محل وقوعش بگیری متوجه میشوی که دلیلش تنها بخاطر تغییر فشار هوا در اثر بال زدن یک پروانه در آن سوی دنیا ، سه هفته قبل از وقوع طوفانبوده است به معنای ساده تر این که چیزهای کوچک میتوانند اثرات بسیار عظیمی داشته باشند.اولین بار که در کتاب خودت باش دختر این جمله را خواندم برایم جالب آمد پس تصمیم گرفتم اطلاعاتم را درمورد اثر پروانه ای بالا ببرم تا بتوانم از آن به نفع خودماستفاده کنم .تصمیم دارم این اطلاعات را با شما در میان بگذارم.تعریف اثر پروانه ایبال زدن یک پروانه در نقطه ای از جهان می تواند طوفانی را در نقطه ای دیگر بیافریند.ادوارد لورنز، برای شبیه سازی و پیش بینی وضع آب و هوا، برنامه‌ای نرم افزاری نوشته بود و زمانی که می‌خواست این برنامه را اجرا کند، متوجه شد که تغییریبسیار کوچک در یکی از ثابت‌ها، می‌تواند خروجی برنامه و پیش بینی‌های آتی را کاملاً متحول کند و تغییر دهد.این مسئله، نقطه‌ی آغاز توجه او به اثر تغییرات کوچک در سیستم‌های پیچیده بود.ادوارد لورنز ریاضیدان و هواشناس امریکایی در ابتدا این جمله را بکار برد ؛ یک هواشناس به من گفت اگر تئوری تو درست باشد حتی یک بار بال زدن یک مرغدریایی در نقطه ای از جهان ممکن است سرنوشت اب و هوای جهان را برای همیشه دگرگون کند . این بحث هنوز نهایی نشده اما شواهد فعلی به نفع مرغدریاییست.مانند بسیاری از جمله‌ها و حرف‌ها، به تدریج کلمات این عبارت تغییر کرد و دیگران، احساس کردند که پروانه، شاعرانه‌تر از مرغ دریایی است و با حذف صدر و ذیلجمله، به همان چیزی رسیدیم که امروز همه‌ی ما برای اثر پروانه ای مثال می‌زنیم.اثر پروانه ای نیز مانند بسیاری از پدیده‌ها و اصطلاحات علمی وارد گفتگوهای روزمره شد و به عنوان واقعیتی بدیهی پذیرفته شد.لورنز ادعا کرد اثرات بزرگی که به دلیل تغییر کوچک داده‌های جوی ایجاد می‌شود، باعث دو مشکل خواهد شد.اول اینکه توانایی ما در پیش بینی بلندمدت آب و هوا به شدت محدود می‌­شود.مشکل دوم اینکه نمی‌توان با قطعیت گفت کدام اثر به کدام دلیل مربوط می‌­شود.لورنز گفت: «ارتباط بی ­شمار وقایع طبیعی به یکدیگر، به این معنی است که بال زدن یک پروانه می‌تواند باعث ایجاد یک طوفان شود. یا حتی مانع از ایجاد یکطوفان شود.» لورنز چنین اضافه کرد: «آیا با دانستن اینکه یک تغییر کوچک می­‌تواند به اثرات بزرگ ختم شود، ما مجازیم طبیعت را تغییر دهیم؟ از آنجا که نمی‌­توان اثر دقیق این تغییرات را تعیین کرد، پس نمی­‌دانیم اگر این تغییر کوچک را ایجاد کنیم دقیقا چه اتفاقی در آینده می‌افتد.»لورنز پا را از این هم فراتر گذاشت و ثابت کرد حتی مدل های ساده ای با تعداد کم متغیر هم غیر قابل پیش بینی هستند حتی گرما دادن به گاز محبوس دریک جعبههم میتوانداثرات بی شمار متفاوت و غیرتکراری بسازد این بنیان نظریه ی بی نظمی است نظریه ای که در نقطه ی مقابل نظریه نیوتن درمورد یک جهان قابل پیشبینیقراردارد.او گفت بعضی از سیستمها چنان پیش بینی ناپذیرند که حتی اگر تمام شرایط اولیه را دقیقا کنترل کنید باز هم نتیجه غیر قابل پیش بینی خواهد بودیک دیدگاه به علم این است که اگر اطلاعات کافی داشته باشید هر چیزی را میتوانید پیش بینی کنید اما تحقیقات لورنز نشان داد که توانایی ما برای تحلیل و‌پیشبینی نحوه کار ذاتا محدود است.روزگاری اعتقاد انسانها بر این بود که کارها و اقدامات کوچک نتایج ناچیز و کمرنگی ایجاد میکنند و این کارها اقدامات بزرگ هستند که نتایج بزرگ و قابل توجهیایجاد میکنند ( البته هنوز هم بیشتر انسانها بر این اعتقاد استوار هستند برای همین هرگز شروع نمیکنند !) با این حال نظریه ی آشوب و اثر پروانه ای توانست ایندیدگاه را تغییر دهد.مثال برای اثر پروانه ایدر سال ۱۹۰۵ میلادی، یک مرد جوان درخواست خود برای تحصیل در دانشکده هنرهای زیبای وین را به این دانشکده ارائه کرد، اما متاسفانه (هم برای او و هم برایما و دنیا) این درخواست پذیرفته نشد؛ نه تنها یک بار، بلکه دو بار!شخصی که آرزوی تحصیل در رشته هنر را در سر می پروراند، آدولف هیتلر بود که پس از ردّ درخواستش مجبور شد تا در محله های فقیرنشین شهر خود ساکنشود ، بدلیل شرایط سخت زندگی رفته رفته خشم و سرکشی هیتلر رشد کرد و بجای تحقق رویاهایش بعنوان یک هنرمند به ارتش آلمان پیوست و بقیه داستان را هم کهخودتان می دانید.میبینید ؟ رد کردن درخواست یک هنرجوی مشتاق ، جان میلیون ها انسان را گرفت…همچنین در فیلم هاوانا ساخته ۱۹۹۰ شخصیت اصلی که یک قمار باز ریاضی دان است میگوید « بال زدن پروانه روی یک گل در چین می تواند باعث طوفانی درکاراشیب شود کسانی هستند که میتوانند احتمالش را هم حساب کنند»فهم ما از اثر پروانه خیلی زیاد تحت تاثیر روایت این فیلم قرار گرفت برای همین مسیر اشتباهی را در درک اثر پروانه ای رفتیم اما چرا چنین شدچنین برداشت هایی ازنظریه لورنز برای یک شنونده ی نا اشنا ممکن است درست بنظر برسد ولی اینگونه برداشتها دقیقا منظور لورنز را برعکس فهمیده اند معنی اثرپروانه ای این نیست که ما میتوانیم ریشه های یک عامل را شناسایی کنیم اتفاقا مفهوم نظریه اثر پروانه ای دقیقا این است که علم نمیتواند همه ی عوامل یک پدیده رابشناسد اینکه ادعا کنیم بال زدن یک پروانه می تواند طوفان ایجاد کند میخواهد یک سوال را در ذهن پدید اورد : اگر چیزی به کوچکی بال زدن یک پروانه میتواندطوفان ایجاد کند چگونه ما میتوانیم با اطمینان کامل بگوییم چه چیزی باعث طوفان شده است ؟نظریه لورنز دیدگاه جدیدی درباره ی روابط علت و معلول به دست میدهدارجاعات فرهنگ عامه به اثر پروانه به ما نشان میدهد عموم مردم چگونه درباره ی علم فکر میکنند عامه ی مردم انتظار دارند دانشمندان جواب دقیق همه ی پرسش هارا بدانند در حالیکه علم مدرن عرصه ی عدم قطعیت است همین نیاز و انتظار هم باعث شد تا روایت فیلمهایی مثل اثر پروانه ای در ذهن ما ماندگار باشند تا اصلحرف لورنز درباره ی این نظریه،پس درس اصلی اثر پروانه ای دقیقا برعکس چیزی که از فیلم هاوانا نقل کردیم بی نهایت سخت است که چنین چیزهایی را با قطعیت محاسبه کرد .از قول رابرت دوانی ریاضیدان دانشگاه بوستون درس اصلی اثر بال پروانه اینه«برای ما انسانها غیر ممکن است که همه چیز را دقیقا تخمین بزنیم جهان غیرقابلپیش بینی است »فواید اثر پروانهچگونه از اثر پروانه ای در زندگیمان استفاده کنیم؟واقعیت این است که شما نمیتوانید از اثر پروانه ای فرارکنید در واقع شما همین الان هم اقداماتی در گذشته انجام داده اید که ممکن است اثر پروانه ایش را درآینده ببینید اما خبر خوب این است که میتوانید یاد بگیرید چگونه اثر پروانه ای را مهار کنید تا در زندگیتان به شما سود برساند و موجب پیشرفتتان شود.مهمترین نکته ای که باید همیشه بخاطر داشته باشید این است که هرگز قدرت تصمیمات و اقدامات خودتان را دست کم نگیریدیک حرکت کوچک ممکن است بتواند زندگیتان را برای همیشه تغییر دهد.بنابراین بر روی کارهای بسیار کوچک روزانه تان تمرکز کنید تا با گذشت زمان تغییرات بسیار بزرگ و قابل توجهی را تجربه کنید البته همانطور که گفتم پذیرش اینموضوع برای بسیاری از افراد دشوار است و کار هرکسی نیست.چگونه بیشترین بهره را از اثر پروانه ای ببریم؟ممکن است با خود فکر کنید دانستن اثر پروانه ای بجز جالب بودن چه کاربردی دارد؟تصور کنید به پنج سال گذشته سفر می‌ کردید. چه عواملی را تغییر می‌ دادید؟برای مثال ممکن است ۵ سال گذشته پیشنهاد یادگیری زبان انگلیسی را رد کردید و امروز می‌ بینید که می‌ توانست به موفقیت‌ های بزرگی ختم شود.دقت کنید که چگونه می توانستید ۵ سال گذشته با یک تصمیم کوچیک زندگی امروزتان را تحت تاثیر قرار بدید. حالا با در نظر گرفتن آن ، به ۵ سال آینده خودتان فکرکنید . چون در هر صورت این ۵ سال و ۵ سال‌ های دیگر هم از راه می‌ رسند . بنابراین با وجود ترس اقدام کنید. دانستن درباره نظریه آشوب قطعا مسیر را لذتبخش خواهد کرد بنابراین:هربار که می‌خواهید تصمیمی را بگیرید و یا از انجام کاری صرف نظر کنید به یاد اثر پروانه‌ای باشید.سخن پایانیاراده‌ کنید جز بهترین ها شوید وقتی در حیطه ی کاری خود یکی از بهترین ها شوید پول خودبخود به سوی شما سرازیر میشود.زهرازهراMon, 01 Nov 2021 16:51:45 +0330