<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra.Jamali</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahra_jamali_90</link><description>معلم ، کارشناس ارشد مهندسی متالورژی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:56:15</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/318139/avatar/MUYYSY.jpeg</url><title>Zahra.Jamali</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90</link></image><item><title>ایده هایی برای تمرین و تقویت داستان نویسی خلاقانه</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/ایده-هایی-برای-تمرین-و-تقویت-داستان-نویسی-خلاقانه-y2xpo2efiqwc</link><description>در نوشته ی قبل راجع به مراحل و اصول داستان نویسی صحبت کردم و در این قسمت به عنوان نمونه و برای تمرین داستان نویسی، چند فعالیت متنوع و جذاب را معرفی خواهم کرد. این فعالیت ها به علت درگیر کردن چند هوش شناختی در کودکان ، می تواند در حین ایجاد فضای شاد و مفرح ، اطمینانی از یادگیری اکثریت دانش آموزان را ایجاد کند.قبل از اینکه نوشتن را آغاز کنید باید به این نکته توجه داشته باشید که هرچه کودکان داستان های متنوعی خوانده و شنیده باشند و با فضای داستان آشنا باشند در نوشتن توانمندتر خواهند بود. کودکانی که در دوره ی اولیه ی زندگی داستانهای مختلفی از زبان اطرافیان شنیده باشند نسبت به سایرین در ایده پردازی عملکرد بهتری خواهند داشت.برای دانش آموزان دبستانی علاوه بر فارسی از داستان در درسهای علوم، اجتماعی و ریاضی نیز بهره ببرید. در کلاس و مدرسه جمع های کتابخوانی، نمایش عروسکی، مجله خوانی ، تماشای انیمیشن و . . . تشکیل دهید. ساعت کوتاه و مشخصی در روز را به داستان خوانی یا شنیدن داستان های صوتی اختصاص دهید. در تکالیف روزانه یا هفتگی متن های داستانی در اختیارشان قرار دهید تا در کنار به کارگیری مطالب درسی، لذت ادبی را تجربه کنند.پیشنهادها1- جعبه ی ایده هابا همکاری بچه ها جعبه ی زیبایی بسازید و برای آن یک اسم جالب انتخاب کنید. جعبه را در جایی از کلاس که در دسترس همه باشد قرار دهید. برگه هایی نیز برای نوشتن در کنار آن قرار دهید. از دانش آموزان بخواهید هر بار که ایده ی یک داستان یا موضوع جذابی به ذهنشان رسید روی برگه ها بنویسند و در جعبه بیندازند. در فاصله های زمانی دلخواه یا مشخص(مثلا هر 1 ماه) برای داستان نویسی از جعبه ی ایده ها کمک بگیرید و دانش آموزان را به استفاده از آن تشویق کنید. این فعالیت به ایده پردازی و افزایش خلاقیت آن ها کمک خواهد کرد.2- دست به دستاز دانش آموزان بخواهید یک دایره ی بزرگ تشکیل دهند. هر نفر یک برگه ی کاغذ در اختیار دارد . روی تمام برگه ها یک جمله ی مشخص نوشته شده که در واقع شروع داستان است. هر نفر 2 دقیقه زمان دارد که فکر کند و جمله ی دیگری اضافه کند تا داستان ادامه پیدا کند. بعد از نوشتن جمله، برگه ی خود را به نفر کناری بدهد. این فرآیند تا چرخش کامل برگه ها و بازگشت آن به نفر اول ادامه پیدا می کند. نفر اول داستان را در چند جمله تمام کند. با این فعالیت برای یک جمله یا موضوع ، به تعداد دانش آموزان و با همکاری همه ی آنها داستان های متفاوت ساخته می شود. می توانید برای دفعات بعد نوشتن جمله ی ابتدایی یا انتخاب موضوع مجزای هر برگه را به خودشان واگذار کنید.3- درخت شعریک درخت در حیاط مدرسه یا پارک انتخاب کنید.(میتوانید بجای درخت از ابزار دیگری که تمایل دارید در کلاس قرار دهید استفاده کنید.) به دانش آموزان بگویید برای درخت یک شعر آهنگین یا طنز بنویسند. نیازی به رعایت اصول شعر نوشتن نیست. بعد از خواندن همه ی شعر ها ، آنها را به همان درخت آویزان کنید. می توانید بعد از گذشت چند هفته دوباره به سراغ آن بروید و از بچه ها بخواهید شعر خود را اصلاح کنند و بهبود بدهند.4- ماشین تبدیلیک داستان که بین دانش آموزان شناخته شده است و همه آن را قبلا خوانده اند را به تعداد دانش آموزان کپی کنید. در این فعالیت هر دانش آموز نقش یک ماشین تبدیل را ایفا میکند و باید به دلخواه خود به تغییر قسمت هایی از داستان بپردازد. موضوع کلی و پاراگراف ها تغییر نمی کنند اما می توانند در نقشها، احساسات شخصیتها، زمان یا مکان داستان، نتیجه و .... تغییراتی ایجاد کنند. در انتها داستانها را با صدای بلند در کلاس بخوانند.5- تحریک حواسدر این فعالیت هر بار می توانید با حذف یکی از حواس پنجگانه ، موقعیت هایی ایجاد کنید که دانش آموزان به استفاده و تقویت سایر حواسشان ترغیب شوند. مثلا چشم های آن را ببندید و وارد یک اتاق که از قبل آماده کردید کنید. دانش آموزان با لمس کردن، شنیدن و بوییدن تلاش کنند تا تصوری از اتاق در ذهنشان ایجاد کنند و توصیفی از آن بنویسند.6- سفر علمیدانش آموزان را به یک محیط عمومی مثل پارک، بانک، فروشگاه، مزرعه، کتابخانه ی عمومی و . . . ببرید. از آنها بخواهید محیط و رفتار آدمها را و اتفاقات را خوب مشاهده کرده و یادداشت برداری کنند. توجه آنها را به حزئیات جلب کنید. مثلا اگر یک فرد را فقط با رنگ لباس معرفی کردند حتما از آنها بخواهید نشانه های دیگری مثل قد، مدل و رنگ مو، عینک، مدل کفش، وسایل همراه و . . . توصیف کند. شروع ، روند و پایان اتفاقات را مشخصا بیان کنند. به ویژگی های مخصوص هر محیط توجه کنند . مثلا قسمت های مختلف یک بانک .7- سبدهای رنگیگروه های 3 نفره تشکیل دهید. به هر گروه 3 تکه کاغذ کوچک زرد ، آبی و سبز بدهید.(می توانید هر رنگ از کاغذها را به شکل یک میوه برش دهید.) به هر گروه یک داستان متفاوت بدهید و از آنها بخواهید بعد از خواندن داستان، نام شخصیت اصلی را در برگه ی زرد، موضوع یا موقعیت داستان را در برگه ی آبی و مکان یا زمان داستان را در برگه ی سبز بنویسد. سه سبد بردارید و کاغذهای همه ی گروه ها را به تفکیک رنگ داخل سبدها بریزید و مخلوط کنید. حال از گروه ها بخواهید از هرکدام از سبدها به صورت اتفاقی برگه ای برداشته و با ترکیب شخصیت، مکان یا زمان و موقعیتی که بدست آورده، یک داستان جدید بسازد.8- کلاژ تصاویرمجله های مختلفی را در اختیار دانش آموزان قرار دهید. از آنها بخواهید تصاویر مختلفی را از مجلات ببرند و با در کنار هم قرار دادن آنها یک فضای داستانی بسازند.(تصاویر افراد، خانه ، گل و درخت، حیوان، وسیله نقلیه و . . .) حال داستان مربوط به تصویری که ساخته اند را بنویسند و در کلاس بخوانید.9- عکاس باشیاز دانش آموزان بخواهید برای این فعالیت یک دوربین عکاسی یا گوشی موبایل همراه داشته باشند. اردو یا مکانی را برای آنها فراهم کنید و به آنها 30 دقیقه زمان دهید تا از مناظر دلخواهشان تصویرهایی تهیه کنند. تصاویر میتواند از محیط ، اشخاص، حیوانات، گیاهان، وسایل و هرچیزی که دلخواهشان است باشد. در ادامه یک یا دو تصویر را انتخاب کنند و برای آن داستانی خلق کنند و بنویسند.10- یا بخت و یا اقبالقبل از شروع فعالیت از هر یک از افراد کلاس بخواهید یک عدد سه رقمی(بدون صفر) برای خود انتخاب کند. عددها را جلوی اسمشان یادداشت کنید. سه ستون روی تابلوی کلاس برای &#34;شخصیت ها&#34; ، &#34;مکان یا زمان&#34; و &#34;موقعیت یا موضوع&#34; داستان رسم کنید. دانش آموزان برای هر ستون 10 پیشنهاد متنوع را بیان کنند و بنویسید. بعد از کامل کردن ستونها، هر فرد با توجه به عددی که انتخاب کرده بود عناصر داشتانش را میشناسد. مثلا فردی که عدد 257 را انتخاب کرده باید با ترکیب دومین شخصیت و پنجمین مکان و هفتمین موضوع یک داستان خلاقانه بسازد. به طور مثال داستان &#34;یک فضانورد&#34; در &#34;ساعت 2 شب در یک فروشگاه لوازم خانگی&#34; و با موضوع &#34;احترام&#34;.در تمام این فعالیت ها به استفاده ی درست از کلمات ، قیدها، فعلها املا و دیگر اصول نوشتاری توجه داشته باشید.این چند مثال نمونه هایی از بیشمار فعالیت ها و ایده های مختلفی است که میتوانید از منابع مختلف و البته خلاقیت خودتان از آن بهره ببرید تا ایده پردازی و مهارت نوشتاری دانش آموزانتان را بهبود دهید.</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Tue, 13 Jul 2021 14:01:24 +0430</pubDate></item><item><title>داستان نویسی سخت نیست.</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/داستان-نویسی-سخت-نیست-jah5hk5mfywv</link><description>هر داستانی شروع ، میانه و پایانی دارد که داستان را شکل می دهد. هر کدام از این قسمت ها حاوی مطالبی است که در نقشه ی داستان مشخص شده است.نقشه یا اصول کلی داستان شامل مکان ، شخصیت ها، مسئله یاموضوع داستان و راه حل آن می باشد.?برای نوشتن داستان، دانش آموز مکان های مختلفی را انتخاب می کند. داستان می تواند لوکیشنهای مختلفی داشته باشد اما انتخاب محل اصلی یا اولیه ی وقوع داستان اهمیت بالایی دارد. مکان می تواند مثالهایی همچون آکواریوم، جنگل بارانی، زیرزمین خانه ی مادربزرگ یا هرجای دیگری باشد. انتخاب مکان متفاوت و خلاقانه احساس بهتری را در مخاطب ایجاد کرده و او را به خواندن داستان مشتاق تر می کند.??‍✈️در انتخاب شخصیتها دانش آموزان را تشویق کنید تا از انتخاب صِرف انسان ها و افراد معمولی یا حتی خودشان به عنوان بازیگر اصلی فاصله گرفته و به خلق شخصیت هایی با ویژگی های مختلف بپردازند. به عنوان مثال روباهی که دم خیلی کوتاهی داشته، عینکی که یکی از عدسی های آن شکسته، ساعتی که زمان را در مریخ نشان می دهد و ..... .⁉️مسئله یا موضوع داستان در واقع بدنه اصلی داستان را تشکیل می دهد. به دانش آموزان پیشنهاد دهید برای نوشتن داستان یک سوال یا مشکلی را مطرح کنند و برای آن ماجرایی بسازند. از انتخاب مسائل پیش پاافتاده، روزمره و تکراری پرهیز کنید و دانش آموزان را به تفکر خلاقانه سوق دهید. مشکل یا مسئله می تواند موضوعاتی مثل خواب ماندن خورشید، میوه ندادن درخت سیب، کلیدی که پیر و خم شده و نمیتواند در را باز کند و ..... باشد. * البته که می توانید از داستان نویسی برای حل مشکلات تربیتی بین دانش آموزان نیز بهره ببرید.✅در پایان، دانش آموزان باید راه حلی برای مسئله ی بیان شده مطرح کنند و یا با راهنمایی هایی که در داستان بیان کردند خواننده را به سمت یافتن راه حل سوق دهند.دانش آموز بعد از اینکه نقشه داستان خود را تعیین کرد، شروع به نوشتن داستان می کند.شروع داستان مهمترین بخشی است که هر فرد برای جذاب کردن داستان و جلب نظر مخاطب باید به آن توجه کند. اگر داستان شروع مناسبی نداشته باشد، کمتر فردی تمایل خواهد داشت که به خواندن ادامه ی داستان بپردازد. میتوانید از طرح یک سوال یا جمله تعجبی برای شروع داستان استفاده کنید. مثلا : شما فکر می کنید داخل کیف چیست؟ مگه کروکودیل هم حرف میزنه! چهارتا قورباغه و فقط یک برگ نیلوفر! هلیکوپتر پلیس اینجا چیکار میکنه؟ و . . . .بعد از شرح مسئله و داستان پردازی راجع به آن، نقطه عطف را مطرح کنید. نقطه عطف(eureka time) داستان جایی است که به حل مسئله کمک میکند. مثلا شخصیت داستان یک ابرقدرت مخفی یا شگفتی ای را میابد که کل داستان را به سمت دیگری میچرخاند.در انتها نیز داستان را جمع بندی کرده و با جملات زیبا و تاثیرگذار به پایان برسانید.Tip Top Paragraphsنکته دیگری که در داستان نویسی وجود دارد توجه به زمان تغییر پاراگراف یا بندهای نوشته است. باید توجه کنید که داستان نباید طولانی شده و موضوعات مختلف پشت سر هم نوشته شوند. چرا که خواننده یا مخاطب را دچار سردرگمی می کند. Tip Top رمزی است که برای توجه به زمان تغییر پاراگراف استفاده می کنیم.Ti: time⏰زمان‌ – هنگامیکه تغییری در زمان داستان رخ می دهد پاراگراف را تغییر دهید. مثلا تغییر زمان صبح به شب.P: place?مکان- مکان داستان تغییر کند و اتفاقات در جای دیگری ادامه یابد. مثلا از جنگل به ساحل.To: topic?موضوع – هنگامی که موضوع دیگری را مطرح و راجع به آن صحبت می کنید یا نقطه عطفی در داستان اتفاق می افتد ، آن را در پاراگراف جدید بیاورید.P: person?‍?‍?‍?افراد یا شخصیتها – هنگامی که فرد دیگری شروع به صحبت می کند و یا شما میخواهد شخصیت دیگری در داستان را معرفی کنید به پاراگراف بعدی بروید.پبرای اینکه دانش آموزان به مهارت خوبی در داستان نویسی دست یابند و بتوانند مطالب گفته شده را تمرین کنند و به کار ببرند، فعالیت های متفاوتی وجود دارد که در مقاله ی بعدی چند نمونه از آن ها را معرفی خواهم کرد.</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Wed, 16 Jun 2021 10:58:28 +0430</pubDate></item><item><title>نقش معلمان و مربیان در بهبود انعطاف پذیری کودکان</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/نقش-معلمان-و-مربیان-در-بهبود-انعطاف-پذیری-کودکان-pld9p8qtztol</link><description>مخاطب این نوشته معلمان، مادران و پدران و هر فردی است که دغدغه ی تربیت موثر دانش آموزان در دوره های مختلف سنی را دارد. لطفا سطح توقعتان از دانش ­آموزان را به شکل مثبت بالا ببرید و به آنها کمک کنید تا برای خودشان اهداف واقعی و قابل دسترس بگذارند و بدانند که هر جا لازم شد، می‌توانند روی کمک شما حساب کنند.محیط یادگیری مدرسه باید به گونه ­ای باشد که در آن افراد احساس امنیت، تعلق و آزادی داشته باشند و بدانند که صدای آنها شنیده می­شود. تقویت انعطاف پذیری در دانش­ آموزان زمان‌بر است. به عنوان معلم کارهای زیادی می­توانیم انجام دهیم تا انعطاف­ پذیری را در دانش‌آموزان بهتر کنیم. این کار تاثیر مثبتی بر عملکرد آموزشی، اجتماعی و احساسی آنها دارد. مواردی چون:1- ایجاد ارتباط مثبت بین خانواده با مدرسه و کارکنان با دانش آموزان.2- تاکید بر مفاهیمی مثل خوش­بینی، بخشش، همدردی و ... در محیط مدرسه و بین افراد.3- توجه به مهارت­های انعطاف­ پذیری.۴- پرهیز از توجه به شکست­ ها یا رفتارهای منفی.6- تقویت حس ارزشمندی در دانش ­آموزان.منابع زیادی برای کمک به دانش آموزان و نوجوانان برای بهبود انعطاف پذیری وجود دارد که شامل کاربرگ هایی است که می توانند به تنهایی یا به کمک افراد متخصص یا معلم از آن بهره ببرند. چند نمونه از این کاربرگ­ها را در ادامه می­ بینیم.1- رنگ آمیزی برای بیان احساساتهدف از این کاربرگ کمک به دانش ­آموزان و بچه ­ها برای بروز احساساتشان از طریق رنگ ­هاست؛ تا بتوانند آنها را کشف کنند. همچنین این راه روش خوبی برای کمک به آنهاست که بتوانند احساسات خود را در شرایط مختلف درک کند.برای راهنمایی  بچه­ ها از آنها بخواهید یک تجربه ­ی احساسی که اخیرا با آن مواجه شدند را به یاد بیاورند. این تجربه می­ تواند مثبت (مثل یک جشن تولد هیجان انگیز) یا منفی (مثل یک مشاجره با هم­کلاسی) باشد.کاربرگ رنگ آمیزی احساساتاز دانش­ آموزان بخواهید چشم­هایشان را ببندند و تلاش کنند تا احساسی را که در آن موقعیت داشتند به یاد بیاورند. سپس نقاشی را طوری رنگ کنند که احساس آنها را نمایان کند. می‌توانند از رنگ‌های متنوع یا فقط یک رنگ استفاده کنند. طوری که به بهترین شکل احساسشان را نمایش دهد.بعد از رنگ کردن تمام قسمت­ها راجع به نقاشی خود صحبت کنند و علت انتخاب رنگ­ها را بیان کند. شنونده­ ی فعال باشید و با پرسیدن سوال­های متنوع آنها را ترغیب کنید تا بیشتر صحبت کنند.این روش هم به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا احساساتشان را کشف کند و آنها را بیان کنند؛ و هم معلمان و والدین را یاری می­دهد تا با نحوه­ ی عملکرد و واکنش دانش ­آموز در موقعیت ­های مختلف زندگی آشنا شوند.2-  موهبت ­های من؛ ویژگی­ ها و استعدادهاانجام این فعالیت به دانش  ­آموزان و کودکان کمک می‌کند تا استعدادها، توانایی‌ها، نقاط قوت و ویژگی­ های مثبت خود را بشناسند و قدردان آن باشند. بچه‌ها را تشویق کنید تا به آنها به عنوان موهبت یا هدیه بیندیشند.برای انجام فعالیت، به وسایل زیر نیاز دارید:قیچی، چسب، نشانگر(مارکر)، وسایلی برای تزیین مثل پولک، استیکر و . . . ، تکه ­های کوچک کاغذ که روی آن­ها استعدادها، نقاط قوت و ویژگی‌های مثبت نوشته شده.این کار به اینکه هرکدام از شما در درون چه کسی هستید، تاکید دارد.قدم اول این است که بچه ­ها مثال ­هایی از ویژگی­ ها و توانایی­ هایی که در افراد وجود دارد را بشناسند. ویژگی هایی مثل مهربان، فروتن، صبور، خلاق، آرام، یاریگر، بانشاط، شجاع، با ملاحظه، صادق، کنجکاو، مثبت‌اندیش، خوش­بین، سخت­کوش، فعال، امیدوار، قابل اعتماد، وفادار، قدرشناس و . . .قدم دوم: هر فرد ویژگی‌هایی که به نظرش در او وجود دارد را انتخاب کند و بگوید که چرا آن را انتخاب کرده و این ویژگی چطور با شخصیت او تطابق دارد.قدم سوم این است که به هر فرد گسترده­ ی یک مکعب را بدهید تا آن را برش بزند و جعبه بسازد. با انجام یک فعالیت شاد و سرگرم کننده یک جعبه ­ی هدیه بسازید. به کمک وسایل مختلف جعبه را به دلخواه خودشان تزیین کنند و نام خود را روی آن بنویسند و در کلاس قرار دهند.گسترده مکعب - فعالیت موهبت های منچند بازی برای دانش آموزان دبستانیدوره­ ی دبستان زمانی عالی برای شروع تمرین انعطاف‌پذیری است. کودکان در این دوره برای آموزش انعطاف پذیری بسیار مناسب هستند  و می ­توانند راحت ­تر از دوران جوانی و بزرگسالی این مهارت را بیاموزند. روش­ ها و منابع زیادی برای این کار وجود دارد اما بازی در دوران دبستان بهترین روش است.بازی ۱ : من همکلاسی هایم را دوست دارم.این یک بازی بسیار عالی برای پرورش روحیه ­ی  محبت ، مهربانی و شناخت بهتر در کودکان است. مهربانی در ذات خود بسیار مهم است اما توجه به مهربانی کردن به دیگران اصلی مهم و اساسی در انعطاف پذیری است. این بازی با تعدادی صندلی که به شکل دایره چیده شده­ اند انجام می­شود. تعداد صندلی ­های دایره، یکی کمتر از تعداد بچه­ ها است. بازی به ترتیب زیر انجام می ­شود.- دانش ­آموزی که برای دور اول داوطلب شده در مرکز دایره روی یک صندلی می­ نشیند. با بیان جمله ی &#34;من همکلاسی ام را دوست دارم، مخصوصا همان همکلاسی ام که .....&#34; بازی آغاز می شود. فرد داوطلب می تواند این جمله را به دلخواه خود با یک واقعیت راجع به همکلاسی هایش تکمیل کند. برای مثال می گوید: &#34; همان همکلاسی ام که طرفدار تیم فوتبال . . . است.&#34; یا &#34; به رنگ آبی علاقه دارد.&#34;- با تمام شدن جمله ی نفر وسط دایره، افرادی که این ویژگی راجع به آنها صدق می کند(که میتواند شامل خود گوینده هم باشد) باید جای خود را به یک صندلی خالی تغییر دهند.(صندلی نباید دقیقا در کنار آنها باشد)- فردی که وسط دایره بماند، دور بعدی بازی را آغاز خواهد کرد.*برخی از دانش آموزان حالا در کنار فرد جدید قرار می گیرند و به این وسیله راجع به همکلاسی خود اطلاعات تازه ای کسب می کنند. اطلاعاتی که شاید بتواند زمینه ای برای ایجاد دوستی های بیشتر بین دانش آموزان باشد.نکته: این فعالیت به دانش آموزان کمک می­کند تا همدیگر را بهتر بشناسند، علایق مشترکشان را بیابند و مهربانی و عشق را با بیان جمله ­ی &#34;همکلاسیم را دوست دارم&#34; تقویت کنند.بازی 2 : این یک راز نیست.این بازی در گروه­ های دو نفره انجام می­ شود. در صورت فرد بودن تعداد بچه ­ها خودتان با یکی از افراد، گروه بسازید. اعضای گروه را با نام دانش­ آموز الف و ب مشخص کنید. دانش آموزان الف به عنوان گوینده شروع به صحبت می کنند.(زمان کوتاه مثل 20 ثانیه برای کوچکترها و یک دقیقه برای بزرگترها مشخص کنید.)دانش ­آموز صحبت خود را با &#34;این یک راز نیست که . . . &#34; آغاز می­ کند و هر بار اطلاعاتی راجع به خودشان را بیان می­ کنند. اطلاعاتی مثل اعضای خانواده، کلاس ­های مورد علاقه، مهارت­ ها، عادت­ ها، علاقه­ مندی­ ها، حیوانات خانگی، حساسیت­ ها و هر چیز دیگری که راز نباشد و بخواهد آن را بیان کند.با پایان یافتن زمان معین شده،  نقش گوینده و شنونده را جا به جا کنید تا دانش آموز ب شروع به صحبت کند. نکته: این بازی برای شناخت بهتر بچه ­ها از یکدیگر و تمرین شنونده­ ی فعال بودن مناسب است. حتی می­ توانید یک رابطه­ ی جدید بین بچه‌هایی که ارتباط خوبی با هم نداشتند بسازید. مهربانی را در آنها تقویت کنید  و روابط را معنادار کنید(با شناخت از هم، رابطه ­ی دوستی برقرار کنند).بازی 3 : حلقه را عبور بدهاز دانش­ آموزان بخواهید دست­ های یکدیگر را بگیرند و یک دایره بسازند. یک حلقه­ ی هولاهوپ را به دست یک دانش ­آموز بدهید و از او بخواهید دوباره دایره را با گرفتن دست دوستش ببندد. به آن­ها بگویید هدف از این بازی این است که حلقه­ ی هولاهوپ یک دور کامل دایره را بچرخد، بدون اینکه دست دوستشان را رها کنند. بازی را آغاز کنید و از بازیکنان بخواهید تا فردی که در تلاش برای عبور دادن حلقه است را تشویق کنند. با پایان یافتن دور اول بازی، درباره­ ی دلیل موفقیت گروه و چالش ­های بازی بحث کنید. سپس بازی را تکرار کنید.نکته: این بازی به کودکان می­ آموزد که در هنگام مواجهه با چالش ­ها و مشکلات، راه ­های زیادی برای مقابله وجود دارد. حتی در صورت اینکه با چالش­ های به ظاهر غیرقابل حل روبه­ رو شوند، با کمک هم می­ توانند راهی برای غلبه بر آن پیدا کنند.*می­ توانید با انجام کارهایی مثل محدود کردن زمان، بازی با چشم ­های بسته و تقسیم بچه ­ها به دو یا چند گروه و ایجاد رقابت، جذابیت آن را بالا ببرید.بازی 4 : جانشینیاین بازی در گروه­ های پنج نفره انجام می­­شود. برای هر گروه 2 یا 3 نفر را به عنوان افراد جایگزین تعیین کنید. بازی را می­ توانید در کلاس یا فضای باز انجام دهید. 4 منطقه را به عنوان گوشه ­های یک مربع روی زمین مشخص کنید. فضایی را نیز در وسط مربع برای نفر پنجم مشخص کنید. هر نفر روی یک گوشه یا مرکز مربع بایستد. فردی که در مرکز مربع ایستاده بازی را با گفتن یک کلمه ­ی مشخص آغاز می­ کند.(این کلمه را با نظر خودشان انتخاب کنید)هنگامی که کلمه را شنیدند، هر بازیکن باید به طرف یک گوشه­ از مربع برود. فردی که در مرکز ایستاده نیز باید این کار را انجام دهد. اگر دو دانش ­آموز یک گوشه را انتخاب کنند، باید بازی سنگ-کاغذ-قیچی را انجام دهند تا برنده مشخص شود. فردی که باخته از بازی خارج شده و یک فرد دیگر جایگزین او می­ شود.نکته: این بازی روش خوبی برای مدیریت تعارض ­ها و مهارت شنیداری فعال در کودکان است.* روش ها و فعالیت های زیادی برای تقویت انعطاف پذیری در افراد وجود دارد. نکته مهم این است که هرچه زودتر و جدی تر به این موضوع بپردازیم، می توانیم شاهد تاثیر بهتر و بیشتر آن در روند زندگی باشیم.</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Sun, 28 Mar 2021 16:00:35 +0430</pubDate></item><item><title>برای بهبود انعطاف پذیری دانش آموزان چه کنیم؟</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/برای-بهبود-انعطاف-پذیری-دانش-آموزان-چه-کنیم-jkizhpjinnya</link><description>در سال‌های اخیر شاهد افزایش استرس، خشونت و افسردگی در دانش آموزان دوره ی متوسطه هستیم. موضوع اصلی این است که این دانش آموزان برای مقابله با استرس ها و چالش هایشان ناتوانند. برای کمک به این دانش آموزان باید انعطاف پذیری، خودآگاهی و تجربه ی موفقیت را در آنها بالا ببریم.آموزش مهارت انعطاف پذیری بسیار فراتر از محاسبات،حفظیات و دیگر آموزش های سنتی است. این کار به مشارکت و انگیزه ی زیادی نیاز دارد. هنگامی که دانش آموزان دریابند که ارزشمندند و توانایی غلبه بر چالش‌ها را دارند، انعطاف پذیر می شوند.1- به دانش آموزان کمک کنید تا عواملی که باعث ایجاداسترس در آنها می‌شوند را بشناسند. مهم است که فرد بداند چه احساسی دارد و چرا.2- برای دانش آموزان محیطی امن بسازید تا بتوانند بدون ترس از قضاوت و مسخره شدن، راجع به عوامل استرس زا صحبت کنند. این که خودتان هم در این بحث ها شرکت کنید، می‌توانداعتماد آنها به جمع شما را افزایش دهد.3- روش هایی که معمولا دانش‌آموزان در مواجهه با استرس انجام می‌دهند را بشناسید. می‌توانید از دانش آموز بخواهید که روی برگه ای اولین واکنشی که به عامل استرس زا نشان میدهد را بنویسد؛ بدون اینکه به بد یاخوب بودن آن فکر کند.4- از بارش فکری برای آشنایی با راه های مختلف مقابله با استرس استفاده کنید. مهارت های مقابله با استرس، تلاش آگاهانه ی مثبت و سازنده برای کاهش استرس یا مقابله با مشکل را به آنها معرفی کنید. میتوانید از این مهارتها پوستری تهیه کنید و در کلاس نصب کنید.5- از دانش آموزان بخواهید تجربه هایشان از مقابله با استرس را با دیگران در میان بگذارند. بدین ترتیب می توانند ازپیشنهادهای دوستان خود بهره ببرند. روش های مقابله با استرس متفاوت است. اگر یک روش به کارشان نیامد آنها را تشویق کنید راه دیگری را امتحان کنند.نحوه ی واکنش افراد بزرگسال به موقعیت های احساسی ممکن است ماترک تجربه ای از کودکی آنها باشد. اتفاقات ناگوار در کودکی، میتواند عواقب بسیار بدی در بزرگسالیداشته باشد.باور والدین راجع به امن بودن دنیا و قابل اعتماد بودن افراد، به تجربه ی کودکان و دید آنها نسبت به دنیا تاثیرگذار است.چند فعالیت پیشنهادی:فعالیت 1 : دست مخالفدانش آموزان را در گروه های دونفره روبروی هم قرار دهید. از آنها بخواهید از دست غیر غالب خود برای نوشتن کلمات پیچیده استفاده کنند. فرد مقابل تلاش کند تا کلمه را بخواند.فعالیت 2 : از رسانه کمک بگیرید. دنیای امروز پر از منابع دیجیتالی است که می‌تواند یاری‌گر شما باشد. از فیلم های کوتاه، انیمیشن ها، برش هایی از فیلم های شناخته شده، پادکست ها و .... که در آن تجربه ی یک فرد راجع به برخورد با یک اتفاق یا مواجهه با استرس یا مشکلی‌ بیان شده، بهره ببرید. آنها را در کلاس نمایش دهید. دانش آموزان را به گروه های کوچک تقسیم کنید و سوالات مرتبط با فیلم، که از قبل تهیه کردید را در اختیار آنها بگذارید تا به آن پاسخ دهند. از گروهها بخواهید راجع به روش کار فرد بحث کنند و خودشان را جایاو تصور کنند.فعالیت 3 : به هر فرد کاغذ کوچکی بدهید. از او بخواهیدهر موقعیت چالشی که به ذهنش می‌رسد را روی آن بنویسد(به آنها بگویید برگه ها جمع می شوند و روی تخته نصب خواهند شد). آنها را بلند بخوانید و از افراد بخواهید راهی برای مقابله با آن پیشنهاد دهند. از قبل نمونه ‌کارت هایی آماده کنید که روی آنها روش های مقابله با استرس نوشته شده است. از دانش آموزان بخواهید از بین کارتها هرکدام که با چالش بیان شده، تطابق بیشتری دارد را انتخاب کنند. کارت های انتخاب شده را در قسمت‌های مختلف کلاس روی زمین قرار دهید و از دانش آموزان بخواهید بهترین کارت را با ایستادن در محوطه ی مربوط به آن انتخاب کنند. بپرسید چرا این کارت را انتخاب کردند. بحث کنند و در صورت دلخواه نظرشان را تغییر دهند.فعالیت ‌هایی که در رابطه با انعطاف پذیری انجام میشود توانسته بر عملکرد درسی دانش آموزان نیز تاثیر مثبتی بگذارد. از جهت دیگر، عواملی مثل خواب کافی،غذای مناسب، ورزش کردن و لذت بردن از زندگی بر عملکرد مغزی و در نتیجه انعطاف پذیری بسیار موثر است.خانواده، مدرسه و جامعه ی حمایتگرخانواده ‌ای که در آن افراد حمایتگرند و روابط گرم و مثبتی دارند؛حضور یک فرد حمایتگر بیرون از خانواده مثل معلم،مربی یا مشاور؛و عضویت در یک گروه یا موسسه مثل مدرسه، باشگاه،سازمان یا مراکز مذهبی اعتماد به نفس افراد را بالا میبرد. (حس تعلق به یک جامعه)</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Fri, 05 Mar 2021 14:21:21 +0330</pubDate></item><item><title>انعطاف پذیری و مقابله با بحران ها 2</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/انعطاف-پذیری-و-مقابله-با-بحران-ها-2-chswzqijkhf2</link><description>انعطاف پذیری به احتمال زیاد در پیوستاری وجود دارد که ممکن است در درجات مختلف، در چندین حوزه ­ی زندگی خود را نمایان سازد. برای نمونه فردی ممکن است در محیط کاری بسیار انعطاف­ پذیر بوده، اما در روابط عاطفی و زندگی شخصی ناتوان باشد. به عبارت دیگر ایده ­ی انعطاف­ پذیری مرتبط و وابسته به موقعیت افراد است و می­ تواند بسته به فعل و انفعالات محیط پیرامون هر فرد تغییر کند.بهبود مهارت­ های انعطاف ­پذیری به شما کمک می­ کند تا در مواجهه با مشکلات و چالش­ های زندگی اوقات بهتری را سپری کنید.این نکته را هم باید در نظر بگیریم که، آدم ­ها با هم متفاوت هستند؛ فردی در شرایط تنش و تشویش ممکن است در فاصله ­ی زمانی کمی بهبود یابد، اما کنار آمدن با همان اتفاق برای فردی دیگر، مدت ­ها زمان ببرد. روشی که برای یک فرد موثر بوده، ممکن است بر فرد دیگری بی­ اثر باشد. به همین دلیل است که روش­ های مختلفی برای کسب این مهارت وجود دارد. روش ­هایی مانند وجود مجموعه ی حمایتگر مطلوب، روابط مثبت، تصور و نگرش مثبت از خویش و زندگی و چندین روش دیگر.انواع انعطاف ­پذیری را بشناسیم- انعطاف پذیری ذاتی : بخشی از مهارت انعطاف ­پذیری است که در ذات هر فرد وجود دارد و درواقع با این ویژگی متولد می ­شود . افرادی که این ویژگی را در سطح بالایی در خود دارند ، با اشتیاق به دنبال تجربه ­های جدید زندگی، بازی­ و سرگرمی، یادگیری و کشف هستند.- انعطاف پذیری انطباقی: مهارتی است که به شما تحمیل می ­شود. شرایط چالش برانگیز زندگی، شما را مجبور به آموختن، تغییر کردن و سازگار شدن می­ کند.- انعطاف پذیری ترمیمی: روش­ ­هایی که انعطاف­ پذیری درونی شما را بازیابی می­ کند. این بخش از انعطاف پذیری با آموزش و تمرین بهبود می­ یابد.* هر چه ظرفیت هر یک از این ویژگی ها افزایش یابد ، می­تواند ضعف دیگری را پوشش دهد. ­اضطراب به میزان کم می ­تواند عامل محرک باشد. اما تنها به مقدار کم! بدین علت که افزایش آن می­ تواند فرد را از پا دربیاورد. کودکان و حتی بزرگسالانی که انعطاف ­پذیری کمتری دارند، در برابر شرایطی که استرس ­زا هستند، ممکن است احساساتی از قبیل افسردگی، حس قربانی شدن، ناامیدی، گوشه ­گیری، خستگی مفرط یا ضعف شدید را تجربه کنند.اگر بتوانیم در این افراد دید بهتری نسبت به زندگی ایجاد کنیم، استقلال ایشان را تقویت کنیم و کمک کنیم تا توانمندی در کاری را تجربه کنند، زندگی را برایشان آسان ­تر کرده ­ایم.رفتارافرادی که انعطاف­ پذیری بالایی دارند شامل موارد زیر می ­شود:- به شکست­ ها به عنوان یک موضوع ناپایدار می نگرند.( این نیز بگذرد)- از شکست ­ها به عنوان فرصتی برای رشد و تغییر استفاده می ­کنند.- احساسات خود را مدیریت می­ کنند.- بر رویدادهایی که قابلیت کنترل آن را دارند، متمرکز می­ شوند.- خود را به عنوان قربانی تلقی نمی­ کنند.- به تمام جنبه­ های زندگی متعهدند.- آینده را چشم اندازی سراسر لذت بخش و مثبت می دانند.- پیچیدگی شناختی یا تلقی نادرست که تحت عنوان عقده ­ی ناصحیح شناخته می شود را تشخیص داده و با آن مواجه می شوند.ویژگی­ های بسیاری برای افراد انعطاف ­پذیر بیان شده، اما می­ توان به این هفت ویژگی به عنوان مهم ­ترین آنها اشاره کرد: ارزش های اولیه اجتماعی، خوش بینی، هدفمندی، حس تعلق به خانواده مدرسه و جامعه، مهارت حل مسئله، مهارت مواجهه ی موثر بر مشکلات، تصور مثبت از خود داشتناگر شرایطی به وجود آمد که احساس کردید انعطاف ­پذیری شما به تقویت نیاز دارد این پیشنهادها را بخوانید. شاید بتوانید با شناخت آن­ها به افرادی که در نزدیکی شما به آن­ احتیاج دارند نیز، کمک کنید:- از ابراز احساسات نترسید و آن­ها را تجربه کنید. گاهی اوقات گریه می ­تواند حال شما را بهتر کند.- قدم بزنید، ورزش کنید و هوای تازه تنفس کنید.- با کسی که دوستش دارید یا به او اعتماد دارید وقت بگذرانید و صحبت کنید.- وسایل الکترونیکی را کنار بگذارید و زمانی را به خودتان و استراحت اختصاص دهید.- با عبادت و مراقبه، سطح انرژی خود را بالا ببرید.- احساسات و افکارتان را بنویسید.- به موسیقی های انرژی ­بخش گوش کنید.                                              نفس عمیق بکشید. در لحظه زندگی کنید و از آن لذت ببرید.در ادامه با فعالیت هایی آشنا می شویم که می توانیم به کمک آن انعطاف پذیری را در خود و کودکانمان تقویت کنیم.</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Sun, 10 Jan 2021 22:31:06 +0330</pubDate></item><item><title>انعطاف پذیری و مقابله با بحران ها ۱</title><link>https://virgool.ir/@zahra_jamali_90/انعطاف-پذیری-و-مقابله-با-بحران-ها-iep52pbtc99x</link><description>تمام انسان های جهان با این رویداد مواجه بوده ­اند: روزهای ناگواری که افراد شغلشان را از دست ­می­ دهند، حقوقشان کاهش می­ یابد و از فقر و محرومیت آسیب می ­بینند. فردی نمی­ تواند بعد از اخراج از کار، اعتماد به نفس خویش را بازیابد. فردی پس از طلاق یا شکست در یک رابطه ­ی عاطفی، چندین سال از زندگی خود را از دست می­ دهد. بعضی از آنها، به سختی ناکام شده، در افسردگی غرق می شوند و برای همیشه اعتماد به نفسشان را از دست می ­دهند.چرا برخی افراد با همه ­ی سختی ­هایی که در زندگی با آن روبه ­رو می ­شوند، دچار لغزش روانی یا جسمانی نمی­شوند ؟ چگونه است که شرکت­ هایی زیر بار فشار خم می­ شوند؟ و چه چیز باعث می ­شود، برخی از ایشان ابتدا دچار لغزش شوند و در نهایت، به جای نخستین خود برگردند؟ چه نیرویی انسان را از این دشواری ­های زندگی می ­گذراند؟پاسخ این است : انعطاف ­پذیری[1]قبل از اینکه به توضیح این موضوع بپردازم در چند سطر علت نوشتن این مقاله را بیان می ­کنم. از اسفند 1398 که ویروس کرونا جهان را دربرگرفت، دغدغه ­ی اول ما معلمان دانش ­آموزانی بودند که از محیط شاد و فعالیت­محور مدرسه منع شده و مجبور به حبس در خانه ها شدند. محرومیت از حضور در زمین ­های بازی، پارک ­ها، رستوران ­ها و کافه­ ها، مهمانی­ ها و شاید مهم­ترین آنها مدارسی که دوستشان دارند، می­تواند هر کودکی را دچار افسردگی و بحران کند. امید است شناخت این موضوع و آموزش آن به کودکان، بتواند در بهبود وضعیت روحی ناشی از این شرایط، یاری­ دهنده باشد.و اما اینکه انعطاف ­پذیری چیست؟انعطاف­ پذیری به فرآیندی اطلاق می­ شود که در آن فرد توانایی قرارگیری و تطبیق خود را در شرایط تنش ­زا و بحرانی در یک مدت معین و مشخص دارد و می­ تواند به وضعیت طبیعی خود بازگردد. یا در یک جمله می­ توان گفت: توانایی سازگاری با شرایط و غلبه بر استرس.عوامل بسیاری بر سلامت روانی تاثیرگذار هستند که یکی از مهم­ترین آنها انعطاف ­پذیری است. انعطاف پذیری، همانند خلاقیت و مذهب، یکی از بزرگترین شاخصه ­های زندگی فرد محسوب می­ شود.دین بکر[2]، مدیر ارشد شرکت سامانه ­های یادگیری انطباقی، در ایالت پنسیلوانیا، که برنامه ­هایی را در رابطه با آموزش انعطاف­ پذیری اجرا می­ کرد، اشاره می ­کند: «بیش از تحصیلات، تجربه و آموزش، سطح انعطاف ­پذیری فرد است که مشخص می ­کند چه کسی موفق می ­شود و چه کسی شکست می ­خورد. موضوعی که در رابطه با هر پدیده­ ای در جهان، مانند سرطان، المپیک و اتاق هیئت مدیره نیز، صدق می ­کند.»بسیاری از نظریه ­های اولیه درباره ­ی انعطاف­ پذیری بر نقش ژنتیک در توانایی­ های فرد تاکید می­ کردند. اما شواهد تجربی نشان می ­دهد که در تمامی افراد همچون کودکان، نجات ­یافتگان اردوگاه ­های کار اجباری و کسب­ وکارهایی که از شکست رهایی می­ یابند، توانایی یادگیری انعطاف­ پذیری وجود دارد.افراد انعطاف ­پذیر، در سه ویژگی مشترک­ هستند: پذیرش واقعیت، باور عمیق به معنای زندگی و آگاهی از نبوغ و بداهه ­پردازی. شما با داشتن دو خصیصه از موارد مذکور می­ توانید از سختی ­ها عبور کنید، اما شرط انعطاف­پذیر بودن داشتن همه­ ی این ویژگی­ ها است.پذیرش واقعیتباوری وجود دارد که می­گوید انعطاف­ پذیری، یک ماهیت خوشبینانه است. البته تا زمانی که احساس حقیقیتان را تحریف نکند. به جای اینکه با انکار، سعی در مقابله با سختی ­ها کنید، به موقعیت خود نگاهی خردمندانه و از فراسوی باورها بیندازید.برای نمونه  فرمانده جیم استاکدیل[3]، بعد از زندانی و شکنجه شدن به دست ویت­کنگ­ ها[4] (نیروهای نظامی که در جنگ ویتنام، علیه سربازان آمریکایی و ویتنام جنوبی می­ جنگیدند)، توانست زنده بماند، زیرا سعی کرد بپذیرد که امکان دارد برای مدت زیادی در آنجا نگاه داشته شود(او 8 سال زندانی بود). کسانی که نتوانستند جان سالم به در برند، در واقع، افرادی بودند که فکر می ­کردند در مدت کوتاهی رها می ­شوند. استاکدیل گفت: «من فکر می­کنم همه ­­ی آنها به دلیل قلب­ های شکسته­ شان مردند.»در جست­وجوی معنادر پی مقصود بودن، به معنای راهی است که از سختی ­های امروز به فردایی زیباتر پل بزند. وقتی که دشواری­های گوناگون زندگی به شما هجمه ­ای وارد می­ کند، در مقابل هرگونه انگیزه ­ای که شما را قربانی نشان می­ دهد و به گریه می اندازد تا بگویید &#34;چرا من؟&#34; ایستادگی کنید. برای رنجتان ساختاری ایجاد کنید تا مفهوم آن را برای خود و دیگران دریابید.به عنوان مثال: ویکتور فرانکل[5]، روانپزشک اتریشی و بازمانده­ ی آشویتس[6](بزرگترین اردوگاهی که رژیم نازی در جنگ جهانی دوم ساخت)،  متوجه شد که برای زنده ماندن در اردوگاه، باید هدفی پیدا کند. او خود را بعد از جنگ، در حال ارائه­ ی سخنرانی درباره­ ی روانشناسیِ اردوگاه کار اجباری تصور کرد.نبوغوقتی فاجعه به بار می ­آید، مبتکر باشید. از چیزی که دارید، بیشترین و بهترین بهره ببرید. از منابع در موارد ناآشنا استفاده کنید و احتمالاتی را که متصور می­ شوید دیگران قادر به دیدن آن نیستند، بیان کنید.برای نمونه به این مثال توجه کنید: ریچارد فینمن[7](برنده­ ی جایزه­ ی نوبل فیزیک)، خودش را به متخصصی در زمینه ­ی رمزگشایی گاوصندوق­ ها تبدیل کرد. او گمان می ­کرد، فیزیک­دانان نظری، قفل ­ها را با کدی تصادفی که ممکن است روزی آن را فراموش کنند، تنظیم نمی ­کنند؛ بلکه از رشته اعدادی با مبنای ریاضی بهره می ­برند. درنهایت، روزی مشخص شد که سه گاوصندوقی که تمام رازهای بمب اتم را دربرداشتند، با همان ثابت ریاضی e تنظیم شده بودند.نکته­ ی امیدوارکننده این است که انعطاف­ پذیری را می­توانید بیاموزید. در واقع این فرآیند شامل پرورش تفکر، کردارها، رفتارها و مجموعه فعالیت ­هایی است که به شما کمک می ­کند از شرایط تنش­ زا و زخم ­هایی که بر پیکره ­ی روحتان وارد می ­شود، جان سالم به در ببرید.در مقالات بعدی، راجع به این موضوع بیشتر می ­خوانیم.[1] resilience[2] Dean Becker[3] Jim Stockdale[4] Veitcong[5] Viktor Frankl[6]Auschwitz[7] Richard Feynman</description><category>Zahra.Jamali</category><author>Zahra.Jamali</author><pubDate>Thu, 24 Dec 2020 14:39:07 +0330</pubDate></item></channel></rss>