<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا شریفیان</title><link>https://virgool.ir/feed/@zahra65</link><description>محقق در زمینه های جامعه شناسی و روانشناسی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:25:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/212673/avatar/50uMON.png</url><title>زهرا شریفیان</title><link>https://virgool.ir/@zahra65</link></image><item><title>درباره آن‌ها که متلک می‌اندازند، خَزها منقرض نمی‌شوند!</title><link>https://virgool.ir/@zahra65/درباره-آنها-که-متلک-میاندازند-خَزها-منقرض-نمیشوند-v2ukxtebwmov</link><description>ظاهرا هستند هنوز، آدم‌هایی که راهی جز  «متلک‌پرانی» برای برقراری ارتباط پیدا نمی‌کنند، شیوه‌ای که اصطلاحا شاید  «خَز» شده و عجیب که این‌ها منقرض نمی‌شوند، این مطلب نگاهی به  «متلک‌»اندازها دارد.فاصله ام با آن پسرک متلک گو و دخترکی که  شنونده متلک است، خیلی زیاد نیست. دقیق متوجه نمی‌شوم که پسرک حدود ۲۲ ساله  چه متلکی انداخت، اما متلک‌ها و به تعبیری «آزار‌های کلامی خیابانی»  معمولا محتوای ثابتی دارند که تقریبا همه ما می‌دانیم چیست و این جا لزومی  به شرح جزئیاتش نیست. پسرک خیلی ساده طوری که انگار به این متلک گویی‌ها  عادت دارد، متلکش را به دخترک می‌پراند و به راهش ادامه می‌دهد. دخترک هم  که انگار این موضوع برایش جدید نیست، متلک را می‌شنود، اخم می‌کند و به  راهش ادامه می‌دهد.به که بگویم؟ به که شکایت کنم؟برای یافتن پاسخ سوالاتم باید به سراغ کسانی  بروم که احتمالا با این متلک‌ها کم مواجه نشده اند. یکی از آن‌ها می‌گوید:  به نظر شما باید به کجا بگویم یا شکایت کنم؟ نه تا به حال پیش نیامده است  که مثلا یک مزاحمت خیابانی را به پلیس یا مرجعی دیگر گزارش کنم. سال‌ها قبل  که سن و سالم کمتر بود گاهی به پدر یا مادرم می‌گفتم، آن‌ها هم همیشه یک  توصیه داشتند که خودم را در خیابان جمع و جورتر کنم تا جلب توجه نکنم.مسافر تاکسی بودمشخص دیگری که در این باره با او همکلام  می‌شوم، پاسخش در پی یک تجربه است. می‌گوید: اولا که هر وقت با این موضوع  مواجه می‌شوم، به شدت ناراحت می‌شوم، ولی خب کاری هم نمی‌توان کرد. یک بار  که در صندلی عقب تاکسی نشسته بودم، نفر کناری ام که یک مرد بود، در طول  مسیر گاهی خودش را بی دلیل به من می‌زد و من هم با تمام فشار خودم را به در  فشار می‌دادم، ولی آن مرد دست بردار نبود. من مجبور شدم قبل از رسیدن به  مقصد از تاکسی پیاده شوم. راننده گفت که هنوز به مقصد شما نرسیدیم، در  پاسخش گفتم این آقا مزاحم من می‌شود و چاره‌ای ندارم، باید پیاده شوم. این  را که گفتم آن مرد به شدیدترین شکل ممکن با من مقابله و ادعا کرد که من به  خودم شک دارم. در واقع این اعتراض من در آن جمع بی فایده بود و شاید بدهکار  هم شدم.چرا؟برای یافتن پاسخ این سوال که دلیل و ریشه  این آسیب پلشت اجتماعی چیست، به مقاله حمید رضا تقوا تحلیل گر امور اجتماعی  وفرهنگی در پایگاه خبری پلیس مراجعه می‌کنم. او در بخشی از پژوهشش آورده  است: «بر اساس مطالعاتی که انجام شده است الزاما هدف ازایجاد مزاحمت، ارضای  نیاز‌های جنسی نیست یا چنان چه هست در پایین‌ترین درجات طبقه بندی  ناهنجاری‌ها قرار دارد. درواقع نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که بیشترین لذت  مردانی که قصد مزاحمت‌های خیابانی را دارند، احساس قدرت و برتری و تحقیر  جنسی طرف مقابل است که در قالب کلام بروز پیدا می‌کند. این تحقیر کردن از  ویراژ دادن در مقابل دختر خانم‌ها برای به رخ کشیدن به اصطلاح توانایی  هایشان، ترمز کردن و متلک پرانی و تمسخر و گاهی اوقات هم با فحاشی شروع شده  تا تنه زدن و تعرض‌های جسمی در حد و حدود مختلف ادامه می‌یابد...» این  پژوهشگر در بخشی دیگر چنین گفته است: «نباید از نقش و اهمیت و ظاهر برخورد و  پوشش خانم‌ها چشم پوشی کرد.هرچند که در بسیاری مواقع کار به مراجع رسمی  مثل دادگاه برای تنبیه متجاوز کشیده نمی‌شود بلکه در این زمینه حتی فرهنگ  سازی ساده‌ای نیز اندیشیده نمی‌شود. در عین حال بر اساس آخرین پژوهشی که  چند سال پیش توسط یک مرکز تحقیقاتی خصوصی انجام شده هر زن یا دختری در  جوامع شهری در ایران به میزان مسافتی که طی می‌کند یا مدت زمان حضورش در  سطح خیابان‌ها در هر تردد شهری بین یک تا ۲۰ بار به لحاظ مزاحمت‌های کلامی،  فیزیکی وچشمی و نگاه نامناسب و آزار دهنده و نیز آزار‌های روحی و روانی و  کلامی از سوی برخی مردان و پسران هوس باز قرار می‌گیرند.»متلک پراکنی‌های مجازی!متلک پرانی در سال‌های اخیر نه تنها کم نشده  بلکه به فضای مجازی هم سرایت کرده است. این روز‌ها احتمالا اغلب ما روزانه  زمان‌هایی را در فضای مجازی سپری می‌کنیم که همین جنس متلک پراکنی‌های  سخیف و پلشت را کم نمی‌بینیم. اگر کمی در واکنش خودمان تامل کنیم در  می‌یابیم که به نوعی همه ما به این آسیب عادت کرده ایم و شاید در غیاب  برخورد‌های قانونی برای از میان بردنش، به وجود این رفتار زشت در جامعه  عادت کرده ایم.چرا خانواده‌ها پیگیری نمی‌کنند؟درباره این که چرا این موضوع توسط افراد  پیگیری نمی‌شود، در کنار این پاسخ که احتمالا سازوکار مشخصی برای این موارد  کمتر یافت می‌شود، نعمت احمدی وکیل مطرح پایه یک حقوقی دیدگاهش را همین  دیروز با برنا این طور در میان گذاشته است: «در قانون عبارت صریحی تحت  عنوان آزار خیابانی وجود ندارد و قانون گذار فقط درخصوص الفاظ رکیک، توهین،  افترا و... مجازات قانونی در نظر گرفته است. بر اساس ماده ۶۱۹ قانون  مجازات اسلامی هر کس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان  بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین کند، به حبس  از دو تا شش ماه و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد...»قانون قدرت فرهنگ سازی ندارداحمدی با اشاره به این که برخی خانواده‌ها  از ترس آبروی خود از مراجعه به مراجع قضایی خودداری می‌کنند، گفت: با قانون  نمی‌توان رفتار مردم را تغییر داد این که یک پسر در خیابان برای دختر مردم  مزاحمت ایجاد می‌کند از متلک گرفته تا لمس بدن و... ریشه در درون فرهنگ  خانواده او دارد و قانون در این موارد قدرت فرهنگ سازی ندارد.</description><category>زهرا شریفیان</category><author>زهرا شریفیان</author><pubDate>Tue, 16 Jun 2020 03:38:40 +0430</pubDate></item><item><title>مهارت آموزی ، با نهایت سرعت!</title><link>https://virgool.ir/@zahra65/مهارت-آموزی-با-نهایت-سرعت-gfbyzx0enmsn</link><description>کل ماجرا این است که بتوانید کارهایتان را  تقسیم کنید و در انجام آن‌ها پیروز شوید. در محیط‌های کاری امروز، توانایی  یادگیری سریع مهارت‌های جدید، بسیار اهمیت دارد. اما عادت‌های یادگیری  معمولی که می‌شناسیم، سریع نیستند. اگر بتوانید مهارت‌هایی که می‌خواهید  یاد بگیرید را به اجزای کوچک‌تر تقسیم کنید، می‌توانید سرعت یادگیری خود را  بالا ببرید.اما چرا؟ چون یادگیری خیلی از مهارت‌های سخت  و پیچیده مثل یادگیری یکی از انواع ساز‌های موسیقی یا زبانی جدید فقط  مجموعه‌ای از مهارت‌های کوچک‌تر است. با تقسیم این مهارت‌های بزرگ به اجزای  سازنده‌شان، نه تنها می‌توانید از پس انجام آن‌ها بربیایید؛ بلکه متوجه‌ی  رابطه‌ی بین‌شان نیز می‌شوید.نویسنده‌ی پرفروش، تیم فریس (Tim Ferriss)،  چهارچوب موثری به نام (DiSSS) را پیشنهاد می‌کند تا با کمک آن بتوانید بر  چالش‌های یادگیری هر نوع مهارتی غلبه کنید. این چهارچوب چند بخش دارد:واسازی: حداقل چیز‌هایی که می‌توانم یاد بگیرم کدامند که با آن‌ها شروع کنم؟انتخاب: روی کدام ۲۰ درصد از مواد یادگیری باید تمرکز کنم تا بتوانم ۸۰ درصد از نتیجه‌ای را که می‌خواهم به دست بیاورم؟ترتیب‌گذاری: به چه ترتیبی باید یاد بگیرم؟محکم کاری: چه کار‌هایی میتوانم انجام بدهم تا تضمین کنم که نتایج واقعی به دست می‌آورم و برنامه را دنبال می‌کنم؟با سرمشق گرفتن از استراتژی DiSSS پنج مرحله  به شما معرفی می‌کنیم که با انجام آن‌ها می‌توانید هر مهارتی را به  بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کنید و سریع‌تر یاد بگیرید.۱. هدف تعیین کنیددانستن هدف نهایی، اولین مرحله‌ی الزامی  یادگیری است. هدف داشتن باعث می‌شود در مسیر خود ثابت‌قدم باشید، به خصوص  در مواقعی که اوضاع سخت می‌شود. پس مهم است که تا می‌توانید هدف سفت و سختی  برای یادگیری پیدا کنید.مثلاً فرض کنیم می‌خواهید زبان جدیدی یاد  بگیرید. تا چه حد می‌خواهید به آن زبان مسلط شوید؟ نکته‌ی عالی ماجرا این  است که خودتان می‌توانید تصمیم بگیرید! به عنوان مثال هدف‌تان می‌تواند این  باشد که به درجه‌ای از تسلط در مکالمه برسید که بتوانید مکالمه‌ا‌ی ۶۰  دقیقه‌ای با کسی که آن زبان، زبان مادریش است؛ داشته باشید. یا می‌توانید  هدف کوچک‌تری انتخاب کنید. بستگی به خودتان دارد.وقتی هدف خود را تعیین کردید، سعی کنید نیت  بزرگ‌تری که هدف‌تان از آن منشا می‌گیرد را مشخص کنید. چرا می‌خواهید این  مهارت را یاد بگیرید، نه مهارت‌های دیگر را؟ اگر این مهارت را یاد گرفتید  می‌خواهید با آن چه کار کنید؟تلاش داوطلبانه برای یادگیری چیزی فقط به  قصد یاد گرفتش به ندرت دوام می‌آورد. هیچ اشکالی ندارد جاه‌طلب باشید و  هدف‌های بزرگ‌تری برای خود انتخاب کنید.۲. هدف خود را به اجزای کوچک‌تر تقسیم کنیددر این مرحله واسازی شروع می‌شود. با تحقیق  در مورد مهارتی که می‌خواهید در آن استاد شوید شروع کنید و هدف مشخص و نیتی  را که برای خودتان مشخص کرده بودید، در نظر داشته باشید. هم‌زمان که در  مورد مهارت مورد علاقه‌ی خود تحقیق می‌کنید، تمام مولفه‌هایی را که در  یادگیریش سهم دارند فهرست کنید. فرقی نمی‌کند چقدر کوچک باشند، هر چندتا که  می‌توانید مشخص کنید و اگر چیزی را از قلم انداختید نگران نباشید. ممکن  است بعد از شروع یادگیری، به بعضی دیگر از مولفه‌های دخیل در آن مهارت پی  ببرید. اما هدف این است که از همان ابتدا دیدگاه تحلیل‌گرانه داشته باشید.به عنوان مثال اگر می‌خواهید مهارت سخنرانی کردن را بیاموزید، باید این خرده مهارت‌ها را اول یاد بگیرید:زبان بدنحرکات دستارتباط چشمینحوه‌ی راه رفتنارائه دادنتن صدا و نحوه‌ی حرف زدنسرعت حرف زدنیاد گرفتن تک تک این خرده مهارت‌ها به شما  کمک می‌کند به راحتی در هر کدام ماهر شوید. مهم‌تر از همه، کمک می‌کند  ببینید در کدام بخش باید تمرکز بیشتری به خرج دهید تا به هدف خود برسید.۳. به تمام بهانه‌هایی که ممکن است باعث شوند از تلاش دست بکشید فکر کنیداولین هفته‌ها و حتی اولین روز‌های شروع  یادگیری یک مهارت جدید، از همه سخت‌تر است. شروع یادگیری زمانی است که برای  اولین بار با حجم انبوهی از کار‌هایی که نمی‌دانیم چطور باید آن‌ها را  انجام دهیم رو به رو می‌شویم و بیشتر از هر وقت دیگری مستعدیم انگیزه‌ی خود  را از دست بدهیم و از تلاش کردن دست بکشیم.با خودتان روراست باشید و فهرستی از  بهانه‌های ممکن تهیه کنید. سپس حداقل در ۵ تلاش اول‌تان برای یادگیری، سعی  کنید در دام بهانه‌هایی که فهرست کردید نیفتید. نیازی به گفتن نیست که خیلی  از بهانه‌ها به خرده مهارت‌هایی که مشخص کرده بودید برمی‌گردند. مثلاً اگر  می‌خواهید یک زبان جدید یاد بگیرید، ممکن است یکی از بهانه‌ها این باشد  که، چون مجبورید هر بار با اتوبوس پیش معلم‌تان بروید، کمی برایتان سخت  است. برای رفع این مشکل در صورت امکان از معلم‌تان بخواهید ۵ جلسه‌ی اول را  از طریق تماس تصویری و آنلاین به شما آموزش دهد.تیم فریس (Tim Feriss) وقتی یاد گرفت که شنا  کند، کاری مشابه انجام داد. دردی که احساس می‌کرد مشخص کرد در شرایط خاصی  دچار مشکل تنفسی می‌شود. فریس پیش‌بینی کرد که چگونه این امر ممکن است او  را دل‌سرد و ناامید کند و باعث شود که تسلیم شود، بنابراین او شنا‌ی کاملاً  غوطه‌وری را کشف کرد که نوعی آموزش شنا در آب‌های کم‌عمق محسوب می‌شود.همه‌ی ما در نهایت بی‌انگیزه می‌شویم. پس  بهتر است قبل از این که اتفاق بیفتد نحوه‌ی مقابله با آن را بلد باشید.  همان‌طور که می‌گویند پیش‌گیری بهتر از درمان است، سعی کنید از قبل برای  بهانه‌گیری‌های خود آماده باشید.۴. روی ۲۰ درصد تمرکز کنیدطبق اصل پارتو، ۲۰ درصد از تلاش‌های شما  منجر به ۸۰ درصد نتیجه‌ی مطلوب خواهد شد. این همان جایی است که تقسیم کردن  اهداف به اجزای کوچک‌تر اهمیت می‌یابد. از بین خرده مهارت‌هایی که مشخص  کردید، تلسط بر کدام ۵تای آن‌ها بیش‌تر از بقیه الزامی است؟اگر گیتار یاد می‌گیرید، حفظ کردن ۴ کوردی  که اکثر آهنگ‌های پاپ را می‌سازند از همه مهم‌تر است. اگر سعی دارید آشپز  بهتری شوید، بهتر است اول در ۳ تکنیک اصلی آن که بیشترین استفاده را دارد  ماهر شوید. به عبارت دیگر، از بین خرده مهارت‌ها بر موثرترین مورد تمرکز  کنید.۵. در هر زمان فقط روی یک خرده مهارت تمرکز کنیدحتی وقتی توجه به خرده مهارت‌ها را به ۲۰  درصد کاهش دادید، ممکن است وسوسه شوید خرده مهارت‌های دیگر را امتحان کنید.  خیلی از ما‌ها هنوز بر سر انجام هم‌زمان کار‌هایی که روش‌شان را نیز بلدیم  دردسر داریم. پس تلاش برای یادگیری هم‌زمان مهارت‌های بیشتر فقط باعث  می‌شود کیفیت یادگیری کاهش یابد.بسیاری از کسانی که مشغول یادگیری زبان  جدیدند، هر هفته وسوسه می‌شوند در مکالمه یا نوشتن تسلط پیدا کنند. در  صورتی که هنوز باید اصول پایه‌ی دستور زبان را یاد بگیرند. پس هوشمندانه  عمل کنید و صبر داشته باشید. یادتان باشد اولین مرحله‌ی یادگیری هر نوع  مهارتی، تقسیم کردن آن به اجزای کوچک‌تر است. اگر این کار را درست انجام  دادید، در مسیر درست یادگیری قرار دارید.توصیه‌ی نهاییادامه دادن مهم‌تر از شروع کردن است! وقتی  یادگیری مهارتی را شروع می‌کنید، ممکن است بار‌ها خسته یا تسلیم شوید. اما  نباید دست از تلاش کردن بردارید. روز‌هایی را که در آن استراحت یا تفریح  می‌کنید هم بخشی از مسیر یادگیری محسوب می‌شوند. پس لازم نیست عذاب وجدان  بگیرید یا احساس بدی داشته باشید. در روز‌هایی که با دوستان‌تان سپری  می‌کنید یا خوش می‌گذرانید انرژی جمع کنید وآن انرژی را روز بعد، صرف  یادگیری کنید.</description><category>زهرا شریفیان</category><author>زهرا شریفیان</author><pubDate>Tue, 16 Jun 2020 01:36:07 +0430</pubDate></item></channel></rss>