https://virgool.ir/feed/@zahrabighamiyanfa2026-11-12 11:42:44https://files.virgool.ir/upload/users/512726/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@zahrabighamiyanhttps://virgool.ir/@zahrabighamiyan/رازِ-عشقی-که-من-میدانم-تو-و-موبایلم-xq1p7lyu2lywاستاد 50 ساله ای داشتیم که فیزیک درس می داد. شیوه ی درس دادنش شهره ی خاص و عام بود، که فیزیک را بین زندگی می یافت و لقمه به لقمه به دانشجویانش می خوراند. وسوسه شده بودم که ترم بعد با او فیزیک کوانتوم بگیرم. اما یک شرط برای ورود دانشجویانش گذاشته بود که من فاقد آن بودم! باید عاشق شده باشی...عجیب و غریب بود و عجیب تر آنکه دانشجویانش اجازه نداشتند آنچه در کلاس رخ می دهد را برای سایرین تعریف کنند. اما عشق که با برنامه و فرمول و زمان بندی رخ نمی دهد. نمیشد بروی و به آدم های توی خیابان زل بزنی تا ببینی کدامشان قرار است دل تو را ببرند! ترم چهارم به همین منوال گذشت. ترم پنج هم آمد و زمان انتخاب واحد به سر رسید و من در حسرت کلاس فیزیک کوانتوم ماندم.یک روز یکی از دوستانم از من اجازه گرفت تا در گروه رفع اشکال اضافه ام کند. گفت تو چند سالی است که فیزیک درس می دهی و شاید بتوانی بهتر کمک کنی! وارد شدم و شروع به صحبت کردیم!اتفاقا بحث اشکال درسی نبود و از زیبایی های فیزیک در کهکشان صحبت به میان بود. در این میان، حرف های کسی بیشتر به دلم مینشست! خاستم تا عکس را ببینم اما....لبخندِ دلربای دختری با یک جفت تیله ی مشکی که به دوربین زل زده بود، مرا میخکوب کرد.روز ها گذشت و من پای ثابت آن گروه شده بودم. به بهانه ی فیزیک سر حرف را باز می کردم و بعد به خودم نهیب می زدم که: هی یارو! تابلو شدی ها! همه فهمیدن! آخه ندیدیش که.....اما دل بی صاحاب من ، چشم دوخته بود به همان لبخن بی ریا و ساده....یک روز دل به دریا زدم و رفتم تا مستقیم با خودش صحبت کنم! دیدم او هم بدش نمی آید قراری، کافه ای، چیزی....اولین قرارمان را وسط درخت های سر به فلک کشیده ی چهار باغ گذاشتیم. خودش بود! اما ....از عکس هایش دلنشین تر و لبخندش شیرین تر از آن....گفت :" میشه از فیزیک سیالات برام بگید؟"گفتم: "میشه دفعه بعد که دیدمتون بیشتر بگم؟"و دیدار های بعدی ما شروع شد.پائیز را کنار هم گذراندیم. شب ها خیره به عکسش میشدم و دلتنگی را قورت میدادم.اسمش که روی موبایلم می افتاد قند توی دلم آب میشد!کنارش که بودم همه چیز جهان، طبق میل من بود !دوریش اما ....انگار هزار سال طول می کشید.جفتمان سامسونگ داشتیم و عکس های پشت صفحه ای که کنارهم ،کامل میشد. همین گوشی ها اگر نبود که من هزار بار از دلتنگی میمیردم! دنیایم شده بود عکس های دو نفره مان، هر خلوتی که پیدا می کردم خیره به این همه عشق، زل میزدم.چشم بهم زدنی تابستان آمد و باید انتخاب واحد میکردیم. چشمم به فیزیک کوانتوم افتاد. به عشقی که یک باره از توی موبایل شروع شد و بعد تر به قلبم رسید. انتخابش کردم. حالا من شرط استاد را داشتم.استاد در اولین روز تدریسش مجددا پرسید: کسانی که عاشق شدند، دست ها بالا....همه دست ها بالا رفت.پرسید : وقتی عشقتون جوابتونو نمیده چند ساعت طول میکشه؟وقتی منتظر پیامش هستید چقدر؟دلتون که تنگشه چقدر انگار باهاتون فاصله داره؟چقدر وقته انگار ندیدینش؟وقتی اسمتونو صدا میزنه چقدر طول میکشه؟کوانتوم همون عشقه! فیزیک کوانتوم میگه حوادث جهان نسبت به حس تو تغییر میکنه...گاهی زودتر و گاهی دیرتر میگذره....شما حالا کوانتوم و با قلبتون درک کردید! پس می فهمیدش! شما کوانتوم را تجربه کردید پس آماده اید...و شروع کرد...عشق بر اتم ها هم اثر میگذارد. پس عاشق شوید و عاشق بمانید....Zahra BZahra BMon, 28 Dec 2020 00:50:48 +0330