<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra zarfchi</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahra_zarfchi</link><description>فلسفه علوم اجتماعی دانشگاه تهران/روایت پژوه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:59:16</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/210821/avatar/avatar.png</url><title>Zahra zarfchi</title><link>https://virgool.ir/@zahra_zarfchi</link></image><item><title>عدالت به مثابه رانت</title><link>https://virgool.ir/@zahra_zarfchi/عدالت-به-مثابه-رانت-nt4hdgeamjui</link><description>یا منتقماول:تمامی ارزش های اجتماعی آزادی و فرصت، درآمد و ثروت و پایه های اجتماعی عزت نفس باید به طور برابر توزیع شوند مگر اینکه توزیع نابرابر یکی از این ارزش ها، یا همه آن ها، به سود همگان باشد. پس بی عدالتی صرفا در نابرابری های است که نفع همه تمام نمی‌شود.(رالز)دوم:هرکدام از نهاد ها و موسسات که از بیت المال ارتزاق می‌کنند موظف اند در قبال نحوه مصرف آن در برابر مردم پاسخگو باشند.سوم:اندکی قبل در خصوص منصب های رانتی و ذبح کردن اخلاق برای رسیدن به قدرت صحبت کردم. این بار وجه دیگر از این ماجرا را بررسی می‌کنم. بودجه اغلب موسسات فرهنگی وابسته به جریان حزب اللهی مانند حوزه هنری و موسسه اوج وابسته به بیت المال است و با تکیه بر رالز برای برقراری عدالت باید این مواهب بین همه یکسان توزیع شود و زمانی نابرابری مجاز است که نفع همه در آن باشد. پس برای هدایت این موسسه ها منصب را باید به فردی بدهند که در آن حوزه صلاحیت بیشتری داشته باشد زیرا این نابرابری به نفع همه است. اما اگر افراد بر اساس رانت خانوادگی به این جایگاه‌ها رسیده باشند یا به عبارتی این نهاد های مهم دست افراد قدرت طلب افتاده باشد؛ آنگاه برای حفظ قدرت خود از هیچ کاری مضایقه نمی‌کنند و افراد را پله‌ای می‌کنند برای ارضای میل خود کما اینکه در برخی از این موسسات شاهد آن بوده ایم. حال چند سوال: کسی که الان منصب دار اوج است در این حوزه متخصص ترین است؟ آیا او از بودجه بیت المال موسسات وابسته همچون دیما تاسیس نکرده؟ (اگر کرده است، خواهان آن هستیم در خصوص اهمیت و کارکرد و خروجی این موسسه به طور شفاف توضیح دهد) آیا کسانی که مسئول این موسسات وابسته اند براساس تخصص انتخاب شده و رانت خانوادگی مطرح نبوده؟ آیا خروجی این موسسات در نسبت با پولی که از بیت المال دریافت می‌کردند در این سال ها چه بوده؟ این بیت المال صرف چه چیزهایی میشده؟ این موسسات در تمام این سال ها در برابر کدام نهاد نظارتی پاسخگو بوده‌اند؟همه ما به عنوان افراد انقلابی موظفیم که از نهادها مطالبه کنیم تا اگر فرضیه رانت و پارتی بازی خانوادگی و رفاقتی در آن ها جدی است ریشه آن را در دم بخشکانیم.چهارم:برافراشته نگه داشتن پرچم آرمان‌خواهی و مطالبه‌گری از وظایف جوانان است.(آقا)پ.ن: به استادم می‌گفتم: این افراد با استفاده از رانت وارد موسسه فرهنگی شده اند و زمانی که می‌گویم شما هم پیغمبر و اسلام برایتان پوشش است و یک مشت مفت خور هستید می‌گویند ما رزومه داریم.بله رزومه دارند همان رزومه ای که در طول این سال ها با پول بیت المال برای خود ساختند.</description><category>Zahra zarfchi</category><author>Zahra zarfchi</author><pubDate>Fri, 24 Jul 2020 19:43:37 +0430</pubDate></item><item><title>ارزش فدای قدرت</title><link>https://virgool.ir/@zahra_zarfchi/ارزش-فدای-قدرت-blkc0dqfrjx9</link><description>یا منتقممرگ سوژه و قدرتمندی ساختار از مفاهیم مهم ادبیات فوکو است. دنیای که در آن زندگیم می‌کنیم با قوانین و ساختارهای الزام آوری برای ما دارند. ما دراین جهان از خود اختیار عمل چندانی نداریم زیرا این ساختارها به زندگی ما معنا و شکل می‌دهند؛ پس عملا سوژه در یک دایره محدود قرار دارد که این دایره توسط ساختارها یا قدرت تعیین می‌شوند و به فعالیت و کنش می‌پردازد. این یک تفسیر تقلیل یافته از این مفاهیم از دیدگاه فوکو است. اگر بخواهیم با این رویکرد درباره ارتباط ارزش و قدرت صحبت کنیم؛ باید بگویم قدرت با ارزش های از پیش تعیین شده مردم را راهبری می‌کند. البته فوکو در اواخر عمر خود باور داشت سوژه تاریخی فرافردی می‌تواند راهکاری برای خروج از این بن بست باشد.این چارچوب نظری را گفتم تا کمی در ارتباط با اوضاع و احوال جامعه صحبت کنم. برای همه ما بسیار مطلوب است که مدیریت کشور به دست جوان مومن و حزب اللهی باشد و امورات کشور از دست تصمیمات خشک و بی منطق پیرمردان خلاصی یابد اما باید توجه داشت که این کار باید سازوکار خاصی وجود داشته باشد. واضخ تر اگر بخواهم صحبت کنم این است که ما برای انتخاب مدیران و مسئولین باید معیارهای مطلوبیت داشته باشیم و براساس آن افراد را ارزیابی کرده و به آنان مسئولیت دهیم اما در عمل این اتفاق نمی افتد یا بهتر است بپرسیم؛ الان جمهوری اسلامی چه اتفاقی افتاده؟! برخی از این مدیران و مسئولین جوان صرفا به مدد شبکه های اجتماعی معروف شدند و همین شهرت تبدیل شد به معیار جامع و مانع برای مطلوبیت و مردم هم با این معیار آنان را مدیران طراز خود ارزیابی می کنند من با این قسم کاری ندارم و صحبت درباره این قسم مفصل است.قبل از توصیف دسته دوم به مقدمه بازگشت می‌کنم. مطابق با نظریات فوکو در نظام جهانی ما توانایی چندانی برای تغییر محیط نداریم اما من معتقدم وقوع انقلاب اسلامی از نقیضه های نظریه فوکو است. نظر خود او در ارتباط با انقلاب ایران هم بسیار جذاب است او معتقد است؛ انقلاب ایران، یک معنویت سیاسی بود. مذهب برای او عنصری حاشیه ای و ضمنی از این جنبش نبود. مذهب در نزد او جنبش انقلابی را مستقیما به درک عمومی مردم از جایگاهشان در جهان پیوند می‌دهد، جهانی که مذهب نقش کلیدی در شکل دادنش ایفا می‌کند.فوکو معتقد بود که مذهب شیعه به طور خاصی در ایجاد آن نوع هرمنوتیکی که او برای تحول اساسی فرد لازم میدید موثر است. با این اعترافات فوکو پس مذهب که من آن را ارزش می‌خوانم بار دیگر بر قدرت پیروز شد. ارزشمندان و اخلاق مداران بر قدرت نشستند. حدس زدن ادامه ماجرا چندان سخت نیست که از این بعد افراد ارزش و مذهب را دستاویز خود برای رسیدن به قدرت می‌کنند و زمانی که به قدرت رسیدند  ارزش های جدید را به نحوه مطلوب برساخت می‌کنند. مصداق این رویداد در تاریخ جمهوری اسلامی فراوان یافت می‌شود اما نوع نادر آن و آنچه باعث شد من این کلمات را به هم بیاورم تاثیر این ارزش ها در انتصاب جایگاه ها در جمهوری اسلامی است. بعد از 40 سال از گذشت انقلاب هنوز که هنوز است ارزش نقش اول را در تمام بازی های سیاسی دارد در واقع ارزش ها در جان ساختارها رسوخ کردند و خودشان تبدیل به الزام هایی برای ورود به جایگاه‌ها شده اند از همین رو  افراد با توسل ظاهری به این ارزش‌ها این قوانین را می‌پذیرند و جایگاه ها را فتح می‌کنند. دقت کنید این افراد در ظاهر امر به این ارزش ها پایبندند و پس از رسیدن به قدرت آن ارزش ها را کنار می‌گذارند و حتی ارزش های جدید به نفع قدرت خود برساخت می‌کنند. مصداق دم دستی این ماجرا در انتصابات اخیر آقای قمی و اقمارشان می توانیم ببنیم. آقای قمی به مدد رویکرد جدید ساختار قدرت یعنی جوان گرایی فرصت پیدا کردند که به موقعیت دست پیدا کنند. اما ایراد کار اینجاست که ایشان مدتی است برای انتصابات مناصب مرتبط با سازمان دست به گزینه هایی می زند که صرفا حاصل از رانت آشنایی است مانند آقای دادمان(روزمه این بزرگواران اثبات دلیل من است) این انتخاب اشتباه به همین جا محدود نشد و آقای دادمان هم در انتخاب های خود براساس رانت آشنایی فردی را به دستیاری ویژه انتخاب کردند که رزومه ایشان هم قابل تامل است.حرف از قدرت و اخلاق زدیم. این مدیران صرفا با برچسب  جوان بودن و حزب اللهی بودن بر اریکه قدرت نشستند در واقع برچسب مذهب مجوزی شد برای این افراد تا به بدنه مدیریتی کشور رسوخ کنند و حالا شاید برساخت ارزش های جدید هستیم که صرف طلبه بودن و متعهد بودن مجوزی است برای تسخیر جایگاه های مدیریتی. (البته ناگفته نماند از تبار همین افراد روزی فرزند شهید بودن مجوزی بود برای ارضای حس ریاست طلبی در تشکیلات بود). جالب این جاست که همان مذهب و ارزش کسی را که تخصص جایگاهی ندارد ولی آن را می پذیرد مورد عتاب قرار می‌دهد ولی همه ما این ارزش را فراموش کرده ایم زیرا قدرت برای حفظ منافع خویش خواهان آن است که ارزش دیگری را ترویج کند.</description><category>Zahra zarfchi</category><author>Zahra zarfchi</author><pubDate>Tue, 14 Jul 2020 18:03:05 +0430</pubDate></item></channel></rss>